← Table of contents
The Camp of Refuge

Transcriber's Notes

Reading edition

Macrons above letters have been depicted as [=x], where x is the letter with macron.

Ditto marks and dashes used to represent duplicated text have been replaced by the text they represent.

Some presumed printer's errors have been corrected, including normalizing punctuation. Further corrections are listed below with the printed text (top) and corrected text (bottom):

carry of

carry off p. 36

Quaragesima

Quadragesima p. 64

appetities

appetites p. 68

prilgrimage

pilgrimage p. 82

this; With

this; with p. 111

Navitity p. 120

Nativity

that their was no access

that there was no access p. 143

all manor

all manner p. 147

De profundis

De profundis p, 159

as the moon shown out

as the moon shone out p. 163

must soon he united

must soon be united p. 182

knigbt

knight p. 194

with the Romans had dug

which the Romans had p. 235

fen-men-swim

fen-men swim p. 240

made hast

made haste p. 246

Normam

Norman p. 272

seige

siege p. 297

that I my speak to them

that I may speak to them p. 342

prisioners

prisoners p. 380

have it there own way

have it their own way p. 418

inconvience

inconvenience p. 419

Forbes, Robest

Forby, Robert p. 488

Venerant cum ex nonnulli

Venerant cum ea nonnulli Footnote 54

auctortatis

auctoritatis Footnote 54

East-anglia

East-Anglia Footnote 72

forth

fourth Footnote 73

Theoawin

Theodwin Footnote 89

Camp of Reguge

Camp of Refuge Footnote 141

Rrunan-burh

Brunan-burh Footnote 149

conntry

country Footnote 157

. 106.

p. 106. Footnote 210

pag 40

page 40 Footnote 215

Jumiège

Jumièges Footnote 248

possessionem

possessionum Footnote 259

Her Majesty’s Geological Snrvey.

Her Majesty’s Geological Survey. (Advertisements)

* Transcriber's Note: Several corrections to Note K have been made based on reference to the original source (Historia Eliensis, lib. sec.). These corrections include a stretch of missing words, without which the passage does not make sense. For those interested, the uncorrected Note K as originally printed in this book is reproduced below:

109. “Quod monachi Elyensis clementiam regis adierunt et de atrocitate itineris exercitus et equorum ejus.

“Monachi igitur de Ely cognoscentes mala quæ in regno fiebant et in ecclesiarum rebus pervasionem fieri et diminutionem ab extermina (externa; E) gente graviter doluerunt, magnificentiam templi Domini reminiscentes, et loci sancti sibi tale discrimen imminere veriti sunt, fientes unanimiter auxilium de cœlo et suæ in æternum patrocinantis Christi sponsæ dilectæ Ætheldredæ præsidium adesse poscebant. Et divina inspirante clementia salubre demum ineuntes consilium ad regem mittere constituunt, illius flagitare misericordiam et pacem. Invaluerat enim fames ut supra retulimus, per totam regionem atque istic innumeris milibus hostilis collegii etiam horrea servata Egypti tautam inopiam non supplerent. Nam (deest) reliquiæ ciborum in loco jam fuerant exaustæ, eo quod septimus erat annus ex quo seditionem adversus novum regem commoverunt, frumenti copia sufficere nulla diu poterat, furto enim vel rapto vesci monachorum ordini minime licuit. Et convocatis ad se primoribus qui urbem et aquarum exitus muniunt, ipsos inde eorum abnuant. His territi mox verbis, piguit eos gravissimi incepti ejus felicem exitum tum nequaquam sperant, prælia existimantes levia si his malis conferatur. Urgebat eos fames valida, intus pavor angebat nimius, nec ad comportandum rapinas egredi nisi in manu valida audebant, enses Normanorum plus omni periculo metuentes. Et arepto itinere in Warewich vico famoso reverenter regem cum debita supplicatione monachi requirunt, se suaque omnia ejus clementiæ commendantes. Stetit itaque abbas Elyensis Thurstanus cum suis monachis coram rege magno Willelmo, orans et deprecans per misericordiam Dei ut averteret iram furoris sui ab eis et a civitate sua, spondens per omnia deinceps fidele obsequium, et consistente satraparum caterva, optimum reputavit dicens, ‘majestatem illius tolerare supra se, cum jus regni a Deo sit illi concessum. Verum et is dignanter (dignatur) eis attendat, finem laborum suorum haud dubitanter assequi posse, et ingressum insulæ citius optinere proponit; si tantum pro Deo et suæ animæ salute praedia et bona per suo de loco abstraca restitui faceret.’ Et spopondit rex.”

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings