Front matter (continued 2)
Reading edition
Σιν. Στο καλά … την κυργιακή ούλα τα γένουνε … (αναχωρεί)
Σ Κ Η Ν Η Θ'.
Ο Γιορδάνης, και η Ανθή
Γιορ. Τη τη τη, την κυργιακή πγια, χα χα χα ρά χαρά; πού που που πού ν' η κουφέταις;
Ανθ. Ξεφορτώσουμε, γιατί είμαι σκασμένη.
Γιορ. Τι τι τι;
Ανθ. Τι ξυνός και ξερός.
Γιορ. Πε πε πε περιφανεύτηκες;
Ανθ. Ναίσκε μούρη μου, περιφανεύτηκα … ξεφορτώσουμε μπουταλά.
Γιορ. Πού πού πού π' ουν τα ρούχα μου;
Ανθ. Αν έχης φόρεσαι.
Γιορ. Και και και και δε θα με κό κό κό κόψης;
Ανθ. Να σε κόψη.
Γιορ. Π π π π, ποιός;
Ανθ. Ο περίδρομος.
Γιορ. Κα κα κα καλά στο είπα πε πε πε περιφανεύτηκες.
Ανθ. Ναι. πε πε πε, χα χα, χάχα! δείξαι με την ράχη σου.
Γιορ. φε φε φεύγω φεύγω.
Σ Κ Η Ν Η Ι'.
Η Ανθή και ο Ροδάνης
Ροδ. Ήφερά σας τα όσα χρειαζούτενε, και μόνε ετοιμαστήτεν πλια.
Ανθ. Τ' άφερες όλα;
Ροδ. Ναίσκε … μόν' εσείς εβγάλετεν τίποτις;
Ανθ. Μια κασέλα άδειασα.
Ροδ. Δότε μου άματις κάμποσα βενέτικα.
Ανθ. Πάμε να σε δώσω … (εισέρχονται εις τον κοιτώνα έσωθεν) Πόσα έχει όλο το σεντουκάκι;
Ροδ. Πενήντα χιλλιάδες.
Ανθ. Πόσα θα πάρετε;
Ροδ. Δέκα χιλλιάδες.
Ανθ. Όχι πάρετε είκοσι.
Ροδ. Καλά τ' όπετεν, μα πότε θα τα μετρήσουμεν τόσα; ίντα λέτεν; να τα πάρω με τη ζυγαριά;
Ανθ. Και πώς θ' αύρετε το λογαριασμό;
Ροδ. Όφκολο είναι … κάθε βενέτικο είν' ένα δράμι, δυω χιλλιάδες βενέτικα κάμουν 5 οκάδες, κ' η είκοσι χιλλιάδες κάμνουν 50 οκκάδες.
Ανθ. Ζυγιάστε λοιπόν πενήντα οκάδες. χα χα χα (γελά) καλά τη συλλογίστηκες τη ζυγαριά.
Ροδ. Κι αμέ; έν το ξέρετεν που οι συμιακοί περπατούνε δυω δυω, κι' όσα δε σώνει του νου ο νους, του τα λέγ' ο άλλος; πάγω τώρη να φέρω ένα χαμάλη.
Ανθ. Και δεν μπορείτε να τα πάρετε μοναχός σας;
Ροδ. Κι έν μπορώ να τα σηκώσω μια κοπανιά.
Ανθ. Από λίγα λίγα.
Ροδ. Καλά τ' όπετεν … έ θέτεν πλια τίποτις άλλο.
Ανθ. Το πουρνό ν' άρθης
Ροδ. Έρχουμαι (εξέρχεται με μίαν σακκούλαν εις τας χείρας, καθ' εαυτόν) Έλα Χριστάκη μου! πρώτα πρώτα εσάς θα χρουσώσω … [αναχωρεί]
Σ Κ Η Ν Η ΙΕ'.
Η Ανθή και ο Ροδάνης
Ανθ. (καθ' εαυτήν, παρατηρούσα όσα έφερεν ο Ροδάνης) Αυτός τίποτα δεν έφερε … ω κρίμα σ' εμένα!!! και τι θα φτάξουν αυτά που έφερε; τι με θάρεψε; καμμια κερατζίτζα είμ' εγώ να παντρευτώ με δυω πατσαβούραις, με τρία παλιόξυλα, και με εκατό δράμια κουφέταις; αυτός είναι τρελλός … αν δεν τα κύτταζα, ήθελα να πάθω το μασκαραλίκι … τώρα ν' άρτη, και να τον κάμω ασπρού.
Ροδ. [εισέρχεται αιφνιδίως] Ίντα πάθετεν κ' είστε θυμωμένη τόσο;
Ανθ. Καλέ τι μ' έκαμες; κατζιβέλα, ή καμμιά κερατζίτζα για να παντρευτώ με οβρέκαις πραγματειαίς;
Ροδ. Κ' ίντα τα θέτεν τώρη τα πολλά; ύστερις τα κάμετεν.
Ανθ. Τίποτα τίποτα .. στη ψυχή της νενές μου, δε βάνω τα στέφανα στο κεφάλι μου, αν δε με τα φέρης όλα, όσα θέλω.
Ροδ. Πήτεν τα μαθές, και φέρνω σας τα.
Ανθ. Θέλω πέντε κομούς, 15 δουζίναις καρέγλαις, 15 καθρέφταις μεγάλους χρυσούς, πέντε τραπέζια, 5 καναπέδαις όλα δομόγκανο, 10 λουσέρναις φίναις, 120 πορτιέραις, και όλα τα στολίδια των ονδάδων μου. θέλω 365 κουμάσια διά βέσταις ν' αλάζω μίαν κάθε ημέρα, από σαλιά, τουλπάνια, μεταξωτά, λαχούρια και λοιπά, Θέλω άλλα 365 διά τους μπάλους … 365 λαχούρια φίνα διά ταις πλάταις .. 365 καπελίνα διαφόρων λογιών, 20 δουζίναις μανδήλια του χεργιού, και άλλα τόσα του λαιμού … 10 δουζίναις σάλπαις … 20 δουζίναις πουκάμισα από τέλα μπατίστα … 100 δουζίναις κάλτζαις τρυπηταίς, και 100 φιορίταις …. 365 ζευγάρια παπούτζια της Φράντζας, και άλλα 365 μεταξωτά διά τους μπάλους… 750 ζευγάρια γκάντια, 200 πήχες τούλι, 200 πήχες σανκουλί, 500 πήχες ταντέλαις 1000 πήχες κορδέλαις λογιών λογιών, 50 πέτζαις μαδάμ πολάμ, 5 κρεββάτια με ταις κουρτίναις τους, 15 στρώματα, 10 κουβέρταις κ τ λ.
Έπειτα θέλω 100 μισκάλια μαργαριτάρι, 5 άστρα διαμαντένια βαρειά, 10 ζευγάρια βραχιόλια διαμαντένια, δέκα ζευγάρια σκουλαρίκια διαμαντένια, 10 φιούμπαις διαμαντένιαις, είκοσι χρυσαίς και 20 σμαλτάταις … πέντε χτένια διαμαντένια 5 χρυσά, και 20 μικρά διά τα σγουρά μου … 50 δαχτυλίδια διαμαντένια, και άλλων ειδών φίνα … 10 δουζίναις ομπρέλαις μικραίς, και δέκα μεγάλαις φίναις … 5 σερβίτζια του καφφέ της τελευταίας μόδας, 5 σερβίτζια του τραπεζιού ομοίως, 5 σερβίτζια της φρουταρίας από πορτζολάνα χρυσωμένη … μία δοζίνα γκαντιέραις ασημένιας, και δύω δοζίναις από ταις άλλαις φίναις … 500 βάζα πομάταις από γιασεμί, και μαγκασάρι .. 500 μποτίλιαις λεβάντα και άλλαις τόσαις κολόνια … και πέντε κασέλαις φίναις της τουαλέτας … 150 πέτζαις σκέπαις λογιών λογιών.. .
Έπειτα θέλω ψυχή μου και διά τη δισπέντζα μου 1000 ζευγάρια λοκάνικα, άλλα τόσα χοιρομέρια, 500 κεφάλια τυρί της Ολάνδας, άλλα τόσα πιαζεντί, και άλλα τόσα άλλων ειδών … 1000 μποτίλιας μπορδώ, 1000 τζύπρε, 1000 μάλιγα και 5000 σαμπάνια, γιατί πολύ μ' αρέσει· 5 καντάρια κουφέταις, 5 καντάρια ζάχαρι, 5 καντάρια καφφέ γιεμένικο, γιατί ο φράγκικος με βρωμάει .. 108 οκάδες πισκότα. άλλαις τόσαις κόντιτα, έπειτα… 100 κουτιά σύκα της Σμύρνης, άλλα τόσα σταφίδα ψιλή, άλλα τόσα ραζακή, 500 κουτιά ραχάτ' λουκούμια της Πόλις, (γιατί του Τριαντάφυλλου δε μ' αρέσουνε) 500 μποτίλιαις ορτζάταις, άλλαις τόσαις ροζάλια, άλλαις τόσαις ρουμ, έπειτα αμύγδαλα, φουντούκια, καρύδια, κάστανα, από πέντε καντάρια το ολιγώτερον, και τόσα άλλα … πού να τα θυμούμαι ένα ένα … αυτά όλα 'τα θέλω χωρίς άλλο.
Ροδ. (ακουμβισμένος εις το χέρι του και βλέπων ασκαρδαμυκτί την Ανθήν) Καλέ σεις!!! μου τον μπιπιλίσετεν τον νου μου … κι' ε σας σώνουνε όλα τα σεντούκια του γέρω Σινάνη.
Ανθ. Σε είπα, μην τον λες γέρω Σινάνη.
Ροδ. Αστόχησα, συμπάθησέ με.
Ανθ. Άρα σώσουνε και μη σώσουνε… τα θέλω όλα, που να μη λείψη τρίχα …τι σε κόφτει; γρόσια φοβάσαι;
Ροδ. Ε φοβούμαι, μόν έν προφταίνουνε όλα.
Ανθ. Όσα προφταίνουνε, και τ' άλλα στην αντίχαρα.
Ροδ. Κάμτε μου άματις μια λίστα, μπα και φαλλάρω.. δόμτεν κι' άλλαις πενήντα χιλλιάδες βενέτικα.
Ανθ. Έμβα μέσα και πάρε όσο να κάμω τον κατάλογον.
Ροδ. (εισέρχεται εις τον κοιτώνα.)
Ανθ. Και μία καρότζα θέλω, γιατί τη δευτέρα θ' αύγω σ' τον περίπατο.
Ροδ. (έσωθεν) Μ' ένα άλογο θέτεν τη, ή με δυω;
Ανθ. Καλέ, κεράτζα είμ' εγώ να πάγω με δύω αλόγατα; με τέσσερα αδελφέ !!! ωχ! μη με χολοσκάνης … δε σε λέγω τίποτες πγια.
Ροδ. Αφήτεν να κάμω γω, μον εσείς αδειάστεν κι' άλλα δυω τριά κασελλάκια, γιατί ε σώνουνε αυτά.
Ανθ. Μη σε μέλλη· αυτό είναι δική μου δουλειά .. (καθ' εαυτήν) Με χωλόσκασες.. δε ξέρω τι με θάρεψε; και δεν έχει ιδέα ο καϋμένος τι κουμάσι είμαι!!! ας πηγαίνω τώρα. (αναχωρεί)
Σ Κ Η Ν Η ΙΒ'.
Ο Ροδάνης μόνος
Ροδ. Είδα κι' άλλαις παράλυταις, μ' αυτή ξεπερνά ταις όλαις …. τέτοια σκορποπαραδού ε μ' ούλαχε να δω ποτές μου .. γλίγωρις να τα ξεπατώση θε, και να φτωχύνη πάλι … ως τα προχτές έν είχεν ψωμί να φα, και πουκάμισο ν' αλλάξη, και τώρη μία κοπανιά δγήτεν πόσα πράματα γύρεψεν … έννοια μου .. εγώ θα κάμω τη σόρτε μου, γιατί τέτοια τύφλα έν τη γλέπω στη ζήσι μου πλια, κ' είν κουζουλλός οπού βρη κ' ε φα .. κ' ίντα λέγω; μόνε χαμαλλιάτικα ε θα σώσουνε χίλλια βενέτικα… κ' έν έχη χορτασμούς, άδης είν, άδης .. ο Θεός να φυλά τον άθρωπο από παράλυτη γυναίκα · εμάς η γυναίκες μας έν είν έτζι παράλυταις, ποτές! καλά το λένε, «παπούτζ' απέ τον τόπο σου, κι' άθρωπο του σπητιού σου»… να το πάθη θε ο γέρω Σινάνης … κι' έν είν π' ούναι παράλυτη μοναχά, είν και λουλλούδα, κι' εν ηξέρει τι της γένεται .. πα να τα πάρω πια, κ' έννοια μου. (αναχωρεί)
Σ Κ Η Ν Η ΙΓ'.
Η Ανθή, η Χάιδω, έπειτα ο Ροδάνης.
Ανθ. (καθ' εαυτήν) όλαις η κάμαραις είναι έτοιμαις· τα πράγματα προσμένω τώρα … η καρακάξα η αδελφή μου δε μ' έδωκε της κάμαραις της … ας ήναι … έσκασε απ' τη ζούλια της η φαρμακομύτα … μάλιστα τώρα που θα δγη να κουβανιστούνε τόσα πράγματα, θα πλαντάξη … αλήθεια, τη μοδίστρα !!! Χάιδω, ε Χάιδω .. τρέχα να φωνάξης τη Μοδίστρα γλίγωρα.
Χάι. Δεν έρχεται, γιατί δεν την πλέρωσες, και μ' γήπε θα σε κραξ' στο ρηνοδίκ.
Ανθ. Να δόσ' της πέντε βενέτικα, και πες την ν' άρτη, γιατί θα κόψη ως πεντακοσίαις βέσταις της τωρινής μόδας, και θα την πλερώσω ευθύς.
Χάι. Τώρα παγαίν' .. (αναχωρεί)
Ροδ. (εισέρχεται βιαίως) Ήφερά σας τα όλα· ίντα θα πήτεν τώρη πλια;
Ανθ. Να ζήσης μισέ Ροδάνη .. δε ξέρω με τι να ξεπληρώσω της καλωσύναις σου.
Ροδ. (καθ' εαυτόν) Έννοια σας, κι' α δεν της ξεπληρώστεν, της ξεπληρώνω μοναχός μου … (προς την Ανθήν) Οτοιμαστήτεν πλια για την κυργιακή το πουρνό είπα το και του παπά Τρέχα να σας βλογήση.
Ανθ. Τον παπά Τρέχα; τον παπά Τρέχα; ακούς εκεί; μπράβο σου μισέ Ροδάνη … απ' εκείνα που γλέπω, κερατζίτζα μ' έκαμες να με στεφανώση ο παπά τρέχας .. . ω χαράς το.
Ροδ. Έννοια σας και καλνούμεν όλη την ενορία .. κατάλαβα τώρη, που τα θέτεν όλα αρχοντικά.
Ανθ. Και βέβαια, σαν ευγενής και αρχοντοπούλα που είμαι … την κυργιακή δε θα είσαι μαζή μου;
Ροδ. Όσκαι … ε μοιάζει, θ' άμαι με το γαμπρό . … πα φύγω πλια. (αναχωρεί)
Σ Κ Η Ν Η ΙΔ'.
Η Ανθή μόνη.
Καλέ γλέπετε μασκαραλίκι που ήθελε να με κάμη, να βάλη τον παπά Τρέχα να με στεφανώση, σα να ήμουνα κατζιβέλα, ή καμμιά κερατζίτζα; υπομονή .. καλά που με το είπε, ει δε μη ήθελα να πάθω το μασκαραλίκι … α .. όχι άλλο, ας πάγω τώρα να βάλω τα πράγματά μου σε τάξι, να στείλω να καλέσω, για να πάγω και στο λουτρό με της καλεσμέναις … (αναχωρεί)
ΠΡΑΞΙΣ Ε'.
Σ Κ Η Ν Η Α'.
Ο Σινάνης με την Ανθήν παρουσιάζονται στεφανωμένοι, και συνωδευμένοι με μουσικά όργανα, και με αρκετούς καλεσμένους..
( Ο Σινάνης είναι αλειμμένος με φυκιασίδι και με κοκκινάδι· η Ανθή κάμει σχήματα, ο δε Σινάνης την επιπλήττει
Ο Σινάνης, η Ανθή, ο Ροδάνης, και λοιποί.
Σιν. Άδαμ, γιατί τζακίζεσαι έτζι; δεν καμαρώνεις σα νύφη;
Ανθ. Είναι ρεβερέντζαις.
Σιν. Πρεφερέντζαις μεφερέντζαις ύστερα παίζεις, τώρα καμάρωσαι· νύφη είσαι … ντροπή είναι.
Ανθ. (εξακολουθεί τα σχήματα)
Σιν. Τζάνουμ, δεν ακούς λόγιας μην τζακίζεσαι έτζι λέω.
Ανθ. Έτζι είναι η μόδα τώρα … (εξακολουθεί)
Σιν. Μόδα ξεμόδα άφστο τώρα … τόπου μας αδέτι ντεν είν' έτζι … νύφαις καμαρώνουνε.
Ανθ. Αμέ τώρα που θα χορέψουμαι, τι θα πης;
Σιν. Τα χορέψεις κι' ευγενία σου;
Ανθ. Κι εγώ, κι' ευγενία σου, κι' όλοι μας.
Σιν. Εγώ ντε ξέρω χορό.
Ανθ. Όσο ξέρεις.
Σιν. Έι, α δε χορέψουμαι ντε γένεται;
Ανθ. Όχι. έτζι είναι η μόδα …(προς τους μουσικούς) Παίξετε ένα Βάλσ. (μεταξύ της ομιλίας η μουσική παίζει πολύ χαμηλά, διά να ακούεται ο διάλογος·) (η Ανθή χορεύει μετά του Σινάνη, όστις φωνάζει.)
Σιν. Ζαλίστηκα, ζαλίστηκα· τα πέσω …άφσαι με πγια. τι χορός είναι τούτος; έπεσα, έπεσα.
Ανθ. Φράγκικος. (εξακολουθεί τον χορόν)
Σιν. Άφσαι με λέω, κάτζαι στον τόπο σου πγια, τα με ρίξεις κάτου. άδαμ … φτάνει σε λέω … (προς τον Ροδάνην) Έλα γλύτωσαί με τζάνουμ μισέ Ροδάνη, τα πέσω κάτου, ζαλίστηκα.
Ροδ. (προς την Ανθήν) Κ' αφήτεν πλια το γαμπρό να ησυχάση.
Ανθ. Εγώ θέλω να χορέψω· (αφίνει τον Σινάνη, και αρπάζει ένα νέον με τον οποίον χορεύει)
Σιν. Ταμάμ .. να νύφη φρόνιμη … άφησε εμένα, άρπαξε άλλονα, και ζιρπ ζιρπ πηδάει σαν κατζίκι.
Ροδ. Κι έν πρέπει να παραξενεβούσαστε, γιατί έτζι είναι τώρη η μόδα.
Σιν. Τι μόδα λες άδαμ!!! να, μούρη της με τη μούρη του κόλλησε … να, να, άγγιξε βυζιά της .. να να αγκάλιασε .. ωφ … τα σκάσω .. εγώ ακόμα χέρι της ντεν έπιασα, εκείνο αγκάλιασε … βάι .. να τό ξερα, χαρά ντεν έκαμνα.
Ροδ. Και μην κάμνετεν έτζι, γιατί σας λένε σκουργιασμένους·
Σιν. Ας με πούνε μπιλέμ και λερωμένο … εγώ ιξέρω άντρες χορεύουνε χώργια τους, γυναίκες χορεύουνε χώργια τους, πιάνουνε χέρι με χέρι· κι' αν πιάση μπιλέμ κανένας γυναίκα, μαντήλι της πιάνει, ντεν πιάνει χέρι της… τόπου μας αδέτι έτζι είναι.
Ροδ. Εκείνα τώρη περάσανε … ο κόσμος ήλλαξεν.
Σιν. Εγώ τα πω κοκονίτζα να κάτζη πγια.
Ροδ. Αφήτεν και γώ της το λέγω.
Σιν. Πες το τζάνουμ, πες το, γιατί ιψυχή μου σφίχτηκε, τα σκάσω ..
Σ Κ Η Ν Η Β'
Ο Σινάνης, Ανθή, και ο Ροδάνης
Προσφέρονται γλυκύσματα και ποτά στους παρανύμφους ο δε Σινάνης αγανακτεί.
Σιν. Τ' είναι τούτα πάλαι;
Ανθ. Τραταμέντα.
Σιν. Άιδε, ακόμα τι τα δγιω … ταραμέντα μαραμέντα· αμμά, αυτοί τ' αρπάζουνε με της φούχταις σα να ήναι κόλυβα … να, να, να, ένας γιόμισε φούχταις του κι' ο στόμας του είναι γιομάτος, δγιέτονα δγιέτονα.
Ανθ. Αυτά δεν τα κυττάζουνε τώρα … σηκωθήτε γιατί θα φύγουνε οι καλεσμένοι, και πρέπει να τους χαιρετήσουμε … (οι παράνυμφοι εύχονται ανά είς, λέγοντες « να ζήσετε να γεράσετε » η Ανθή κάμει τα σχήματα, ο δε Σινάνης αποβλέπων με αγανάκτησιν την Ανθήν, αποκρίνεται με την χείρα εις το στήθος « πολλά τα έτη … πολλά τα έτη. » )
Ροδ. Και γιατί τους αφίνετεν και φεύγουν; έν τους καλνάτεν ν' άρτουνε στο τραπέζι;
Ανθ. Κάλεσαί τους από μέρος μας, να ζης.
Σιν. Ολουνούς; πολλοί είναι.
Ροδ. (προς τους παρανύμφους με μεγάλην φωνήν) « Από μέρος του γαμπρού και της νύφης »
Σιν. (τον αντικόπτει) Σώπα, μη.
Ανθ. Αφήστε καλέ να καλέση .. μασκαραλίκια! λέγε, λέγε, μισέ Ροδάνη.
Ροδ. Κ' έν ιξέρω ποιονού ν' ακούσω… (εξακολουθεί) «από μέρος του γαμπρού και της νύφης είστεν Κύ- «ριοι, και Κυρίαις, καλεσμένοι με όλαις σας της «παρέγιαις, με παιδιά σας, με σκυλλιά σας το βραδύ «βραδύ στο τραπέζι »
Σιν. Καλά καλά, εκείνους εκάλεσες .. γιατί να πης να φέρουνε μαζί παιδιά τους, ισκυλλιά τους; τι το ήτελες άδαμ τόσο γκιουρουλτί, τόσο καλαμπαλίκι;
Ροδ. Η κοκονίτζα μου τ'όπε, κι' έτζ' είν' και συνήθεια.
Σιν. Έξοδο τα γένη πολύ.
Ροδ. Και λυπούστεν; (προς την Ανθήν) Καλέ, ε γλέπετεν που λυπάτεν βιος ο τζελεμπή Σινανάκης;
Ανθ. Τι ξέρ' ακόμα; και τι είδε; έχει δίκαιον … (προς τον Σινάνην) Ορίστε πάμε μέσα … (χαιρετούν με σχήμα, και αναχωρούν.)
Σ Κ Η Ν Η Γ'.
Η Ανθή και ο Ροδάνης χωρίς να φαίνωνται δείχνουν εις τον Σινάνην τα πλούτη της Ανθής
Ανθ. Ορίστε τζελεμπή εις αυτόν τον ονδά … είδετε όλα αυτά τα μόμπιλα, τους καθρέφταις, τους μπορούς και λοιπά;
Σιν. Είδα … ωχ, ωχ, ωχ, φραγκιά κοπήκανε ούλα.
Ανθ. Πάμε και στους άλλους … είδετε και αυτά όλα;
Σιν. Είδα τζάνουμ' είδα.
Ανθ. Πάμε τώρα και στη δισπέντζα, σ' το κελλάρι μου .. το είδετε κι' αυτό; πώς σας φαίνεται;
Σιν. Καλό καλό … ούλα τούτα σουτζούκια παστουρμάδες τι τα τα κάμετε;
Ανθ. Θα τα φάμε.
Σιν. Αμέ τούτα μπουκάλια τι έχουνε μέσα;
Ανθ. Κρασιά, μπορδώ, μάλιγα, τζύπρε, σιαμπάνιαις, ροζόλια, ρουμ, κλλ.
Σιν. Εγώ απέ τούτα ποτές μου δεν ίπια.
Ανθ. (προς τον Ροδάνην) Άνοιξαι μιαν σαμπάνια μισέ Ροδάνη.
Ροδ. (ανοίγει μίαν, ήτις κάμει κρότον.)
Σιν. Τ' είν' αυτό άδαμ; τάπα του σαν πιστόλα βρόντηξε.
Ροδ. Γλέπετεν; ορίστε, πγήτεν κι' όλας.
Σιν. Τούτο ούλο αφρός είναι. (πίνει) Άμμα κρασί!! άτζαμπα πόσα έχει οκκά.
Ροδ. Δυω τάλλαρα το μπουκάλι.
Σιν. Ένα μπουκάλι δυω τάλλαρα;
Ροδ. Ναίσκε.
Σιν. Εγώ τάρεψα όλα μπουκάλια δυω τάλλαρα … τόπο μας πουλούνε Μουσελλέζι κρασί μια οκά έναν παρά·
Ροδ. Έν είν' πλια του τόπου σας αυτό το κρασί.
Σιν. Κι έδωσε κοκονίτζα τόσα τάλλαρα για;
Ροδ. Όσκαι, της τα φέρανε πεσκέσι.
Σιν. Σαν είναι πεσκέσι, είναι καλό … χάρισμα ιξύδι πγιο γλυκό απ' το μέλι είναι.
Ανθ. Τα είδετε όλα τζελεμπή μου;
Σιν. Είδα, α τζανούμ, είδα.
Ανθ. Να μην πήτε αύριο μεθαύριο που με πήρετε γυμνή, και ψόφια της πείνας!
Σιν. Χιτζ ποτές εγώ τέτοιο πράμα λέω;
Ανθ. Μισέ Ροδάνη, να ήστε μάρτυρας.
Ροδ. Μάλιστα, (προς την Ανθήν μυστικά) Καλά το συλλογιστήκετεν τούτο έν τ' όβαλ' ο νους μου.
Ανθ. (μυστικά) Ακόμα πού είσαι; αγάλια αγάλια να δγης και να θαμάξης τι κουμασάκι είμ' εγώ .. (προς τον Σινάνη) Ορίστε πάμε να ησυχάσουμε τώρα, και μεθαύριο να σας δείξω τα ρούχα μου, τα διαμαντικά μου τα γρόσια μου, για να μην πήτε πως ήμουνα φτωχή·
Σιν. Εγώ κι' έτζι πιστεύω.
Ανθ. Όχι, όχι, εγώ θα σας κάμω και προικοσύμφωνον, για να μην έχουμε καμμιά φορά μπερδεψιαίς.
Σιν. Τι τα τέλεις αυτά τώρα!!
Ροδ. Μα έτζ' είναι της τάξις. (καθ' εαυτόν) Του διαβόντρου την κόρη!! πάει, τον ήσβυσεν τον Σινάνη. Σιν. Καλό, ό,τι κάμετε στρέγω, αρτίκ πάμε. (αναχωρούν)
Σ Κ Η Ν Η Δ'.
Ο Σινάνης μόνος, έπειτα ο Φοντανέλλης, και τελευταίον η Ανθή.
Σιν. (καθ' εαυτόν) Εμένα νους μου κοντεύει να πετάξη .. άργησα να παντρευτώ, αμμά πήρα γυναίκα που στον κόσμο ντε βρίσκεται τέρι της … μικρή, όμορφη, τζελεμπίδισσα … ίλλεμ η αρχοντιαίς της .. αρτίκ μάντια μου ταμπόνουνε όντας την κυττάζω .. διαμάντια απάνου της παρίλ παρίλ στράφτουνε .. α τζανούμ, ή έτζι πρέπει ν' άναι, ή να λείπη .. ίλλεμ νάζι της … αμέ τζιλβέδες της; αρτίκ κουσούρι ντεν έχει.. ούλο γελάει, τρώει, γελάει, κοιμάται, γελάει, παίζει, γελάει, λαλεί, γελάει … αχ .. όλα καλά είναι· αμμά που γέρασα, αυτό είναι μπελάς .. ν' αύρισκα γιατρικό να γένω νιος, βίος μου ξόδιαζα.
Φον. [εισέρχεται αιφνιδίως] Ω αφέντη ντικό μου, κε παντρεύτηκε, και ακόμα πενσάρει;
Σιν. Καλώς ορίσετε εξοχώτατε.. αρτίκ παντρεύτηκα τώρα πγια …!
Φιν. Ω και καρά έκαμε το αφεντιά σου, και ντεν ινβιτάρησε νιάνκα Φοντανέλλη γιατρό δικό σου;
Σιν.. Εξέχασα … να με συχωρέσης … κι' έλεγα ποιο λείπει, ποιο λείπει, μέγιερ σινιόρ Φουντανέλλα έλειπε … ας κουρεύεται πγια.
Φον. Ε και σινιόρα δικό σας, καιρά δικό μου πού είναι, και να το χαιρετίζω κι' εκείνο;
Σιν. Κοκονίτζα; ακόμα κοιμάται .. άφστο, μικρό είναι ακόμα τα κοιμητή
Φον. Δούνκουε κε δικό σας κοκόνα είναι πολύ μικρό;
Σιν. Ναίσκε … καρδιά μου έτσι μικρό γύρεψε..
Φον. Ε κε ντεν είναι τζιούστο, αφεντιά σου κε είναι γέρω και σινιόρα δικό σου και είναι μικρό;
Σιν. Τώρα πγια γένηκε .. εξοχότη σου δε ξέρεις κανένα γιατρικό να γένω νιος;
Φον. Σέρω σέρω, μα κε τέλει πολλή φατίκα, αλμένο αλμένο σαράντα μέρα κούρα, επόι γένεται νιο, αφέντη δικό μου …
Σιν. Πώς θα γένη για;
Φον. Μπιζόνια κε εγώ να το κάμω ένα ελετουάριο στιμολάντε, σαράντα δεκότα τόνικα, να πέρνη όλα αυτά, επόι να γένεται παλλικάρι .. σέρω ακόμα ένα μανιέρα, μα ντεν λέγω, γιατί κε δεν να το κάμη αφεντιά σου, και αλτραμέντε ντε γένεται καλό νιο περφεταμέντε ..
Σιν. Ό,τι με πης το κάμω, μόνε νιος να γένω … αμάν τζάνουμ εξοχώτατε, στο λαιμό σου τα κρεμαστώ πγια· αμάν σινιόρ Φουντανέλλα, πες με το.
Φον. Μπιζόνια κε να βάνουμε αφεντιά σου στο κούνα φασσιάτο, κε να γένεται σα μικρό παιδί… επόι σαν κε τέλει το αφεντιά σου να τρώη, να λέγη μα μα, σαν και τέλει να πίνη, να λέγη μπουά, σαν και τέλει να κατουρήση, να λέη « τζίσ' » … επόι μπιζόνια κε να τρώη γάλα, ρίζο, σαράντα μέρα, ε κε να κουνούνε εσένα αφέντη δικό μου κε μέρα κε νύχτα· ε κε σαν περάση σαράντα μέρα, γένεται παλλικάρι.. κάμει αφέντη δικό μου τούτο κε είπα εγώ;
Σιν. Κάμω εξοχώτατέ μου, κάμω … να πούμε και κοκονίτζα τούτα ούλα.
Ανθ. (εισέρχεται αιφνιδίως) Όσα είπετε, όλα τ' άκουσα.
Σιν. (προς τον Φοντανέλλην) Κοκονίτζα είναι.
Φον. Ω σιννιόρα δικό μου! έκω, έκω, έκω το τιμή (κάμει διάφορα σχήματα). Έκω το τιμή να το γκνωρίσω, και να το καιρετήσω το αφεντιά σου.
Ανθ. Σας ευχαριστώ … είστε ο κύριος Φοντανέλλης δεν αμφιβάλλω!!!
Φον. Όλο όλο για να δουλέψω το αφεντιά σου, καιρά δικό μου·
Ανθ. Και τι ελέγετε με τον τζελεμπή; να τον κάμετε νέον;
Φον. Ναίσκε, και είπα με να το κάμω εγώ κε ό,τι κρειάζεται …
Ανθ. (υπομειδιώσα) Τ' άκουσα .. εύκολο είναι να γένη … λοιπόν να φκιάσουμε την κούνια, η εξοχότη σας τα γιατρικά, και τα επίλοιπα τα τελειόνω εγώ.
Σιν. Έι!! δουλειά μας μπίτησε.
Ανθ. (φιλοδωρεί τον ιατρόν)
Φον. Ω καιρά δικό μου, είμαι οπλιγάτος στο τζεντιλέτζα σας.
Ανθ. Είστε πολλά ευγενής .. (αναχωρούν)
[98]
Σ Κ Η Ν Η Ε'.
Ελένη, Αικατερίνα, Μάρω, Χρυσή, Αργύρω, Σταμάτα, και η Τζάτζα Κασσού.
Ελ. Θε μου!!! δεν μπορώ να βαστάξω τα γέλοια … όλο γελώ ..
Αικ. Με το καινούριο ανδρόγυνο;
Μαρ. Και δεν είναι για γέλοια;
Χρ. Ακόμη τέτοια μασκαράτα δεν είχα δγη ποτές μου.
Αργ. Σα διάβολος ξυδάτος με φαινότανε ο γαμπρός… εκατό χρόνια να καθούμουνα ανύπανδρη, τέτοιο σαλιάρη δεν τον έπερνα.
Σταμ. Και τα καλά τι καλά που είναι!!! είδες αρχοντιαίς και καλά;
Κασ. Καλά λέει … εγώ πήγα κ' είδα τα καλά και της χάραις … κείν' τα λουκάνικα! κείν' τα τυργιά!! κείν' τα κρασιά! σάστισα η καϋμένη … κείν' οι καθρέφταις! κείν' τα μπόμπολα! κείν τα ρούχα! κείν' τα διαμάντια!!!
Ελ. Φωτιά να τα κάψη όλα όντας ο άνδρας δεν είναι νιος, και δεν έχει χάραις … εκείνα όλα χάνουνται, κ' η ρετσινιά τ' απομένει τ' ανθρώπου για πάντα.
Αικ. Με τη γνώμη σου είμαι κι' εγώ, μα κάτι ν' άχη κι' ο άνδρας.
Μαρ. Εγώ, όμορφος ας ην ο άνδρας μου και ευγενής, κι' ας τρώγω λάχανα ανάλατα.
Ελ. Αμ' εσύ χρυσή, τι λες;
Χρυσ. Άνδρας ας ήναι, κι' ας ήναι κι' από ξύλο, δε με νοιάζει … η Αργύρω θέλει νιο.
Αργ. Όχι αδελφή!!! ας με κουβαλά να τρώγω να πίνω, και να ξαπλώνουμαι, κι' ας ήναι μακάρι και γύφτος.
Κασ. Σωπάτε σεις, και δε ξέρετε τον κόσμο … εγώ πήρα τρεις … ο ένας ήτανε νιος, ο άλλος μισόκοπος, και ο άλλος γέρως … μα σαν του νιου της χάραις, ας μη ν' άχουνε οι άλλοι.
Αργ. Λόγια είν' αυτά· τα υστερνά του καθ' ενού ν'αν καλά.
Μαρ. Να δγιούμε δα και τα υστερνά της φιλινάδας μας.!!
Κασ. Αμ' εκείνη για τα καλά τον πήρε.
Μαρ. Να χαθή κι' εκείνος και τα καλά του, που τον ήθελα εγώ τέτοιον τενεκέ.
Κασ. Πότε να πάμε να τήνε χαιρετήσουμε, και να την αρμέξουμαι και τίποτις;
Όλαι. Μεθαύριο.
Κασ. Να μαζωχτήτε όλαις στο σπήτι μου, και να πάμε να την πατήσουμε άξαιφνα. (αναχωρούν)
Σ Κ Η Ν Η ς'. Η Ανθή, η Χάιδω, έπειτα ο Ροδάνης.
Ανθ. (μόνη) Κι ο γιατρός γλέπω με τα μυαλά μας περπατεί .. (γελά) χά χα χα χά … αυτό είναι που λένε « ξαναμώραμα » … Τι κουργιόζο που θα φαίνεται, κωτζά μου άνθρωπος ογδόντα πέντε χρονών, να τον φασκιώνουνε, και να τον βάνουνε στην κούνια!!! ω θε μου!!! τι γέλοια που θα κάμ' ο κόσμος όντας θα τ' ακούσει; το νόστιμο είναι που το θέλει ο ίδιος. εγώ πρέπει σε όλα ν' ακολουθήσω τη γνώμη του, κ' ένοια μου … να στείλω να φέρω ένα μάστορη να φκιάση την κούνια … (γελώσα) Χάιδω, ε Χάιδω.
Χάι. Ορίστε κοκόνα.
Ανθ. Πήγαινε να φέρης ένα μάστορη να μας φκιάση μια κούνια.
Χάι. Και κάμτε δα πρώτα το πδι, κι' απέ κ' υστερνάς φκιάντε και την κούνια.
Ανθ. Το παιδί, χα, χα, χα, χα, είναι έτοιμο, ω Θε μου! θα σκάσ' απ' τα γέλοια.
Χάι. Και πούντο για;
Ανθ. Τι σε κόφτει; σα θα το κουνάς αύριο μεθαύριο το γλέπεις.
Χάι. Γώ δεν κνω πδι … πάρ' μια τάγια.
Ανθ. Πήγαινε τώρα για την κούνια, κι' ύστερα γλέπουμε.
Χάι. Πάγ' για .. (καθ' εαυτήν) τούτ' με στέλνει για κούνια, και πδι δε γλέπω …. τι διάτανος ν' άν' τούτος πάλ …
Ροδ. (απαντά την Χάιδω) Πού πας Χάιδω;
Χάι. Πάγ' για κούνια … η κοκόνα μ' έκαμ' πδι, και θα το κνάμε για.
Ροδ. Κ' ήκαμέν το αληθινά;
Χάι. Γώ δεν το γείδα, κείν' μ' τ' όπε .. (αναχωρεί)
Ροδ. (προς την Ανθήν) Καλέ να σας ευκηθώ καλορίζικο, ή ακόμη;
Ανθ. Γιατί;
Ροδ. Απάντησα τώρη τη δούλα σας, κ' ήτρεχε για κούννια κ' είπε μου που κάμετεν παιδί.
Ανθ. (γελά) Χα, χα, χα, χα χα χα χα.
Ροδ. Ίντα γελάτεν; πήτε μου μαθές κι' εμένα να γελάσω.
Ανθ. Τι να σε πω; ο τζελεμπής μου έβανε στο νου του να γένη νέος, κι' ο ιατρός τον είπε να τον βάνουμε στην κούνια, να τον φασκιώνουμε, και να κάμη σαράντα μέραις σαν μωρό παιδί, για να γένη νέος, και τώρα το θέλει χωρίς άλλο.
Ροδ. Κάμετεν τούτο κι' εσείς πάλι, ίντα θα χάσετεν .. κι' έν το χαιρούστεν; καλήτερα να τον ζεμυαλίστε μίαν ώρα προτήτερα.
Ανθ. Εγώ απ' το Θεό το θέλω, για να κάμω τον σκοπό μου …. έννοια σου μισέ Ροδάνη, ό,τι γλέπεις καμώσου.
Ροδ. Έννοια μου … μοννιούς να γλέπουμε, κ' ίντα θέμεντα τα σύρτα και τα φέρτα, κάμτεν ό,τι σας βολέσει.
Σιν. (εισέρχεται αιφνιδίως) Βάι! μισέ Ροδάνη, εδώ είσαι;
Ροδ. Η κοκονίτζα με φώναξε να πα να της μαζέψω τα διαφόρετα.
Σιν.. Κι' έχει πολλά στο διάφορο;
Ροδ. Κι έχουν μετρημούς; ίντα θαρήτεν καλέ; ονειρεύγεστε; … (προς την Ανθήν) Καλά του τα κόβγω;
Ανθ. Αξιόλογα … δε θέλει λόγον .. έτζι πρέπει βέβαια,
ο ένας να τα κόφτη, κι' ο άλλος να τα ράφτη.
Σ Κ Η Ν Η Ζ'.
Ο Τέκτων εισέρχεται αιφνιδίως και ζητεί να λάβη μέτρον δια την κούνιαν.
Τέκ. Σκιαβ' αφένταις.
Όλοι. Καλώς ώρισες.
Τέκ. Γιαμά, και πούθε θα πάρουμε τον άξαμο, για να φκιάσουμε την κούνια; πόσω χρονώ ναι το παιδί σας γιαμά;
Ανθ. Τι θέλετε;
Τέκ. Να πάρω τον άξαμο τζη κούνιας που μ' αβιζάρισε η φαντέσκα σας … και που 'ναι το παιδί σας;
Ανθ. (δεικνύουσα τον Σινάνη και γελώσα) Της ευγενίας του είναι η κούνια, και πάρ' το μέτρος .. (στρέφει το πρόσωπόν της, και γελά)
Τέκ. Και δε με λέτε γιαμά που με μπαρτζολετάρετε; και δε με λέτε να του φκιάξω τη λατέρα του, μοναχά με λέτε κούνια; (προς τον Σινάνη) Ας σημώσω κοντά να σας πάρω τον άξαμο … μα αφέντη, ολόρτος δεν πρέπει να στέκεστε, γιατί δεν μπορώ να σας μιζουράρω καλά … πρέπει να ξαπλωθήτε γιαμά στο πιάνο, και να μαζώχτε τα χέργια σας, για να μην κάμουμε κανένα ζμπάλιο.
Σιν. Ολόρτος δε γένεται;
Τέκ. Όσκαι αφέντη, όσκαι.
Σιν. (εξαπλώνεται) Έλα τώρα, πάρε μέτρος καλά.
Τέκ. (καθ' εαυτόν) Ακόμα δεν τ' όδα τούτο μα τζ' άγιους Πάντες … και γιαμά πώς θα τόνε φασσάρουνε; μουρέ στην πίστι μου γέλοια μ' όρχουνται! κ' είναι πλιο ρεδίκολο απέ τούτο; μα γιαμά θα ρωτήξω γιατί θα τον κουνάνε; μοιάζ' αφ τα γέρατα δεν μπορεί να κοιμηθή … (προς τον Σινάνην εν ώ πέρνει το μέτρον) Πάμ' αφέντη, δε με λες, γιατί θα σε κουνάνε; μπα και δεν μπορείς να κοιμηθής; και δεν πέρνεις γιαμά κομμάτι όπιο, γη κομμάτι λαούδανο;
Σιν. Εσύ δουλειά σου κάμε, και μη σε κόφτει, κούνια σε φωνάξανε να φκιάσης, φκιάσαι κούνια, πάρε παράδες, και μη ρωτάς τι κάμνει κάτα ένας.
Τέκ. Μα αφέντη, πολύ ρεδίκολο με φαίνεται, και γιαμά θαρώ που σας πέρνω τον άξαμο, για να σας φκιάξω τη λατέρα σας.
Σιν. Κάμε δουλειά σου, άδαμ … μη σε κόφτει λέω … έι, πήρες μέτρος; σακίν στενό να μη φκιάσης, άκουσες; μπόλικο να γένη.
Τέκ. Σ' τζη ορισμούς σου αφέντη.
Ροδ. Κι αφήτεν κομμάτι τόπο απά ν' αφ' το κεφάλι, και κάτ' αφ' τα ποδάρια.
Τέκ. Απά σ' τζη κολόναις τη θέλετε ν' άναι;
Ανθ. Όχι, όχι, κάτου.
Τέκ. Κατάλαβα γιαμά, σα λατέρα.
Ανθ. Ναίσκε.
Τέκ. Την θέλετε ν' άχη και φόντο; βάθος, για στρωμάτζο;
Ανθ. Μάλιστα .. αύριο την προσμένω.
Τέκ. Κυρά μου, σας παρακαλώ, γιατί θα τόνε βάλετε τον πατέρα σας στην κούνια;
Ανθ. Δεν είναι πατέρας μου.
Τέκ. Κι αμέ;
Ανθ. Είναι άνδρας μου.
Τέκ. Ω συφορά μου!! ας ήναι δα .. και γιατί στην κούνια; να πάρω δόνκα τον άξαμο για τζη δυω σας.
Ανθ. Όχι, όχι, εγώ δεν έχω ανάγκη να γίνω νέα.
Τέκ. Ω, να με πάρουν οι διαόλλοι! τώρα το κατάλλαβα. δόνκα για να γένη νιος θα τόνε βάλετε στην κούνια;
Ανθ. Ναι.
Τέκ. Και δεν τόνε βάνετε γιαμά στο λαμπίκο να τόνε λαμπικάρετε ν' αύγη μια μούμια; (καθ' εαυτόν) Να μουρέ παλιόγερε, ξαφνικό να σ' ούρτη … κι' άμ' αν ήναι να του δώκη κανείς μια στελετία να πάη κατά διαόλλου, και να του πάρη γιαμά ετούτην τη Θεά … ναι στην πίστι μου .. (προς την Ανθήν).Τι κολόρο να τζη δώκουμε τζη κούνιας;
Ανθ. Πράσινο, και ρίγαις κόκιναις.
Τέκ. Κι αμά δεν είναι καλήτερα να τζη δώκουμε μαύρο, και ρίγαις άσπραις;
Ανθ. (γελώσα) Ύστερα από ολίγον καιρόν και κείνο μπορεί να γένη.. τελειώσετέ την γλίγωρα, σας παρακαλώ.
Τέκ. Ντελόγκο· πάγω να την καταχειρίσω . . (αναχωρεί)
Σ Κ Η Ν Η Η'.
Η Ανθή και ο Ροδάνης
Ροδ. Κι έν είναι να σπαρταρά κανείς αφ' τα γέλλοια;
Ανθ. Εμένα με πονέσανε τα φυλλοκάρδια μου. ας κουρεύουνται τώρα αυτά … ξέρεις τι συλλογίστηκα;
Ροδ. Για πήτεν το να τ' ακούσω·
Ανθ. Δε ξέρεις πώς τα φέρν' ο διάβολος .. τώρα π' όχω τον καιρόν να φκαιρώσω της κασέλαις όλαις, και να της γιομίσω τζακμακόπετραις και στρυδότζεφλα .. τα φλουργιά και τα τάλλαρα· να τα βάλω στα φορτζέργια, και να του τα δείξω πως είναι δικά μου … να τον κάμω κι' ένα προικοσύμφωνο να το υπογράψη, κ' ύστερα τον χορεύω όπως θέλω .. τι λες;
Ροδ. Καλά τ' όβρετεν και τούτο.
Ανθ. Και τώρα που θα τον βάνουμε στην κούνια, τότες έχω καιρό .. καμπόσαις τζακμακόπετραις μόνε, και στρυδότζεφλα να με προβλέψης…και ένα δυω παλιά φορτζέρια.
Ροδ. Όφκολα ναι τούτα … μοναχά να με πλερώστεν το λογαριασμό π' ούν' ως τα τώρη, γιατί τα πήρα βερεσιέ. Ανθ. Το πουρνό σε τα πλερώνω.
Ροδ. (καθ' εαυτόν) Κ' ίντα έν ηξέρουν να κάμουν του διαβόντρου η γυναίκες όντας θένε … αλοί του που πέση σε τετοιωνών χέργια .. (προς την Ανθήν) Πάγω άματις να σας οτοιμάσω της τζακμακόπετραις, και τα παλιά φορτζέρια … μα ε θέτεν πολλά, γιατί τα γρόσια θα σωθούνε αφού και με πλερώστεν το λογαριασμό.
Ανθ. Όσα πάνε, κι' όσα μείνουνε … ξέρεις δα, μηγάρι; με τ' άδωκε με το μέτρος; έννοια σου .. (αναχωρούν)
Σ Κ Η Ν Η Θ'.
Μαχίδης, Αντισχίδης, Λαμπρίδης, Χαιρειάδης, Πατζίδης, Χάιδω, και η Ανθή.
Χάι. Κυρά κοκόνα, κυρά κοκόνα!!
Ανθ. (έσωθεν αφανής) Τι θέλεις;
Χάι. Κείν' οι γιαλελίδες ερχένται για!!!
Ανθ. Κάμ' τους αντικάμαρα.
Χάι. Δε ξέρω πώς την κάμνε.
Ανθ. Βάλ τους να καθήσουνε στην άλλη κάμαρα, βγάλ τους γλυκό και καφφέ, και πες τους να με συγχωρέσουνε γιατί δεν μπορώ κομμάτι.
Όλοι. (απαντώντες την Χάιδω) Π' ούν η καιρά σου Χάιδω;
Χάι. Να τη σχωρέστε, γιατ' έναι ψύχα ζαμπούνσα.
Όλοι.. Πάμε να τήνε δγιούμε.
Χάι. Όχι! μπάτ' δω για, σ' τούτον το νοντά.
Όλοι. Εμείς θ' άμπουμε εκεί που είναι.
Χάι. Όχι όχι … γιατί κείν' μ' γείπε να σας κάμ' ντικάμρα, και να βγαν καφφέ και γλκό, και να κάτζ δω για.
Όλοι. Τι σε είπε; αντικάμαρα να μας κάμης;
Χάι. Έτζ' μ' γείπ', ναι.
Όλοι. Πήγαινε να της πης, να το βάνη σκουλαρίκι στ' αυτί της. « έκαμε κι' ο κασιδιάρης σκούφια » να της πης ακόμα, να πη κι' αλεύρι.
Χάι. (προς την Ανθήν) Κυρά, τούτ' οι γιαλιλίδες με γείπαν να σ' πω, να βάνς' τα σκλαρίκια στ' αυτιά σ' και τη σκούφγια τ' κασδιάρη, και να πης κι' αλεύρ'.
Ανθ. (έσωθεν) Πες τους και συ, να μ' αδειάσουν τη γωνιά·
Χάι. Μ' γείπε να διάστε τη γνια.
Όλοι. Την επάθαμε.
Μαχ. Εγώ το επρόβλεπα.
Αντ. Εγώ δεν το ήλπιζα.
Λαμ. Αυτό ήτον επόμενον, διότι αι τοιαύται κυρίαι το έχουν ιδίωμα, όταν ήναι εις δεινάς περιστάσεις κολακεύουν και τους πλέον μηδαμινούς, έπειτα όταν η τύχη των λάβη μεταβολήν (καθώς της πατζαβούρας αυτής), τότε λησμονούν και φιλίας, και χάριτας, και, και, και, και.
Χαιρ. Καλά να τα πάθωμεν … έτζι μας πρέπει, διότι δεν βαστώμεν βαρύτητα εις τον εαυτόν μας, αλλά ανακατωνόμεθα με τοιαύτα σκύβαλα … τας τοιαύτας όχι μόνον δεν πρέπει να τας συναναστρέφεται τινάς, αλλά πρέπει και να τας καταφρονή ακόμη.
Πατζ. Τω όντι … έπρεπε να το κάμωμεν απ' αρχής, αλλά τι να ειπώ; οι Κ. Κ. Μαχίδης και Αντιοχίδης μας παρεκίνησαν.
Μαχ. ) Ναίσκε κύριε, η δική σας η καρδίτζα τάχα δεν εκτυπούσε για να την δγήτε; τώρα ημείς πταίομεν. Αντ. )
Χαιρ. Δεν τη μουντζώνετε τη βρώμα, την άσωτη, την παραλυμένην, την ξιππασμένην;
Πατζ. Καλά λέγει, τι στεκόμεθα ακόμη; για να μας κάμη κι' άλλο φρόντε;
Όλοι. Ας φύγωμεν λοιπόν. (αναχωρούν)
Χάι. Κυρά, αυτοί μουρμούρσαν, μουρμούρσαν, κι' έφγαν·
Ανθ. Ώρα τους καλή … έλα εσύ μέσα, γιατί έχουμε δουλειά.
Σ Κ Η Ν Η Ι'.
Ο Ροδάνης,ο Μουζάνας, η Ανθή, η Χάιδω, ο Σινάνης, και έπειτα ο Φοντανέλλης.
Ο Ροδάνης και ο Μουζάνας φέρουν τον Σινάνη εις κούνιαν φασκιομένον και τον αφίνουν έμπροσθεν της Ανθής.
Μουζ. Απ' το κεφάλι βάστα καλά.
Ροδ. Βαστάτεν εσείς καλά αφ' τα ποδάρια να μη σας γλυστρήση.
Μουζ. Τέσσερις χαμάλιδες θέλει, και πάλαι να δγιούμε . . (προς τον Σινάνη) Αφέντη, τ' είν αυτά τα χάλια;
Σιν. (μυστικά) Σώπα τώρα .. δεν μπορώ να λαλήσω, γιατί χαλνούνε γιατρικά μου.
Ροδ. Εμείς θα τον πάμεν πλια … βαστάτεν καλά… (προς την Ανθήν) Πάρτε τον το γυιό σας τώρη.
Ανθ. Σας ευχαριστώ.
Σιν. (κλαίει) Ουά, ουά, ουά!!
Ανθ. Σκασμός παστάρδικο!! (γελά) χα, χα, χα, χα.
Σιν. Ουά, ουά, ουά.
Ανθ. Τι θέλεις;
Σιν. Μαμά, νιανιά.
Ανθ. Χάιδω!! έλα ταγίσης το παιδί.
Χάι. (εισέρχεται, και βλέπουσα αιφνιδίως τον Σινάνη εις την κούνιαν, θαυμάζει) Μπα … τρανό κακό γυιέ μ!!! τούτο ν' το πδί; μπα, μπα, μπα .. τούτος είν' αφέντης μας, και γένκε χαζό.
Σιν. Νιανιά.
Χάι. Τι να τ' δώκω να φάη;
Ανθ. Γάλα, ριζόγαλο.
Χάι. Πάγ' να φέρω .. (αναχωρεί).
Σιν. Νιανιά, μπουά.
Χάι. (επιστρέφει με έν πιάτον να ταγίση τον Σινάνη) Έλ' να σ' δώκω νιανιά·… τρανό κακό γυιέ μ', και τούτ' δεν το γείδα στη ζήση μ' … (ταγίζει τον Σινάνη)
Σιν. Μπουά.
Χάι. Σύκω το κεφάλ' σ' πάνου να σ' δώκω να πγης .. (τον ποτίζει)
Σιν. Τζις.
Χάι. Αυτό για δεν τ' ακούγ' … ας σε βάν' η κοκόνα να τα κάμς'.
Σιν. Τζις.
Ανθ. Βάλτο καλέ το παιδί, να κάμη τα τζίσγια του.
Χάι. (με θυμόν) Τι πδί;. τι πδί; γδόντα χρονώ άθρωπο τον κάμτε χαζό; βάλτον γ' η αφεντιά σ' να κάμ'.. (φεύγει με αγανάκτησιν)
Ανθ. Έλα να τον κουνήσης.
Χάι. (φεύγουσα) Μηδέ τον κνάγω, μήδ' τον ταγίζω, μήδ' να δγιω θέλ' χαζό ποτές μ' … για, πιάσ' μια βάγια … (αναχωρεί)
Σιν. Νιανιά, μπουά, τζις.
Φον. (εισέρχεται φέρων ιατρικά εις τας χείρας του) Κοσπέτο δι μπάκκο!!! όλο ένα βόλτα μαμά, τζις, μπουά; ε κε αφέντη δικό μου, τώρα κε να γένεται νιο σέντζα δούπιο … μα μπιζόνια και να πέρνη πόκο ελετουάριο, και να πίνη κε δεκότο (τω δίδει ολίγον) ε σαράντα μέρα, επόι γένεται νιο. (προς την Ανθήν) Δούνκουε καιρά δικό μου, το κούρα και το γιατρικό; πιο και να πλερώνη;
Ανθ. Μάλιστα εξοχώτατε, εγώ. (τω δίδει έν χαρτίον με νομίσματα)
Φον. Σπολάτη, καιρά δικό μου, σπολάτη …. (κάμει διάφορα σχήματα, και αναχωρεί)
Ανθ. (κτυπώσα τας χείρας) Χάιδω, Μουζάνα!!
Μουζ.( Ορίστε. Χάι. (
Ανθ. Πιάστε να πάτε το παιδί στην άλλη σάλα, γιατί κρυόνει εδώ.
Χάι. Δεν μπορούμ' οι δυω.
Ανθ. Φώναξε και το μισέ Ροδάνη.
Ροδ. [παρουσιάζεται αίφνης] Ήξερά το κι' έν ήφυγα.
Όλοι, [μεταφέρουν τον Σινάνη φωνάζοντα] Ουά, μπουά, νιανιά, τζις.
Σ Κ Η Ν Η ΙΑ'.
Ο Ροδάνης και η Ανθή.
Ροδ. Ήφερά σας τα παλλιά φορτζέρια, της τζακμακόπετραις, και τα στρυδότζεφλα, πάμεν τώρη να με πληρώστεν.
Ανθ. Έκαμα και το προικοσύμφωνο … για δγιέτο, σ' αρέσει; [τω δίδει]
Ροδ. [αναγινώσκων το προικοσύμφωνον] Καλέ σεις τον ησβύσετεν αφ' τον κόσμο τον κακόσορτο … ίντ' αν' τούτα; και λέτεν να τ' απογράψη;
Ανθ. Τον καταφέρνω εγώ, έννοια σου .. πάμε τώρα.
Ροδ. Πάμε … [αναχωρούν]
Σ Κ Η Ν Η ΙΒ'.
Η Ανθή, η Χάιδω, έπειτα ο Ροδάνης.
Ανθ. Χάιδω, πήγαινε γλίγωρα να με φωνάξης τον μισέ Ροδάνη.
Χάι. Εκείνος έρχεται, γιάτος για.
Ανθ. [προς τον Ροδάνην] Ότι κ' έστελνα τη Χάιδω να σε φωνάξη.
Ροδ. Τρέχει τίποτις;
Ανθ. Τι θα τρέξη; αυτός ο ξαναμωραμένος απόψε όλη νύχτα ελογάριαζε άμα σηκωθή να κυττάξη της κασέλαις του, για τούτο σ' εφώναξα να προλάβουμε να του δείξω όλα τα καλά μου, να τον βάνουμε να υπογράψη το προικοσύμφωνον, κι' ύστερα να τον χορέψω καλά … πάμε λοιπόν μέσα να σε δώσω κι' άλλα γρόσια, και έναν κατάλογο να με πάρης ακόμι πράγματα, γιατί δε ξέρεις πώς τα φέρν' ο διάβολος… εντοσούτω τι θα φάμε σήμερα;
Ροδ. Είναι σαρακοστή.
Ανθ. Δεν κάμεις τη δουλειά σου.. σκουργιασμέναις ιδέαις.
Ροδ. Και τρώτεν σήμερις πασκαλινό;
Ανθ. Αμέ τι; θα νηστεύω; κάθησαι να φάμε εδώ!
Ροδ. Έν τρώγω πασχαλινό.
Ανθ. Εγώ σας πέρνω θαλασσινά.
Ροδ. Η Σουπιαίς έχουνε 20 γρόσα η οκά σήμερις.
Ανθ. Ας έχουν κι' εκατό .. ωχ, κύτταξε τι λογαριάζεις!! πάμε πάμε να σε δώσω τα γρόσια … [αναχωρούν]
Σ Κ Η Ν Η ΙΓ'.
Ο Σινάνης, η Ανθή, και ο Ροδάνης [έσωθεν αφανής]
Σιν. [καθ' εαυτόν] Σήμερα σωτήκανε σαράντα μέραις … ξανάνιοσα κομμάτι … γιατρικά και κούνια καλό με κάμανε, κόκκαλά μου σφίξανε …. ράχη μου πόνεσε κομμάτι κείττωντας, αμμά δε βλάφτει . περνάει …. κοκονίτζα δεν ήρτε σήμερα να δγη, ας ντυθώ ν' αύγω όξου, να δγιω τι γένεται κόσμος, [εξέρχεται, και βλέπει τον Ροδάνην και την Ανθήν καθημένους] Τι λέτε οι δυω σας;
Ανθ. Τίποτα, ότι καθήσαμε.
Σιν. Αμέ μισέ Ροδάνη, εδώ πέρα ήσουνα; γιατί ντεν ήρτες μέσα για;
Ροδ. Κοιμούσασταν.
Σιν. Όχι! κειτούμουνα.
Ροδ. Γενήκετεν πλια τώρη νηός;
Σιν. Εχ!! κομμάτι ξανάνιωσα· κούνια ίλλεμ πολύ καλά μ' έκαμε …
Ροδ. Μπα και γουστάρετεν.. ακόμι να κάμετε άλλαις σαράντα μέραις στα σπάργανα;
Σιν. Όχι .. αρτίκ τα συκωτώ, γιατί έχω δουλειαίς
Ανθ. [προς τον Ροδάνην μυστικά] Επρόλαβα και την έφκιασα τη γαλλιάρδα μου.
Ροδ. (μυστικά) Κ' ίντα καλόβολλα π' ούρτεν!! μοναχά που σώσετεν τα γρότα, γιατί πήρετεν πολύ πράμα.
Ανθ. Τα πουλώ … πάντα τη μισή τιμή θα πιάσω…. έχω κι' ένα φόρτζέρι με γρόσια.
Ροδ. Κατά πώς τα πάτεν εσείς, γλίγωρις θα το ξεπατώσετεν κ' εκείνο.
Ανθ. Κάμε χάζι τώρα τι θα κάμω … (προς τον Σινάνη) Αλήθεια τζελεμπή …. δεν είδετε την προίκα μου και το βίος μου ακόμα.
Σιν. Τι τέλω να δγιω.
Ανθ. Όχι όχι, πρέπει να τα δγήτε, και να υπογράψετε και το προικοσύμφωνο … ορίστε λοιπόν, πάμε να τα δγήτε. μισέ Ροδάνη, έλα μαζή μας. (αναχωρούν)
Σ Κ Η Ν Η ΙΔ'.
Ο Σινάνης, η Ανθή, και ο Ροδάνης, χωρίς να φαίνωνται κατά πρώτον, είτα εξέρχονται, έπειτα ο Καλαμπάκος.
Ανθ. Εδώ κύτταξε τζελεμπή!! όλα αυτά είναι φουστάνια! δγιες και τα λαχούρια, γλέπεις κι' αυτά τα κουτιά;
Σιν Γλέπω· τι έχουνε μέσα για;
Ανθ. Καπελλίνα . .. αυτή η κασέλα έχει γκάντια, κάλτζαις, και κορδέλαις. αυτή έχει μανδύλια, σπαλέτα, σάλπαις, τούλια, κτλ. αυτή έχει όλο παπούτζια.
Σιν. Και τι τα τα κάμεις τόσα παπούτζια;
Ανθ. Θα τα φορέσω, τι, πολλά είναι; ένα την εβδομάδα, και κάθε μπάλο δυω τρία ζευγάρια.
Σιν. Μπρε μπρε μπρε!! ούλα αγραστήρια άδειασες, και κουβάνησες εδώ πέρα. Στα παπουτζίδικα παπούτζι δεν απέμεινε πγια.
Ανθ. Και πού είσ' ακόμα;
Σιν. Τα πάρης κι' άλλα;
Ανθ. Η ευγενία σου θα μ' αγοράσεις.
Σιν. Χάλασε πρώτα αυτά, κ' ύστερα γλέπουμε· [καθ' εαυτόν] Πενήντα χρόνια αυτά δε χαλνούνε.
Ανθ. Δγιές τώρα και τα διαμαντικά μου.
Σιν. Ούλα δικά σου είναι;
Ανθ. Μάλιστα.
Σιν. Τζεβαερικό ντεν άφηκες στο πεζεστένι … ούλα εδώ έφερες.
Ανθ. Δγιές και τα γρόσια μου.
Σιν. Λίγα είναι.
Ροδ. Τ' άλλα τ' άχει στο διάφορο.
Σιν. Κ' είναι πολλά;
Ροδ. Έν πένουνε στο κονδήλι.
Ανθ. Τα είδετε όλα αυτά, το κελλάρι μου, τ' ασημικά μου, και τα λοιπά;
Σιν. Ναίσκε, ούλα είδα.
Ανθ. Πλέον λόγος δεν μένει (εξέρχονται) Ημπορείτε να πήτε ότι με πήρετε πτωχή; ότι εψοφούσα της πείνας, ότι δεν είχα κανέναν παρά να ξύσω το δόντι μου;
Σιν. Όχι. στραβός είμαι; ντε γλέπω;
Ανθ. Δε ξέρω!!! γιατί καμμιά φορά τα πράγματα γενούνται ανάποδα.
Σιν. Όχι, όχι, ένα πράμα μοναχά, του κόσμου πράματα ούλα εδώ εκουβάνισες
Ανθ. Τι σας κόφτει; υπογράψετε λοιπόν το προικοσύμφωνον. (το παρουσιάζει)
Σιν. Γιατί;
Ανθ. Έζ' είναι νόμος, ζωή και θάνατος είναι· μήτε οι συγγενείς σου να με τραβούνε, μήτε οι συγγενείς μου να σε τραβούνε.
Σιν. Εγώ γεννιαίς ντεν έχω.
Ανθ. Τι κάμει; έχω εγώ … υπογράψετε.
Ροδ. Καλά σας λε, κι' έχει δίκιο, κι' έτζι είν' της τάξις.
Σιν. (υπογράφει το προικοσύμφωνον)
Ανθ. (προς τον Ροδάνην) Υπογραφτήτε μάρτυρας.
Ροδ. (υπογράφει) Θέμεν κι' άλλον ένα.
Ανθ. Φωνάζουμε αυτόν που περνάει …Κύριε, Κύριε.
Σιν. Τι τέλεις εκείνονα; είναι Καλπάκος.
Ανθ. Τι με κόφτει; ας ήναι μακάρι και Καλπάκος.
Καλ. Τι προστάζετε κυρά μ';
Ανθ. Να υπογραφτήτε μάρτυρας εις αυτό το προικοσύμφωνο
Καλ. Υπογραφτήκαταν οι άλλ';
Σιν. Μάλιστα.
Καλ. (υπογράφει, και αναχωρεί)
Ανθ. (κρατούσα το προικοσύμφωνον εις χείρας.) Εγώ χαλεπή μου το ήθελα αυτό, για να μην έχουμε ζάλαις.
Σιν. Κέφι σου γένηκε τώρα; πάγω κι' εγώ να κυττάξω δουλειά μου, γιατί πολύ χασομέρησα .. (αναχωρεί)
Ροδ. Καλά του την εφτιάξετεν ..ε θε πλια τίποτις άλλο … πα φύγω τώρη.
Ανθ. Ανασκουμπώσου, γιατί θ' άχουμε φωναίς τώρα τώρα.
Ροδ. Μηνύσετέ με, κ' ήφταξα .. (αναχωρεί)
Ανθ. Πάγω κι' εγώ να δγιω τι θα κάμει τώρα.
Σ Κ Η Ν Η ΙΕ'.
η Χάιδω, η Ανθή, έπειτα ο Μουζάνας.
Χάι. (εισέρχεται τρέχουσα να φθάση την κυρίαν της) Κυρά κοκόνα, κυρά κοκόνα.
