Knebelii discipuli Threnodia.

Si omnes mundi homines, Quae amant, iis non carerent, Praeclara vitae esset spes, Nam qui timores nos terrerent? Perpetuo vellem bibere, Sed saccus mi repletus raro! O Deus, pater optume, Quor fato utor tam amaro? Quor gulam mi tam aridam, Tam vini cupidam dedisti, Si, quibus flammas opprimam, Pecunias dare omisisti? Ad ultimum me rediges: Haud justum mi parasti sortem! Mehercle! Quae mi cunque des, – Aut dabis aes, aut dabis mortem!