← Table of contents
Descripcion é historia del castillo de la aljafería

ÍNDICE (continued 3)

Reading edition

cruz de Malta
cruz de Malta

Nota. En la parte exterior de dicho pergamino se halla continuada la indicacion siguiente.—Carta emptionis aquæ de la Huerba ad opus Aljafariæ—.

Concuerda fielmente con el pergamino arriba citado.

Nota 11.

Grat 10 de D. Jaime 2.º Parte 1.ª fol. 116 n.º moderno 208.

Fideli scriptori suo Guillermo Palacini, Merino Cæsaraugustæ etc. ad instantiam et supplicationnem nobis factam pro parte religiosarum Priorissæ et conventus Monasterii prædicatorum Cæsaraugustæ asserentium, se aqua ad rigandum hortum dicti Monasterii plurimum indigere; volumus, et vobis mandamus, quatenus de aqua quæ certis horis sumitur et habetur ad opus Aljafariæ nostræ Civitatis Cæsaraugustæ, subveniatis et complaceatis priorisæ et conventui supradictis, dum ad opus Aljafariæ necessaria non fuerit aqua. Datum Valentiæ 4 nonas martii anno 1311.

Gratiarum 10 de Jaime II, Parte 2.ª n. moderno. 209, fol. 120.

Fideli scriptori suo Guillermo Palazini Merino Cæsaraugustæ salutem &c. Cum nos per aliam literam nostram vobis mandaverimus, quod de aqua quæ certis horis sumitur et habetur ad opus Aljafariæ nostræ civitatis Cæsaraugustæ subveniatiset complaceatis priorissæ et conventui Monasterii prædicatorum Cæsaraugustæ, ad ringandum hortum dicti Monasterii, dum ad opus dictæ Aljafariæ necessaria non fuerit dicta aqua, et ipsa aqua non possit transire ad monasterium earum, nisi fiant arcus vel aliquod opus in fossatu, qui est inter montem Aljafariæ et murum terreum civitatis, per quos aqua, ipsa, possit transire ad monasterium ante dictum. Ideo dicimus et mandamus vobis, quatenus cum prior vel procurator earum voluerint facere dictum opus in illo fossatu, per quod prædicta aqua possit transire ad prædictum monasterium, illud permittatis fieri per eosdem sine juris prædictum monasterium, illud perlentiæ septimo Idus Martii anno Domini millesimo CCCXI.

Nota 12.

Archivo general de la Corona de Aragon.

Registro n.º 198 fol. 376 vuelto.

Nos Jacabus Rex Aragonum etc. Attendentes quod Jucefus Bellito Sarracenus Cæsaraugustæ quondam fuit tempore vitæ suæ magister et ductor operum quæ fiebant in Aljafaria nostra Cæsaraugustæ; id circo concedimus tibi Mahomat Bellito filio dicti Jucefi Bellito, quod quandocumque contingerit fieri operas necessarias in Aljafaria nostra prædicta, quod tu sis magister et ductor operum ipsorum toto tempore vitæ tuæ, et habeas et perecipias de ipsis operibus salarium competens pro tuo labore. Nos enim per præsentes mandamus Merino nostro Cæsaraugustæ et aliis officialibus nostris, quod prædictam concessionem nostram firmam habeant et observent, ut superius continetur. Datum Cæsaraugustæ secundo Kalendas novembris anno prædicto (1301)—Ægidius ex petitione provissa in consilio.

Pecunias de Jaime II fol. 41 núm. nuevo 255.

Nos Jacobus Dei gratia Rex Aragonum, Sardiniæ, Corsicæ etc. Fideli Ægidio Terini Merino Cæsaraugustæ: Cum Aljafaria nostra Civitatis Cæsaraugustæ indigeat reparatione et obratione, et nos velimus eandem, opere quo indiget reffici ac etiam reparari. Idcirco dicimus et mandamus vobis, quatenus faciatis dictam Aljafariam reparai, et apta illi operiet aptacioni qua fuerit reparanda solvendo; et impendendo denarios et alia quæ ad ipsam reparationem fuerint opportuna, prout nobilis domna Maria Ferdinandi vobis duxerit injungendum. Datum Barchinone XII Calendas aprilis 1292.

Nota 13.

Curiæ sigilli secreti 14, Martini núm. 2251. fol. 123.

Martinus Dei gratia Rex Aragonum &c. Dilecto Consiliario nostro Pardo la Casta Merino Civitatis Cæsaraugustæ salutem et dilectionem. Ecce quod Nos circa reparationem castri nostri de la Aljafaria civitatis Cæsaraugustæ, quod et sui constructione notabili, et antigua inter cœteras domos sive palacia nostri dominii insignius imminet amœnitate decorum, volentes, ut convenit suffragium debitum cum promptitudine elargiri; tenore præsentis universas et singulas pecuniæ quantitates prætextu morabatini nobis in et super locis, universitatibus, et aljamis inferius designatis, videlicet in et super universitate villæ de Fraga, aljamisque judæorum et Sarracenorum villæ ejusdem universitate villæ de Pertusa et aldearum ejusdem, ac universitatibus locorum de Berbegal et de Biel, aljamaque judæorum civitatis Oscæ, ac personis et bonis eorum et cujuslibet earundem, reparationi, operi, et constructioni Aljaferiæ prædictæ ducimus assignandas, et etiam concedendas; mandantes et comittentes vobis de certa scientia et exprese, quatenus pecunias morabatini villarum, locorum et aljamarum superius expressarum, et cujuslibet earundem, de quibus quidem pecuniis, vos, et neminem alium, esse volumus receptorem; colligatis et recipiatis integre et complete, ac colligi et levari faciatis fideliter, legaliter atque bene, et pecunias ipsas in reparationem Aljafariæ prædictæ convertatis integre et complete; jubentes nihilominus expresse et de certa scientia universis et singulis officialibus et submissis nostris, sub obtentu nostræ gratiæ et mercedis quatenus et comissionem nostram hujus modi teneant firmiter et observent, tenerique et observari inviolabiliter faciant per quoscumque; et non contraveniant, seu aliquem contravenire permittant aliqua ratione, si iram et indignationem nostras prædictas, ac penam quingentorum florenorum auri de Aragonia cupiunt evitare. Datum Barchinone sub nostro sigillo secreto decima octava die Augusti anno á Nativitate Domini millesimo quadringentesimo octavo—Rex Martinus—Dominus Rex mandavit mihi Johanni de Tudela.

Nota 14.

Archivo general de la Corona de Aragon.

Sigilli Secretis, Petri III. Pars 1.ª n. 1112 fol. 26.

Petrus etc. Dilecto consiliario nostro Michaëli Palacin merino Cæsaraugustæ Salutem etc. Licet plures assignationes fuerint factæ super redditibus merinatus, volumus tamen ac vobis mandamus, quatenus eis non obstantibus opus de la Ajafaria continuetis, et fieri faciatis, cum nostræ intentionis fuerit, quod dictum opus prætextu dictarum assignationum vel alias in aliquo non impediatur; volumus tamen quod provisionem mandetis dari Ateoni urso, et aliis pecudibus quæ in Aljafaria custodiuntur, ut vobus mandatum existit, exolvatis. Cæterum si Judaeus custos leonum viderit, quod leones noviter adulti sien periculo á suis genitoribus poterunt separari, eos cum dicto judæo apud Valentiam nobis protinus transmittatis, et eidem judæo expensas sibi et dictis leonibus necessarias ministretis, quoniam nos eas in vestro computo mandamus per præsentem recipi et admitti. Datum Morellæ sub nostro sigillo secreto XV.a Kalendis Octobris anno Domini M. CCC. XXX. VIII.—Franciscus de Prohomme mandato domini Regis.

Nota 15.

Primera carta de la gloriosa Santa Isabel, Infanta de Aragon y Reina de Portugal, al Rey D. Jaime el Segundo de Aragon su hermano.

Sobrescrito.

Al Rey daragon &c.

por

á Reynha do Portugal.

A O muyt alto, é muy nobre dom Iame, pe la graza de Deus, Rey Daragon, de Valenza, de Murza, de Cerdenha, de Corcega, Conde de Barcelona, é de Santa Egresia de Roma Sinaleyro, Almirante, é Capitan general. Doña Isabel por esa meesma graza Reynha de Portugual, é do Algarve, saude come á jrmaao que amamos muy de corazon, é de quien muyto fiamos, é para quien querriamos que Deus desse tanta vida, é tanta saude com onrra té, por muytos anos, é boos, como para nos meesma. Rey jrmaao, facemos vos saber, que vimos vossa carta de creenza que nos envyastes por Remon de Montrros, Acerdiagoo da Guardia, vosso clerigo, é el falou con nosco da vossa prol ben, é muy conpridamente; é gradescemos vos muyto quanto nos por el envyastes dizir; é detevemoslo con nosco ata agora por razon que el Rey D. Fernando envyara dicir al rey de Portugal por muytas veces, que se veeria con él; é quiséramos y falar sobre vista de el Rey D. Fernando, é vossa, é de el Rey de Portugal; que vos vissedes todos tres dissiamos; é que veessen vosso feyto, é ó del Rey D. Fernando á bona avininza. E esto tenho en que seria gran servizo de Deus, é grande prol vossa, é da vossa onrra, é da sua del Rey D. Fernando; de si et entendo, que seeria agrande prazer del Rey de Portugal. E hu se todo esto fezese, querendo Deus, tenho que non caya tanto anchuun homen, nen anchuna molher no Mundo, como á mi non tomaria y tan gran prazer, se voontade fosse de Deus desse facer. E agora as vistas del Rey D. Fernando, é del Rey de Portugal delongaronse mays; é dizennos, que el Rey D. Fernando que se va y alochegando contra essa vossa fronteyra. E ora Remon de Montrros vayse á vos, é sobre esto nos avemos con el falado cousas que vos dissesse: porque vos rogamos jrmao, que ó creades do que vos el de nossa parte disser é gradescervolo emos muyto. Outrosi, jrmao, vos gradescemos muyto porque nos fezestes saber de vos, é da Reynha Daragon vossa molher, é dos jffantes vossos filhos que erades con saude. E rogovos, jrmao, que assi ó fazades sempre, cada que ó vos poderdes facer, é fazernosedes y muy gran prazer. Outrosi vos facemos saber del Rey de Portugal, é de nos, é de nossos Filhos, que avemos saude, loado á Deus, é envyamosvolo dizir, por que somos cierta que vos prazera. Dat en Sanctaren quatuerze dias de Decembre. Á Reynha ó mandou. Ioan Lompreto á fez.

Segunda carta de la gloriosa Santa Isabel, Infanta de Aragon y Reina de Portugal, al Rey D. Jaime el segundo de Aragon su hermano.

El sobrescrito es como el de la carta antecedente.

A O muyt alto, é muy nobre Dom Yame, pe la graza de Deus Rey Daragon, de Valanza de Corcega, é de Cerdenha, é Conde de Barcelona, é da Santa Egresia de Roma Álmirante, é Sínaleyro, Capitan general. Doña Isabel, por esa meesma graza Reynha de Portugal, é do Algarve, saude come á jrmao de quien muyto fio, é para quien tanta vida, é saude, com onrra querria por muytos annos, é boos come para mi meesma. Rey jrmao, vy vossa carta que me invastes por Dom Fray Sancho vosso jrmao, é meu, é el disse á el Rey ó que lhi vos mandastes ben, é conpridamente, é á mi outrosi. E gradescavos Deus ó boon talan que vos mostrades contra el Rey, é contra mi, é contra ó jffante Dom Affonso nosso filho, en quererdes saber parte de nossa fazenda, é de vos sentirdes de la é fazedes gran dreito, é gran razon. E jrmaao saberde, que veendo eu as cousas en como passaban, é reccando de vinire á o estado en que estan, pedi por muytas veces á el Rey, é roguey alguns de seu Conselho, que tevesen por ben, que estes feitos non fossen cada dia para peyor como foron, é que me desen logar é que eu que trabalharia hy quanto podesse, de guisa que ó Iffante, é os outros ouvessen ben é mercee del Rey, é que todos vivessent como devian, é á servizo del Rey, é que á todos fecesse mercee. E sabe Deus, que esta foy senpre á minha voontade, é seria cada que podesse, é Deus per ben tevesse: mais tantos foron senpre os estorvadores da parte do ben, que non pudieu hirem facer. E sabe Deus, que ey en ende gran pesar no corazon, po lo del Rey primeiramente, á quien eu deseio vida, é saude, é onrra, como, á minha meesma; é po lo do Iffante; é po lo meu. Que vivo vida muyto amargosa. E seper Deus non ven hi alguna avininza, ou ben antreles, non creo que por obra Domens se possa hi facer rem: moormente hu, nen huunos trabalhan salvando en meter discordia. Dom Fray Sancho vos dira ojrecado que achon en el Rey, é no jffante outrosi, do estado da terra en que estado está. E rogo vos jrmaao, que senpre vos membredes de mi, é me fazades saber da vossa saude, é do vosso boon estado, é dos jffantes vossos filhos, cao non podedes enviar dizir á cousa do Mundo á que mais praza ende, nen que mais conpra á vossa vida que á mi. Dat. en Alanquer xxiij. Dias de Decembre. A Reinha o mandou. Iohan Saus á fez.

barra
barra

NOTAS:

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings