Note 18 — Chapter XXXVIII · TIMÆUS AND KRITIAS.

Plato, Timæus, pp. 47 E-48 A. ἐπιδέδεικται τὰ διὰ νοῦ δεδημιουργημένα· δεῖ δὲ καὶ τὰ δι’ ἀνάγκης γιγνόμενα τῷ λόγῳ παραθέσθαι. Μεμιγμένη γὰρ οὖν ἡ τοῦδε τοῦ κόσμου γένεσις ἐξ ἀνάγκης τε καὶ νοῦ ξυστάσεως ἐγεννήθη· νοῦ δὲ ἀνάγκης ἄρχοντος τῷ πείθειν αὐτὴν τῶν γιγνομένων τὰ πλεῖστα ἐπὶ τὸ βέλτιστον ἄγειν, ταύτῃ κατὰ ταῦτά τε δι’ ἀνάγκης ἡττωμένης ὑπὸ πείθους ἔμφρονος, οὕτω κατ’ ἀρχὰς ξυνίστατο τόδε τὸ πᾶν. Εἴ τις οὖν ἧ γέγονε, κατὰ ταῦτα ὄντως ἐρεῖ, μικτέον καὶ τὸ τῆς πλανωμένης εἶδος αἰτίας, ἧ φέρειν πέφυκεν. Compare p. 56 C: ὅπῃπερ ἡ τῆς ἀνάγκης ἑκοῦσα πεισθεῖσά τε φύσις ὑπεῖκε. Also pp. 68 E, 75 B, 30 A.

Τέχνη δ’ ἀνάγκης ἀσθενεστέρα μακρῷ says Prometheus in Æschylus (P. V. 514). He identifies Ἀνάγκη with the Μοῖραι: and we read in Herodotus (i. 91) of Apollo as trying to persuade the Fates to spare Krœsus, but obtaining for him only a respite of three years — οὐκ οἷόν τε ἐγένετο παραγαγεῖν μοίρας, ὅσον δὲ ἐνέδωκαν αὗται, ἠνύσατο καὶ ἐχαρίσατό οἱ. This is the language used by Plato about Ἀνάγκη and the Demiurgus. A valuable exposition of the relations believed to subsist between the Gods and Μοῖρα is to be found in Naegelsbach, Homerische Theologie (chap. iii. pp. 113-131).