Aus Samuel Heinzerlings nachgelassenen Papieren.
Reading edition

In der Bierstube.
Beim Bär – beim Bär, War nä mein Bosen schwär! Vergässen äst des Dolders Not, Der schnöden Präma Öbermot … Der Gäldemeister stärt mäch nächt, Der Hotzler schäkanärt mäch nächt: Manch Seidel schlörf' äch leer. Beim Bär – beim Bär War nä mein Bosen schwär! Äm Grond – äm Grond Äst's Bär mer nächt gesond! Zom Schlagfloß hab' äch stäts geneigt, Ond bayräsch Bär erhätzt so leicht. Es geht äns Blot, es nämmt dä Roh, – Der väle Ärger kömmt dazo, Dä Präma treibt's zo bont! Äm Grond – äm Grond Äst's Bär mer nächt gesond! Was toot's? Was toot's? Das Bär äst doch was Goot's! Ond ob's das Läben mer verkörzt, – Mäch dönkt, wer störzen soll, der störzt! Zom Hömmel häb' äch köhn den Bläck: Där, Zeus, vertrau' äch mein Geschäck, Än Deinen Händen roht's! Was toot's? Was toot's? Das Bär äst doch was Goot's! Das Bär – das Bär, Das bleibt non mein Pläsär! Der Zechtäsch äst mein Heilägtom, Dä Kneipe Mekka mer ond Rom; Ond wenn dä Hand das Glas omspannt, Föhlt säch dä Sääle gottverwandt: Fromm wärd sä mehr ond mehr … Das Bär – das Bär, Das äst non mein Pläsär! Wä domm – wä domm, Das Zämmer fällt ja om! Dä Wände taumeln kromm ond schäf, Jetzt sänd sä hoch, jetzt sänd sä täf … Ond jetzt … aha, äch märk' es wohl, Jetzt röcken Geister mer am Stohl … Herr Wärt, äch dolde stomm! Wä domm – wä domm, Das Zämmer fällt ja om! Das Bär – das Bär War ongewöhnläch schwär! Sont certi … nein … Wä sagt Horaz? Wä? Was? Der Gäldemeister tat's? Ja, Luitgard! … ja, äch hab' genog … Der Knebel … schreibt's äns Tagebooch … Ja, ja … schon beim Homär … Das Bär – das Bär War ongewöhnläch schwär! (Ab unter den Tisch.)

