SCHOONSTE VRUCHT.

Aan mijn ouders. Mijn laatste woord, een woord van dankende herdenken Voor Ouderzorg zoo teer en trouw, in leed zoo groot. Een jeugd van armoe, ziekte en worstlen—zaalge nood!— Zij kon mij in Uw min slechts rijker zegen schenken. Ik ben niet jong meer. Langzaam nadert reeds de Dood. Ik zie zijn vinger al van verre vriendlijk wenken. Mijn kindren trouwen—straks speelt er aan Grootvaêrs schoot Een kleinkind—ai, wat dát een achtbaarheid zal schenken! En toch, ik voel me nog Uw kind, Uw dankbaar kind, Gezegende Ouders, eens met heel mijn hart bemind, En trots Uw sterven immer om en met mij levend. Uw kind, al grijst mijn haar en trilt mijn hand. Dat is Uw werk: Gij hebt die liefde in 't hart geplant, Thans rijpste, schoonste vrucht in dankbre liefde gevend.