Ανθ. Τι θέλεις;
Χάι. Αυτόνα το φτωχούλ' δεν τ' δίνεις τίπτα, για να σχωρνάει τοις γνειούς σου;
Ανθ. Ποιον;
Χάι. Το Μζαν.
Ανθ. Ναι τον καϊμένο .. να τον κυβερνήσω (στρέφει προς τον Μουζάνα) Έλα κοντά, έλα … να, πάρ' αυτήν τη σακκουλίτζα με 200 βενέτικα, και οικονομήσου … θέλω όμως να ήσαι δικός μου, κι' ό,τι μ' εύρει να ήσαι με το μέρος μου.
Μουζ. (λαμβάνων την σακκουλίτζαν) Κοκονίτζα μου, ο Θεός να σας το πλερώση ό,τι εκάματε σ' μένα τον πτωχό· είμαι έτοιμος και στη θάλασσα να πέσω, και το αίμα μου να χύσω διά την ευγενίαν σας, και εις πυρ και εις θάνατον τέλος πάντων.
Ανθ. Εύγε σου .. έτζι σε θέλω … πηγαίνετε τώρα στη δουλειά σας .. (αναχωρεί)
Χάι. (προς τον Μουζάναν) Γείδες; γιά, άρπαξες τη σακκλίτζα με τα βενιέτικα.
Μουζ. Ευχαριστώ … πάμε τώρα.
Χάι. Πάμ', πάμ' … (αναχωρούν)
Σ Κ Η Ν Η Ις'.
Ο Σινάνις εισέρχεται εις το θησαυροφυλάκιόν του, ανοίγει τα κιβώτια, και ευρών αυτά γεμάτα από τζακματόπετραις και στρυδόφλοιδαις, εξέρχεται τρέμων και φωνάζων.
Ο Σινάνης, η Ανθή, η Χάιδω και ο Ροδάνης.
Σιν. Τρεχάτε γειτόνοι!! τρεχάτε!! κλέφταις με ξεγυμνώσανε!!! ωχ … τι τα γένω τώρα, κακοροίζικο; ούλο βιος μου πήρανε, σεντούκια γιομίσανε τζακμακόπετρα, και στρυδότζεφλα … ωφ .. αμάν .. τι να γένω; (τρέμων πίπτει, και λειποθυμεί)
Χάι. (εξέρχεται, και βλέπουσα τον Σινάνη, κράζει την κυρίαν της) Κυρά κοκόνα, κυρά κοκόνα, αφέντης για, μπαγίλδισ' όξου, δεν έρχεσαι να τον σκώσουμε;
Ανθ. (εξέρχεται, και πλησιάζει με απορίαν εις τον Σινάνη) Τι έπαθες τζελεμπή;) (τον κινεί) Δεν ακούς τζελεπή; τι έπαθες; Χάιδω! φέρε κομμάτι θειάφι να τον ξελειγοθυμίσουμε.
Χάι. (τη προσφέρει ολίγον θειάφι) Να κυρά.
Ανθ. Έλα και συ κοντά.
Σιν. (ανανήφων ολίγον) Κλέφταις … κλέφταις … με ξεγυμνώσανε.
Ανθ. Καλέ τι κλέφταις λες; π' ούν οι κλέφταις;
Σιν. (βλέπων την Ανθήν) Εσύ κλέφτρα έκλεψες βιος μου, … άδειασες σεντούκια, κι' έβανες τζακμαχόπετρα, και στρυδότζεφλα … σύκ' απέ κοντά μου.. κλέφτρα.
Ανθ. Τούτος τρελλάθηκε … καλέ με τα σωστά σου με βρίζεις, και με λες κλέφτρα;
Σιν. Ναι· εσύ έκλεψες βιος μου … αμάν …. νους μου τα πετάξει τώρα … φεύγα λέω.
Ανθ. Τον γλέπεις εκεί το βάρβαρο, τον ασυνείδητο, να με λέγη κλέφτρα, κι' ότι έκλεψα το βιος του; (με θυμόν) Σύκ' απάνου κύριε! την υπόληψίν μου θέλω, κι' αυταίς είναι μόμολαις … εγώ δεν πέρνω από τέτοια … (με θυμόν) σύκω δε, στα ποδάργγια σου .. ολόρτος, ολόρτος … α … πιάστον μωρή Χάιδω να συκωθή. (απομακρύνεται η ίδια ολίγον)
Σιν. Βιος μου ούλο έκλεψες μπρε καλοπλυμένη, μπρε σεξέν τοκούζ.
Ανθ. Να τ' αποδείξης παλιόγερε, σαπημένε, φαφούτη, τενεκέ.
Σιν. Τώρα ζαέρ παλιόγερω γένηκα, φαφούτη γένηκα, τενεκέ γένηκα, δουλειά σου έκαμες γιά; ό,τι τέλεις πες το.
Ανθ. Τίποτα, την τιμή μου θέλω … και πού το ηύρες το βιος και πιος σε τ' όκλεψε;
Σιν. Ογδόντα δυω σεντούκια έφερα γιομάτα βενέτικα, ντομπλόνια, τάλλαρα και λοής κοπής μονέδα.
Ανθ. Έφερες σεντούκια βουλωμένα … ποιος τα είδε τι είχανε μέσα; εσύ τα γιόμισες τζακμακόπετραις, και και στρυδότζεφλα, τα βούλωσες, και λες τώρα που ήτανε βενέτικα, και δούπιαις … ποιος τα είδε; ένα παλιοσέπετο είδα μόνε, π' όχεις μέσα κάτι τζάντζαλα, και τίποτις άλλο δεν είδα να φέρης .. τώρα λες φλουργιά, αύριο θα πης διαμάντια … μάλιστα την ημέρα που έφερες τα σεντούκια που ήτανε βουλωμένα, τα είδε και ο μισέ Ροδάνης, κι' είναι καλός μάρτυρας.
Σιν. Ταμάμ! κάπηλα είπανε μια φορά, φέρε μάρτυρα, επήγε κι' έφερε μποζατζή … τώρα κι' εσύ φέρνεις μισέ Ροδάνη μάρτυρα … (με θυμόν) Κι εσύ κι' εκείνος τα κλέψετε.
Ανθ. Τι είχες; και τι σε κλέψανε;
Σιν. Ένα μιλλιούνι βενέτικα.
Ανθ. Μπορείς να πης και δέκα … ποιος σε πιστεύει; φέρε μάρτυρες.
Σιν. Ούλος κόσμος ξέρει.
Ανθ. Ένανε φέρε, και φτάνει … σε ποιόνα μπροστά με παράδωσες βενέτικα και δούπιαις, και τώρα λες που τα κλέψαμε;
Σιν. Μη τυμώνεις και φωνάζεις .. ταμάμ! βγάζει κλέφτη φωνή του, να φοβητή νοικοκύρης … ξένο ικλέφτη ανοίγει σεντούκι, πέρνει γρόσια, φεύγει … τζακμακόπετρα δε βάζει … τούτο ικλέφτη σπητικό ήτανε.
Ανθ. Σπητικό, παζαρίσιο δε ξέρω .. αυτά είναι μόμολαις … δε λες πως ήσουνα ψόφια ψείρα, κι' έκαψες το κεφάλι μου, που σε πήρα γέρω, σαλιάρη, μυξή, ξαναμωραμένο, βάρβαρο, χοντροειδέστατο; και δεν τρέπεσαι ακόμα να με λες και κλέφτρα; ω χαράς την ανθρωπιά σου!! δεν το υποφέρω … (με φωνάς) Την υπόληψί μου θέλω .. κύριε .. κόπιασε στο κριτήριο.
Σιν. Εσύ τα τραβίξης εμένα κριτήριο, γιόξαμ εγώ; μπρε γκιδί κλέφτρα.
Ανθ. Κλέφτης, ψεύτης, και κατεργάρης είσαι συ, πού γέμισες τα σεντούκια σου τζακμακόπετραις, κι έκαψες το κεφάλι μου .. απ' το Θεό να τ' όβρης. (προς την Χάιδω μυστικά.) Πήγαινε να φωνάξης το Ροδάνη γλήγωρα.
Χάι. Πάγ' για.
Ανθ. Ναίσκε ναίσκε κύριε .. ο πλούσιος φαίνεται από τα καλά του . . αμ' εσύ τι είχες; ένα παλιοσέπετο με τζάντζαλα και με πατζαβούρες.
Σιν. Βενετικά, ντοπλόνια έφερα μωρή!
Ανθ. Μωρή; χαρά ς' το μωρή! την κοπέλα του πατέρα σου λες μωρή; τον γλέπετεν το βάρβαρο; άκουσε κύριε .. τα έξοδα του γάμου, τα νυφιάτικα και την προγαμιαία δωρεά θα με πληρώσης, και φώναζε όσο θέλεις και τζιλεπούρδα μακάρι σαν κατζίκι. . μ' άκουσες; δυω και δυω κάμουν τέσσαρα … το κριτήριο θα μας ξεχωρήση και πάρ' τα μέτρα σου.
Σιν. Ούλα Ροδάνη τ' άκαμε αχ κιοπόγλου Ροδάνη.. αχ ή τ' ογλού Ροδάνη, εσύ έφερες μπελά στο κεφάλι μου.
Ροδ. (εισέρχεται αιφνηδίως. ) Καλέ ίντα σας ήκαμεν ο Ροδάνης πάλι;
Σιν. Όξου κιοπόγλου . . ούλα εσύ τ' άκαμες, κλέφτη!
Ροδ. Κι αφ' το σπήτι του πάη σας με διώχνετεν μαθές;
Ανθ. Σε λέγω δα! τώρα γλέπει ο ξεδοντιάρης, ο σαπημένος, ο μιαρός, που θα τον διώξω εγώ.
Ροδ. Κ' ίντα σας ήκαμα; ε μιλάτεν ξάστερα;
Σιν. Βιος μου έκλεψες . . ακόμα τι τα κάμης;
Ροδ. Και κλέφτης είμ' εγώ; την τιμήν μου θέλω.
Ανθ. Κι εγώ την τιμήν μου και την υπόληψί μου, (προς τον Σινάνην). Έξω απ' το σπήτι μου… τώρα να φύγης… βγάλτον έξω μισέ Ροδάνη.
Ροδ. Όξου παλλιάνθρωπε (τον σπρώχνει ).
Ανθ. (αρπάζει έν ρόπαλον εις χείρας της ). Έξω, Έξω… α. . ακόμα στέκεσαι; θα σπάσω το κεφάλι σου.
Ροδ. (τον κρατεί από το φόρεμα.) Την τιμή μου θέλω… πού θα μου πας διαβόντρου γυιέ. . . στο κριτήριο θα πάμεν.
Ανθ. (σηκώνει το ρόπαλον). Ακόμα στέκεσε;
Σιν. Έι, φεύγω, φεύγω, . . βιος μου ούλο εδώ μέσα αφίνω … να δγήτε τώρα τι σας κάμω, μπρε κλέφταις.
Ανθ. και Ροδ. Τον σπρώχνουν, τον ευγάζουν έξω κλείουν την θύραν.
Ανθ. Έι πώς σε φαίνεται; καλά το κατόρθωσα;
Ροδ. Του την φτιάξετε δα αλά μπουρνέζικι . . κι αν' πα στο κριτήριο;
Ανθ. Τί θα κάμη· μάρτυρες αφ'ου δεν είναι ας φωνάζη όσο θέλει . . μη σε ξισπάζουνε αυτά.
Ροδ. Πάγω άμματις να 'δώ ίντα θα κάμη τώρη. (αναχωρεί)
Ανθ. (πηδώσα). Το κατόρθωσα, το κατόρθωσα! ας πάη τώρα όποια πέτρα εύρει μεγάλη να χτυπά το κεφάλι του, οι τέτοιοι τέτοια πρέπει να παθαίνουν κι άλλα χειρότερα … (αναχωρεί.)
Η ΒΙΤΩΡΙΑ μόνη έπειτα ο ΝΑΡΚΙΣΙΔΗΣ.
Bιτ. Τι αναισχυντία! τι αφιλοτιμία! τι ασυνειδησία! εις ποίον βαθμόν φαυλότητας έφθασε να υποπέση η αθλία αυτή αδελφή μου τελευταίον εξαιτίας της ασωτίας της! αφού κατεδαπάνησε τόσην περιουσίαν,αφού κατεδέχθη και τα πλέον αίσχιστα, δεν εξηρκέσθη εις αυτά, αλλά προεχώρησε να πράξη τα μεγαλήτερα μετά την υπανδρείαν της.
Δεν εμέτρησε ποσώς τον εαυτόν της!!! δεν ενθυμήθη τας παρελθούσας δυστυχίας της, δεν εφαντάσθη, ούτε ποσώς εσυλλογίσθη ότι η τύχη την κατεπλούτησε διά να ζήση λαμπρώς τόσον αυτή καθώς και οι απόγονοί της, αλλ' αφού εντός ολίγου κατεχράσθη τόσην υπέρογκον χρηματικήν ποσότητα, θυσιάσασα αυτήν εις την άπληστον πολυτέλειάν της, εις χορούς, συναναστροφάς και συμπόσια, και εις τας κολακείας του μεν και του δε, και αφαιρέσασα με τον κακουργικώτερον τρόπον όλον τον πλούτον του συζύγου της, τελευταίον χωρίς να σεβασθή τους όρους της συζυγίας, τους όρους της τιμιότητος, της γυναικείας σεμνότητος, της πολιτικής κοινωνίας, χωρίς καμμίαν συστολήν απέβαλε κακήν κακώς τον άθλιον γέροντα σύζυγόν της, με τας πλέον αναιδείς ύβρεις εξυβρίζουσα αυτόν, και με απειλάς ξυλισμού, προσκαλούσα αυτόν ακόμη και ενώπιον των δικανικών νόμων. Ποία ψυχή ευαίσθητος να μη λυπηθή τον τρισάθλιον ούτον γέροντα, όστις ως παράφρων περιφέρεται ήδη, μη έχων πού την κεφαλήν κλίναι; ω δυστυχία της ανθρωπότητος!! εις πόσων ειδών δεινά υπόκειται!! αγκαλά και οι τοιούτοι μοχθηροί φιλάργυροι δεν είναι αξιοσυμπάθητοι δι' όσα και αν πάθουν, μ' όλα ταύτα ο τρόπος της αδελφής μου είναι αξιοκατάκριτος, και κινεί εις οίκτον τον θεατήν του γέρω Σινάνη, καίτοι μοχθηρού και βδελυρού φιλαργύρου … και εάν απλώς δεν ήτο ίδιον εντίμου και φιλοτίμου γυναικός το να μεταχειρισθή με τοιούτον απάνθρωπον τρόπον ένα ξένον άνθρωπον εμπιστευθέντα την περιουσίαν του εις την οικίαν της, πολλώ μάλλον δεν έπρεπε να μεταχειρισθεί τοιουτωτρόπως ένα σύζυγον με τον οποίον ό,τε πολιτικός και θρησκευτικός νόμος, και η ανθρωπίνη κοινωνία την συνέζευξαν; αχ!! πόσον λυπούμαι, και κατακρίνω την αδελφήν μου, η οποία προσέβαλε δυνατά την αξιοπρέπειαν όλης της οικογενείας μας ! ευχαριστώ την τύχην ήτις με απήλλαξε προ πολλού απ' αυτήν, και ζω εντίμως με την μετριότητά μου.
Ναρ. (εισέρχεται αίφνης) Κυρά μου σας προσκυνώ.
Βιτ. Και εγώ σας αντιπροσκυνώ.
Ναρ. Πολλά τεταραγμένην σας βλέπω.
Βιτ. Δεν εμάθετε τα άθλα της αδελφής μου;
Ναρ. Αυτά τα νέα τουλάχιστον λέγονται εις όλην την πόλιν.
Βιτ. Πιστεύω ότι εις όλας τας συναναστροφάς με αυτά διασκεδάζουν.
Ναρ. Και εις τα καφφενεία, και εις τα χαμαιτυπεία ακόμη.
Βιτ. Ω δυστυχία μου .. πόσον δυσφημούμαι και εγώ!!
Ναρ. Τίποτε κυρία μου, η ευγενία σας μάλιστα χαίρετε την μεγαλητέραν υπόληψιν διά την μετριότητά σας.
Βιτ. Να το πιστεύσω;
Ναρ. Εις την τιμήν μου. και είθε να με ηξίωνεν η τύχη να σας απολαύσω νόμιμον σύζυγόν μου, ήθελα κατά τούτο είσθαι ο μόνος ευτυχής.
Βιτ. Και εγώ ήθελα ζήσει ευτυχώς, αν με ηξίωνεν η τύχη να συζήσω με την ευγενίαν σας.
Ναρ. Τι περιμένομεν λοιπόν; να γεράσωμεν ωσάν νάνη; [γελών]
Βιτ. .. Όχι δα … (γελώσα)
Ναρ. Ας δώσωμεν τας χείρας .. [δίδουν τας χείρας] Στέκεσθε εις τον λόγον σας;
Βιτ. Μάλιστα, εάν και η ευγενία σας σταθήτε.
Ναρ. Εγώ είμαι σταθερός.
Βιτ. Και εγώ σταθερά.
Ναρ. Σας προσκυνώ .. (αναχωρεί)
Βιτ. Και εγώ ομοίως. (αναχωρεί)
Σ Κ Η Ν Η ΗΙ'.
Ο Σινάνης μόνος ολοφυρόμενος, είτα ο Ροδάνης.
Σιν. Απ' ό,τι φοβούμουνα ως τα υστερνά δε γλύτωσα κακορίζικο … τι να γένω τώρα; έναν παρά τσακισμένο δεν έχω να πάρω ψωμί …όσα καζάντησα σε μια ώρα έχασα … χαράμι δεν εκύτταξα, χαλάλι δεν εκύτταξα, σαράντα οχτώ τα εκατό στο διάφορο έδινα, εκατό τα εκατό, ως και χίλια τα εκατό, διάφορο του διαφόρου έπερνα, έμεν μάζωνα, ούλο φλουργιά έκαμνα … όποιος έπεφτε χέργια μου, σικότι του ξερίζονα, ινσάφι ντεν έκαμα ποτές μου … ένα άσπρο κανενού δεν έδινα, δεν έτρωγα, δεν έπινα, δεν εφορούσα …τώρα ούλα μια καπανιά πετάξανε απ' τα χέργια μου.
Αχ τζανούμ ντοπλόνια, σα φεγγάρια ήτανε πάσα ένα … αχ γκιοζούμ βενέτικα!! σαν κλέφτη μάτια γυαλίζανε … ίλλεμ εκείνα τάλλαρα, σαν πέταλα παρίλ παρίλ στράφτανε … τώρα πγια τι να δγιω; σεντούκια μου τζακμακόπετραις και στρυδότζεφλα είναι γιομάτα … παντριά γύρεψα, μπελά μου ηύρα με δύω χέργια μου … κιέσκε να μην παντρευούμουνα… νοικαιρά τάρεψα είναι, μέγερ εκείνη ήτανε καλοπλυμένη, σεξέν τοκούζ, ούλα κακά έχει απάνου της… αχ! μ' εγέλασε … ως τα χτες έλεγε τζελεμπή, τώρα λέει βάρβαρο, τενεκέ, γέρω, ιψόφια ιψείρα, … προίκα γυρεύει, ρούχα γυρεύει, με δείχνει και κριτήριο … ούλα Ροδάνης έκαμε, ούλα .. . (ο Ροδάνης εν τω μεταξύ κύπτων την κεφαλήν του από την θύραν, εμφανίζεται εις τον Σινάνην, και πάλιν σύρεται οπίσω) Ροδάνης, απ' το Τεό να τ' όβρη … αχ .. (κλαίει) Σάστισα .. τι να κάμω; κριτήριο να πάγω, μάρτυρα γυρεύει, πού ν' αύρω μάρτυρα; αχ σαν κούκο απόμεινα ολομόναχο … ποιανού να πω δέρτι μου; αχ Ροδάνη, (κύτταξε, κύτταξε, κρυφά βγάνει κεφάλι του, κυττάζει σαν κλέφτη, και τραβγιέται μέσα) Αχ κιοπόγλου Ροδάνη!!! εσύ έσβυσες οντζάκι μου.
Ροδ. (εισέρχεται αιφνιδίως) Καλέ σεις, ίντ' άχετεν πάλι μ' εμένα; ίντα σας ήκαμα; έν τρεπούστεν μαθές; καλέ διαβόντρου γυιέ, ίντα κακό ήκαμά σας και με βλασφημάτεν; ε μιλλάτεν;
Σιν. Ακόμα τι τα κάμεις; οντζάκι μου έσβυσες. πάει λέωντας.
Ροδ. Κι' είχετεν εσείς ποτέ σας οντζάκι αναμμένο και σας το ήσβυσα; εσείς ετρώγετεν αφ' τον πατζατζή κι' αφ' το μάγερη.
Σιν. Εκείνο λέω οντζάκι, γιόξαμ βιος μου ούλο που έκλεψες εσύ κι' η γυναίκα που μ' έδωκες;
Ροδ. Κ' εγώ σας την ήδωκα;, καλέ διαβόντρου κουλλούκι, κι' έν ετρέμετεν σαν την ίδετεν; κι' έν τα μιλήσετεν εσείς; κι' έν ηβάνετεν σουλουμά και κοκκινάδι στη μουσούδα σας; κ' έν εξαναμωραθήκετεν; κ' έ σας ήβανε στην κούνια; και πού να σας τα θυμούμε; έν τα κάμετεν όλα για χατήρι της; ίντα σας φταίγω γώ τώρη, και λέτεν που σας ήκλεψα το βιος σας; και πού τ' όδα; κι' είχετεν εσείς βιος; εσείς ακόμη μου χρουστήτεν και τη σιμσαρία που σας ήκαμα τα προξενιά, και πήρετεν τέτοια γυναίκα.
Σιν. Ω … σικιάρι πράμα.
Ροδ. Κι α θε τη μυριζόσαστε.
Σιν. Και τι; πεπόνι ήτανε να τη μυρίσω; πεπόνια μυρίζουνε όντας τα πάρουνε, γυναίκες ντε μυρίζουνε … κιέσκε να μην έπερνα.
Ροδ. Κι όντας με περικαλούσετεν, κ' ημέρα σας φαινούντανε χρόνος, κ' ηλέγετεν αμάν αμάν, ωχ ωχ ωχ, κ' ητρώγετεν, και πίνετεν της σαμπάνιαις, κι' ηλέγετεν σαν πιστόλι βρόντιξεν, καλάτανε, και τώρη που σας βγήκεν στραβό τ' αγγούρι εγώ φταίγω σας, και με λέτεν και κλέφτη; την υπόληψί μου θέλω… και σας καλνώ στα κριτήριο.
Σιν. Και συ κριτήριο; εγώ τα τραβίξω εσένα.
Ροδ. Γιατί;
Σιν. Δεν είπες εσύ να βγάνω παπουτζάκια μου και ν' άμπω μέσα;
Ροδ. Κι έν τα βγάλετεν κ' ήμπετεν;
Σιν. Τ' άβγανα και μπήκα μέσα, αμμά τ' άβανα και βγήκα όξου τζίτζιδος.
Ροδ. Ίντα σας φταίγω; εγώ ήβγαλά σας όξου; την τιμή μου θέλω, και τη σιμσαρία μου, κι' ό,τι θέτεν κάμτεν, τα θέλω με ντάνα, σπέζα, ιντερέσσα.
Σιν. Μήτε σιμσαρία δίνω, μήτε ντάναις μάναις ξέρω .. έκαψες κεφάλι μου, έσβυσες οντζάκι μου, εκείνο ιξέρω, βέσσελαμ.
Ροδ. Τη σιμσαρία μου, κ' είναι ντροπής σας.
Σιν. Και μ' αφήσετε παρά τζακισμένο;
Ροδ. Κι έν ηξέρετεν που λένε μαθές, « τ' ακριβού το τίποτες σε χαροκόπου χέργια; »
ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΩΝ ΟΙ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΚΥΡΙΟΙ
Σωμ. Σωμ. Γρηγόριος Πάικος 2 Γ.Α. Αγγελόπουλος 1 Ευστάθιος Σουγδουρής 2 Ιωάν. Ν. Σκορδίλης 1 Αργυρός Ταρμποχτζής 5 Δ. Σπορίδης ενωμοτ. 1 Σ. Αντωνιάδης 2 Κ. Πολυάδης 1 Χ. Ιωάννης Κουρουφόντογλους 10 Σπυρ. Ν. Σαγιάννης 1 Γεώργιος Σκούφος 2 Κατήγκω Ν. Σαγιάννη 1 Κ. Θ. Κολοκοτρώνης 2 Δ. Ιωάν. Φιλίππου 1 Π. Δ. Ταγκόπουλος 2 Θ. I. Ορινός 1 Ιωάν. Ν. Σαγιάννης 2 Ν. Χ. Σταγειρίτης Σκιάθ. 1 Ιωάν. Βελέντζας 1 Σ. Π. Σιμωνέτης 1 Τριαντάφυλλος Γ. Ζαχαρόπ. 1 Α. Φάρμας 1 Δ. Α. Στρατηγόπουλος 1 Κ. Αντωνιάδης 1 Ν. Γ. Σταυρόπουλος 1 Γεώργιος Χρήστου Μαδεμόχωρ 1 Πελοπίδας Νέστορας 1 Γιαννακός Χ. Μιτάκη 1 Νικόλ. Στεφανίδης 1 Ιωάν. Παχύγιαννης 1 Γρηγόρ. Νικητάδης. 1 Κωνστ. Μπέλος 1 I. Α. Φιλαλήθης 1 Αθανάσ. Λαδόπουλος 1 Γεώρ. Πλέσας 1 Γεώργιος Κοτοπούλης 1 Δημ. Φραγκίστας 1 Ν. Σταύρου Νικολάου 1 Γεώρ. Κωνσταντίδης 1 Ζ. Ταγκόπουλος 1 Π. Θεοδώρου 1 Χ. Χρηστόπουλος 1 Κωνστ. Καστόρχης 1 Θ. Ορφανίδης 1 Σ. Νάκος 1 Κ. Βράσκος 1 Γ. Κ. Τοπαλόπουλος 1 Β. Γ. Βασιλόπουλος 1 Ανδ. Ιωάν. Λύσιππος 1 Α. Μαυρογένης 1 Δ. Σαμπαζιώτης 1 Μ. Γεωργιάδης 1 Ιωάν. Γεωργαντάς 1 Γ. Αρβάλης 1 Ιωάν. Σοφιανόπουλος Σμυρναίος 1 Ηλίας Δωίλας 1 Γ. Βλαχόπουλος 1 Βασίλ. Γουτόπουλος 1 Αγγελής Τζανής 1 Χ. Σ. Βυζάντιος Ανθυπ. της σχολ 1 Θρασύβουλος Γ. Βλαχόπουλος 1 Κωνστ. Βαρβάτης 1 Ν. Παπαδόπουλος 1 Α. I. Μαυρουδής 1 Δ. Σοφιανός 1 Γ. Λαμπρυνίδης 1 Δ. Γ. Ιωαννίτης 1 Σ. Σέργιος 1 Ηλίας Τριανταφύλλου 1 Α. Κυπριάδης 1 Γ. Γρυπάρης 1 Γ. Δούκας 1 Χ. Παπαδάκης 1 *****
Σωμ. Σωμ. Σ. Νικολαΐδης 1 Ν. Χαριτίδης 1 Θεόδ. Κ. Μιχαλόπουλος 1 Βασ. Γ. Λάσκαρης 1 Γ. Α. Βασιλείου 1 Σ. Ευκλείδης 1 Σ. Α. Σίμος 1 Ι. Πιτάρης 1 Ιωάν. Τουρνάκης 1 Ν. Λαμπίκης 1 Ν. Oλλανδός 1 Ι. Μ. Μπαρμπαρέσος 1 Ν. Ι. Κακουλίδης 1 Γ. Κανέλου Αναστασίου 1 Θεόδ. Β. Γκίνης 1 Θ. Ζεύκαρης 1 Μιχαήλ Ελευθεριάδης 1 Ζαφείριος Ζ. Μουσικός 1 Λάζαρος Ν. Οικονόμου 1 Ζηνόβιος Χαρμόλαος 1 Κωνστ. Βουρβουνίδης 1 ΟΙ ΕΝ ΝΑΥΠΛΙΩ ΚΥΡΙΟΙ. Ι.Π. Πασχάλη 1 Βασίλειος Χριστόπουλος 1 Α. Σαμουρκάσης 1 Κυρίτζης Μαργαρίτου 1 Ε. Ν. Λουριώτης 1 Γεώργιος Λιώντας 1 Κοσμάς Ν. Σιατήρης 1 Μ. Κ. Μηχαλόπουλος 1 Κωνστ. Ιατρίδης 1 Π. Κολποδίνος 1 Ι. Ζαχαροποιός 1 Αναστάσιος Γ. Μαυρομμάτης 1 Μ. Λιανοσταφίδας 1 Ι. Δ. Σταματάκης 1 Μ. Θ. Γεωργιάδης 1 Νικόλαος Ευσταθίου 1 Η. Καλαμογδάρτης 1 Αθανάσιος Γενοβέλης Λοχίας 1 Λ. Α. Κονδάκης 1 Κων. Πεταλάς Λοχίας 1 Σ. Σπηλιωτάκης 1 Ευθύμιος Ιωαννίδης Λοχίας 1 Κ. Ι. Ρίζος 1 ?. Γ. Σκαπέθου 1 Θ. Σπανόπουλος 1 Κ. Παπά Φωτόπουλος 1 Προκόπιος Παπ. Δημητρακ. 1 Γεώργιος Μπούκουρης 1 Α. Α. Μαυρομάτης Υπολοχ. 1 Αναστάσιος Α. Σκουλής 1 Γεώργιος Χρυσοβέργης 1 Ηλιόδωρος Πολύδωρος 1 Σταύρος Βλαχόπουλος 1 Επαμεινώνδας Διογενίδης 1 Χ. Ζαχαρίτζας 1 Κ. Σπηλιάδης 1 Π. Θεοδώρου 1 Μιχαήλ Ρουκουνάκης 1 Διονύσιος Ι. Σεμπρικός 2 Νικόλαος Λασπάς 1 Δ. Κοσκινάς 1 Ανώνυμος Γεώργιος Βόμβας 1 Ι. Κασιέρης 1 Ι. Βλαστός 1 Κ. Ν. Τζακανίκας 1 Γ. Ι. Στεφόπουλος 1 Αλέξ Γ. Κουμουνδουράκης 1 Μ. Σκαλιστήρης 1 Νικόλαος Κρήμιτζας 1 Βασ. Γεωργιάδης 1 Βάιος Γεωργίου 1 Χ. Ζομβρακάκης 1 Γ. Α. Ναύτης 1 Μ. Ι. Λύσιππος 1 Γ. Βοϊνέσκος 1 Σάββας Γ. Μαργέλης 1 Θεόδωρος Λάσιμος 1
*****
Σωμ. Σωμ. Κωνστ. Βουσάκης 1 Ν. Νικεκλής Αναστασιάδης 1 Γεράσιμος Μεταξάς 1 Ν. Βικιάδης 1 Ν. Δωίλας 1 Εμανουήλ Πίλλας 1 Ν. Πετρόπουλος 1 Ευστάθιος Νικολαΐδης 1 Ι. Ταβακόπουλος 1 Ν. Κωνσταντίνου 1 Ι. Βόιλας 1 Μιχαήλ Σταμόπουλος 1 Αναστάσιος Μαυροκέφαλος 1 Αναγ. Πα. Αθανασίου 1 Πέτρος Βάλβης 1 Ανδριανός Δημητρόπουλος 1 Μηχαήλ Παπαδόπουλος 1 Ν. Αναγ. Ιατρού 1 Γριγόριος Καστρινός 1 Απόστoλος Χ. Ιωάννου 1 Φί?ιππος Γ Κανελόπουλος 1 Νικόλαος Τζίντζος 1 Α. Παπ. Αθανασόπουλος 1 Αναγν. Μακρυπουκάμισος 1 Εμμ. Ρούπας 1 Γεώργιος Ιερεύς Ταρουνάς 1 Γεωρ. Χρονιάδης 2 Ν. Καλαμαράς 1 Δημ. Γ. Αρσενικός 1 Α. Περρούκας 1 Δημ. Σπηλιοτόπουλος 1 Γεώργιος Τζόκρης 1 Παναγ. Μ. Ιατρός 1 Δ. Φιλίππου 1 Π. Κωνσταντίνου 1 Στ. Τριανταφύλλου 1 Κυριάκος Καλιγάκης 1 Δ. Ιω. Βαρβερόπουλος 1 Ι. Γ. Μπλούκος 1 Ν. Λιμπεράκης 1 Ανδρέας Βλάσης 1 Αναγνώστης πνευματικού 1 Δημ. Κρήτης 1 Π. Π. Αντωνίου 1 Ι. Μαλοκίνης 1 Μ. Π. Πασχαλινόπουλος 1 Μ. Καπαγιαννάκης 1 Σπυρ. Πα. Σπυρόπουλος 1 Ν. Σκούφος Ανθυπ. 1 Γεώργιος Ανδριανού Τζόρτζης 1 Ν. Παντελέων 1 Π. Α. Πα. Δούκας 1 Ν. Ιωαννίδης 1 Ν. Γ. Λαμπρυνίδης 1 Α. Κυριακίδης 1 Θ. Στ. Παππαδόπουλος 1 Σ. Πα. Αλεξόπουλος 3 Χαραλάμπης Τζουλουφιάδης 1 Β. Γλαράκης 1 Παναγής Λαγοδημόπουλος 1 Ηλίας Βάβουλας 1 Α. Σ. Δανόπουλος 1 Σ. Σιλαϊδόπουλος 1 Αναγν. Α. Καλέτζος 1 Χρ. Ματακίδης 1 Γεώργιος Ζωιόπουλος 1 Ιω. Σακελλαρίου 1 Ι. Γεωργιάδης 2 Μιχαήλ Λυώσης 1 Παναγής Κ. Κουβιέζος Κ. Μπαδουβάνος 2 ΟΙ ΕΝ ΑΡΓΕΙ ΚΥΡΙΟΙ Ι. Τζουλουφιάδης 2 Χρήστος Βλάσης 2 Αντώνιος Χ. Ιωαννίδης 2 Μιχαήλ Παπ. Μιχαλόπουλος 3 Μιλτιάδης Ι. Ζωϊόπουλος 2 Ν. Φανδρίδης 1 Δημήτριος Νικολαΐδης 1
***** Σωμ. Σωμ. Πέτρος Διβάνης 1 Χρήστος Α. Στραβοσκιάδης 1 Γ. Νικολόπουλος 1 Δ. Α. Πλατανόπουλος 1 Α. Βλάση. Ανθυπ. 1 Ηλίας Λυκουρέζος 1 Ι. Πασχάλης 1 Π. Χ. Ρεμπού 1 Ν. Ι. Κορδίας 1 Λιμπέρης Μπενάκης 1 Στ. Μιχαλόπουλος 1 Α. Μπάστας 1 Μηχαήλ Καζάκος 1 Π. Ρούσσος 1 Ν. Καλμούκος 1 Διονύσιος Τζάνες 1 Σ. Γ. Γλυκοφρίδης 1 Π. Πικουλάκης 1 Γιώρ. Αναγ. Τζορτζόπουλος 1 Ιω. Ζάρκος 1 Γρηγόριος Καπρούλης 1 Καμαρινός Δουκάκης 1 Κωνστ. Δ. Μπαρδουνιώτης 1 Σωτήριος Δουκάκης 1 ΟΙ ΕΝ ΤΡΙΠΟΛΕΙ ΚΥΡΙΟΙ Δημ. Μ. Κουτζογιάννης 1 Κωνστ. Πεταλάς 1 Παναγ. Ιω. Κυριακός 1 Δ. Καψάλης 1 Δημ. Στραβοσκιάδης 1 Ιω. Βαδραμής 1 Δημ. Σταθόπουλος 1 Δ. Κ. Ζαχαρίας 1 Χαραλ. Πα. Αντωνόπουλος 1 Ιω. Τουρναβίτης 1 Γεώργ. Πα. Αλεξόπουλος 1 Δημ. Κουμπαρούτζης 1 Ν. Νικολόπουλος 1 Κωνστ. Δημητριάδης 1 Εμμανουήλ Παππαδόπουλος 1 Αλέξιος Νικόπουλος 1 Καμαρινός Π. Ψάλτης 1 Μιχαήλ Μ. Καραμάνος 1 Κωνστ. Ζαφειρόπουλος 1 Εμμανουήλ Καρπάθιος 1 Μιχαήλ Χρήστος Κούμας 1 Ν. Μπακόπουλος 1 ΟΙ ΕΝ ΠΑΤΡΑΙΣ ΚΥΡΙΟΙ Ν. Κανελλόπουλος 1 Περικλής Καλαμογδάρτης 1 Ιω. Αντωνιάδης δικηγ. 1 Π. Καληγάς 1 Παναγής Σπορίδης ανθυπολ. 1 Σ. Βλαχοπαππαδόπουλος 1 Κωνστ. Δημητρακόπουλος 1 Γ. Ι. Χρυσανθακίδης 1 Αναγ. Λελάκες 1 Ν. Χαραλάμπης 1 ΟΙ ΕΝ ΚΑΛΑΜΑΙΣ ΚΥΡΙΟΙ. Γ. Κ. Χαραλάμπης 1 Παναγ. Πούλος 5 Γ. Κ. Κανέλλος 1 Κωνστ. Α. Κυριακός 2 Χ. Βασιλειάδης 1 Α. Δ. Δημητρακόπουλος 2 Παρασκευή Σ. Βαλτινού 1 Διονύσιος Ψάλτης 2 Αντώνιος Γ. Αντωνόπουλος 1 Γρηγ. Ν. Κορφιωτάκης 1 Αντώνιος Χαραλάμπης 1 Ηλίας Π. Λογοθέτου 1 ΟΙ ΕΝ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΩ ΚΥΡΙΟΙ Θεοδόσιος Κωνσταντινίδης 1 Αθαν. Μεταξάς Φαρμακοποιός 1 Πανάρετος Αγγελόπουλος 1 Ιω. Μάνεσης 1 Π. Σαραντόπουλος 1
***** Σωμ. Σωμ. Σ. Δ. Βουλπιώτης 1 Φ. Ν. Σέρρος Τροφοδ. 1 Κωνστ. Αθανασίου 1 Κ. Ι. Οικονίδης 1 Π Κορφιάτης 1 Μ. Δ. Καρακάσης 1 Ι. Πολύδωρος 1 Κ. Ν. Τσεπρούδης 1 Π. Δ. Παλαμάς 1 Ι. Μ. Μαυρομάτης 1 Συνίσιος Δ Χαντζόπουλος 1 Ν. Δ. Κώπας 1 Π. Σιδέρης 1 Α. Βαρατάκης 1 Ιωσήφ Σιαδάνης 1 Α. Αντύπας 1 Γ. Α. Σωμακής 1 Κ. Μ. Κελλάνας 1 Β. Χρυσοβέργης 1 Γ. Πιτζαξής 1 ΟΙ ΕΝ ΧΑΛΚΙΔΙ ΚΥΡΙΟΙ Ν. Α. Επισκόπου 1 Π. Ευγένιος Φαιδρός 2 Ε. Ραΐσης 1 Β. Δ. Καλαβρός 1 Χ. Μυρίανθος 1 Α. Ν. Κοντζιάς 1 Ι. Βουρτάκης 1 Γ. Παπαμανόλης 1 Χρ. Γ. Μπλαχάνης 1
Ε Ι Δ Ο Π Ο I Η Σ I Σ Οι Κύριοι συνδρομηταί, όσων τα ονόματα δεν κατεχωρήθησαν ενταύθα, παρακαλούνται να μας χορηγήσουν συγγνώμην, καθότι η έλλειψις προήλθεν από μέρους τών μη αποστειλάντων εγκαίρως τους καταλόγους
Ε I Δ Ο Π Ο I Η Σ Ι Σ Επειδή το παρόν βιβλίον ιδιόν μου πόνημα ον, λογίζεται ιδιοκτησία μου, πάσα μετατύπωσις αυτού πάρ' άλλου τινός ή παραποίησις ζώντος μου, και παν αντίτυπον μη φέρων την υπογραφήν μου, είναι παρανόμημα, το οποίον θέλει καταδιωχθή αυστηρώς.
Εν Αθήναις την 29 Ιουλίου 1838 Ο Συγγραφεύς Δ. Κ. ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ.