SYNOPSIS ET INDEX SYSTEMATICUS SPECIERUM, Et recentium, et fossilium.[157]
Reading edition
SYNOPSIS ET INDEX SYSTEMATICUS SPECIERUM, Et recentium, et fossilium.[157]
ORDO I. THORACICA. Fam. BALANIDÆ. Sub-Fam. BALANINÆ.
[Sectio †.]
1. Genus—BALANUS.
Sectio A.
Parietes et basis et radii poris perforati.
Sectio B.
Parietes et basis interdum poris perforati; radii nunquam; testæ axis rostro-carinalis elongatus; basis cymbiformis, Gorgoniis et Milleporis affixa.
Sectio C.
Parietes et basis semper poris perforati; radii nunquam.
Sectio D.
Parietes semper poris perforati; basis et radii nunquam.
Sectio E.
Basis membranacea.
Sectio F.
Parietes et radii nunquam, basis interdum, poris perforata; basis interdum admodum tenuis, adeo ut vix distingui possit.
[Sectio A.]
1. Balanus tintinnabulum, Linn. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 194, Tab. 1 et 2, fig. 1.)
B. testâ à roseâ ad atropurpuream variante, sæpe longitudinaliter virgatâ et costatâ. Orificio plerumque integro, interdum dentato. Scuti cristâ articulari latâ et reflexâ. Tergi margine basali plerumque in contrariis calcaris partibus rectam lineam formante.
Hab.—In tepidis et torridis ubique maribus. Foss. in Europâ.
2. Balanus tulipiformis, Ellis. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 204, Tab. 2, fig. 2.)
B. testâ, obscurè roseâ, interdum purpurascente; orificio dentato. Scuto externè admodum lævi membranâ tecto. Tergi musculorum depressorum cristis distinctis.
Hab.—In Europâ meridionali et Madeirâ.
3. Balanus psittacus, Molina. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 206, Tab. 2, fig. 3.)
B. testâ pallidè roseâ, sordidâ; orificio hexagonali. Scuti cristâ articulari minimâ, quæ cum adductoris cristâ, admodum prominente, confluit; musculo depressore laterali tubulari cavitate locato, quæ sursùm ad valvæ apicem extendit. Tergi apice producto, aculeato, purpureo; calcare ab angulo basi-scutali propiùs quam suâ ipsius latitudine distante.
Hab. et foss. in Americâ meridionali.
4. Balanus Capensis, Ellis. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 209, Tab. 2, fig. 4.)
B. testâ colore lucidè-roseo, umbratâ et sæpe longitudinaliter virgatâ. Scuto ut in B. psittaco. Tergi apice producto aculeato, albo; calcare ab angulo basi-scutali suâ ipsius latitudine distante.
Hab.—In Africâ meridionali.
5. Balanus nigrescens, Lamarck. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 210, Tab. 2, fig. 5.)
B. testâ cinereâ, pallidè-cæruleo aut atro-cæruleo, aut albo tinctâ. Scuti cristâ articulari parvâ, deorsùm in parvum, acutum aculeum desinente; adductoris cristâ prominente. Tergi apice producto, aculeato.
Hab.—In Australiâ.
6. Balanus decorus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 212, Tab. 2, fig. 6.)
B. parietibus pallidè-roseis: radiis aliquanto intensioribus. Scuti cristâ articulari parvâ. Tergi sulco longitudinali admodum tenui et aperto; marginibus basalibus utrinque ad calcar declivibus.
Hab.—In Novâ Zealandiâ.
7. Balanus vinaceus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 213, Tab. 2, fig. 7.)
B. testâ fusco-purpureâ; parietum laminâ interiore cancellatâ. Scuto longitudinaliter et tenuiter striato. Tergi sulco longitudinali tenui et aperto: marginibus basalibus utrinque ad calcar declivibus.
Hab.—In occidentali littore Americæ merid.
8. Balanus Ajax, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 214, Tab. 3, fig. 1.)
B. testâ globoso-conicâ, sæpe in axe rostro-carinali elongatâ, pallidè-roseâ, lævi, admodum crassâ: tubis parietalibus prope marginem basalem, cylindricis et minimis. Scuti cristâ articulari latâ, reflexâ.
Hab.—In Arch. Philippino.
[Sectio B.]
9. Balanus stultus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 216, Tab. 3, fig. 2.)
B. parietibus et basi porosis: testâ albâ aut purpurâ leviter tinctâ. Scuti margine basali in medio prominente. Tergi sulco longitudinali supernè clauso; calcare angulo basi-scutali non approximato.
Hab.—In Indiâ occident. et orient.
10. Balanus calceolus, Pallas. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 218, Tab. 3, fig. 3.)
B. parietibus et basi porosis. Scuto musculi depressoris lateralis fossâ parvâ, profundâ.
Hab.—In Africâ occidentali et Indiâ. Foss. in Angliâ.
11. Balanus galeatus, Linn. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 220, Tab. 3, fig. 4.)
B. parietibus non porosis: basi porosa. Tergi apice, propter cristæ articularis magnitudinem, quadrato.
Hab.—In Americâ sept. et Indiâ occident.
12. Balanus cymbiformis, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 221, Tab. 3, fig. 5.)
B. parietibus et basi non porosis. Scuti et tergi cristis articularibus minimis. Tergo lato, pæne æquilaterali.
Hab.—In Indiâ.
13. Balanus navicula, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 221, Tab. 3, fig. 6.)
B. parietibus et basi non porosis: valvis testæ carino-lateralibus admodùm angustis, latitudine à vertice ad imum pæne æquâ. Radiorum marginibus suturalibus lævibus. Scuto externè longitudinaliter striato.
Hab.—In Indiâ.
[Sectio C.]
14. Balanus trigonus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 223, Tab. 3, fig. 7.)
B. parietibus costatis, purpureo-rubris, maculatis: orificio lato, trigonali, vix dentato. Scuto crasso, fossularum seriebus longitudinalibus 1 ad 6. Tergo sine sulco longitudinali; calcare truncato ad plenùm 1/3 valvæ latitudine.
Hab.—In Arch. Indiæ Orient.: Australiâ: Californiâ: Peruviâ.
15. Balanus spongicola, Brown. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 225, Tab. 4, fig. 1.)
B. parietibus plerumque lævibus, interdum longitudinaliter plicatis; roseis; orificio dentato: scuto longitudinaliter striato: tergum, apice producto, sine sulco longitudinali; calcare truncato 1/3 valvæ latitudine.
Hab.—In Europâ meridionali et mediâ, Africâ meridionali; var. in Indiâ occidentali. Foss. in Angliâ, in “Miocenâ Formatione.”
16. Balanus lævis, Bruguière. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 227, fig. 2.)
B. testâ aut fuscâ membranâ testâ, aut nudâ et albâ, aut pallide-purpureâ: orificio parvo: radiis minimis: scuto 1 aut 2 sulcis longitudinalibus profundis.
Hab.—In littore occidentali Americæ utriusque.
17. Balanus perforatus, Bruguière. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 231, Tab. 4, fig. 3, et Tab. 5, fig. 1.)
B. testâ sordidâ, pallidè-purpureâ aut albâ aut cinereâ, lævi aut propter corrosionem longitudinaliter tenuiter costatâ; vaginâ purpureâ; orificio plerumque parvo: radiis plerumque angustis aut nullis: scuto introrsus cristâ brevi minutâ sub cristam adductoris prominentem proximè et parallelè positâ: tergi apice aliquantum producto.
Hab.—In Europâ meridionali et mediâ; in Africâ occidentali.
18. Balanus concavus, Bronn. (Darwin, ‘Balanidæ’ p. 235, Tab. 4, fig. 4.)
B. testâ, albo cum roseo aut obscurè purpureo longitudinaliter striatâ; interdum pure albâ: scuto longitudinaliter tenuiter striato; internè adductoris cristâ admodum aut modicè prominente.
Hab.—In Peruviâ, Californiâ, Arch. Philippino, Australiâ. Et foss. in Europâ, Americâ septent. et meridionali.
19. Balanus amphitrite, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 240, Tab. 5, fig. 2.)
B. testâ purpureo aut roseo longitudinaliter striatâ; striis interdum confluentibus; interdum pure albâ: scutum internè adductoris cristâ prominente.
Hab.—In tepidis et torridis ubique maribus.
20. Balanus pœcilus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 246, Tab. 5, fig. 3.)
B. testâ obscurè rubrâ albo maculatâ scuto internè adductoris cristâ nullâ tergi calcare præcisè truncato, ferè 1/3 valvæ latitudine.
Hab.—In littore occident. Americæ merid.
21. Balanus eburneus, A. Gould. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 248, Tab. 5, fig. 4.)
B. testâ flavescente albâ: scuto longitudinaliter tenuiter striato: tergi calcare truncato, margine basi-carinali ferè admodùm excavato; margine carinali supernè prominente.
Hab.—In Americâ septent. et Indiâ occident.
22. Balanus improvisus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 250, Tab. 6, fig. 1.)
B. testâ albâ: radiis angustis, marginibus superioribus lævibus, leniter arcuatis, admodùm obliquis: tergi sulco longitudinali; calcaris, termino rotundato.
Hab.—In Europâ, et Americæ utriusque littoribus orient. et occident.
23. Balanus nubilus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 253, Tab. 6, fig. 2.)
B. testâ albâ, irregulari: basi alicubi imperfecte porosâ: scuti cristâ articulari minutâ; adductoris cristâ prominente, fossam profundam musculo depressori præbente: tergo introrsus purpureâ maculâ majore notato; apice producto, purpureo.
Hab.—In Californiâ.
24. Balanus corrugatus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 254, Tab. 6, fig. 3.)
B. testâ albâ longitudinaliter plicatâ: radiis angustis: scuto internè sine adductoris cristâ.
Foss. in Italiâ.
[Sectio D.]
25. Balanus porcatus, Da Costa. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 256, Tab. 6, fig. 4.)
B. testâ albâ, plerumque longitudinaliter acutè costatâ: radiorum marginibus superioribus pæne basi parallelis: scuto longitudinaliter striato; tergi apice producto, purpureo.
Hab. et foss. in Europâ, et Americâ septent. et regionibus Arcticis.
26. Balanus patellaris, Spengler. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 259, Tab. 6, fig. 5.)
B. testâ depressâ fuscâ, plerumque obscuro-violaceo longitudinaliter striatâ: radiorum marginibus superioribus (in adultis speciminibus) rotundatis, superficie sulcis tenuibus basi parallelis: basi interdùm poris imperfectis perforatâ: scuto internè cum adductoris cristâ.
Hab.—In Indiâ et Arch. Philippino.
27. Balanus crenatus, Bruguière. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 261, Tab. 6, fig. 6.)
B. testâ albâ: radiorum marginibus superioribus obliquis, asperis, rectis: scuto sine adductoris cristâ: tergi calcare rotundato.
Hab. et foss. in Europâ, et Americâ septent. et regionibus Arcticis, et Indiâ occident. et Africâ meridionali.
28. Balanus glandula, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 265, Tab. 7, fig. 1.)
B. testâ albâ; parietum laminâ internâ longitudinaliter et fortiter costatâ, poris imperfectis et minutis, interdùm alicubi nullis: radiis angustis marginibus superioribus rotundatis: scuto cum adductoris cristâ: tergi calcare truncato, rotundato.
Hab.—In Californiâ, et Oceano Pacifico meridion.
[Sectio E.]
29. Balanus balanoides, Linn. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 267, Tab. 7, fig. 2.)
B. parietibus aut solidis, aut cancellatis, aut (rarò) unicâ pororum serie formatis: tergi calcare obtuso aut acuto.
Hab.—In Europâ et Americâ septent. et regionibus Arcticis.
30. Balanus cariosus, Pallas. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 273, Tab. 7, fig. 3.)
B. parietibus crassis, pluribus seriebus pororum inæqualium formatis; tergo angusto, apice rostrato, calcare acuminato.
Hab.—In littore occident. Americæ septent. et Freto Behringi et Insulis Kuriliis.
31. Balanus declivis, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 275, Tab. 7, fig. 4.)
B. parietibus solidis: rostro, carinâ et valvis carino-lateralibus pæne duplo longiore, basi igitur obliquâ: tergi calcare truncato, 1/2 valvæ latitudine.
Hab.—In Indiâ occident.
[Sectio F.]
32. Balanus Hameri, Ascanius. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 277, Tab. 7, fig. 5.)
B. testâ albâ: radiorum marginibus superioribus obliquis, lævibus, arcuatis; aciebus suturalibus lævibus: basi solidâ: scuto longitudinaliter, debiliter striato: tergi calcare angusto.
Hab. et foss. in Europâ septent. et Americâ septent.
33. Balanus amaryllis, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 279, Tab. 7, fig. 6.)
B. testâ subroseo-purpureo striatâ, aut obnubilatâ; interdùm purè albâ: radiis angustis, marginibus superioribus obliquis lævibus, arcuatis: basi porosâ: scuto longitudinaliter planè striato: tergi calcare angusto.
Hab.—In Indiâ, et Arch. Indiæ orient. et Australiâ septent.
34. Balanus allium, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 281, Tab. 7, fig. 7.)
B. testâ pallidè purpuratâ, radiis latis, marginibus superioribus non obliquis: basi porosâ: scuto lineis incrementi crenatis: tergi calcare admodum brevi, truncato, 1/2 valvæ latitudine.
Hab.—In Australiâ septent.
35. Balanus cepa, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 283, Tab. 7, fig. 8.)
B. testâ sordidè rubro-purpureâ, abruptè conicâ: radiis angustis: basi obscurè porosâ: scuto lineis incrementi crenatis: tergi calcare truncato, dimidiâ valvæ latitudine, et infrà angulum basi-scutalem dependente, usque ad 1/2 sui ipsius latitudinem.
Hab.—In Japaniâ.
36. Balanus quadrivittatus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 284, Tab. 8, fig. 1.)
B. testâ abruptè conicâ, quatuor vittis longitudinalibus transversè positis: radiorum marginibus superioribus obliquis: basi tenui, solidâ: scuto, lineis incrementi lævibus; musculi depressoris lateralis fossâ distinctâ nullâ: terga ut in B. cepâ.
Hab.—In Archipel. Indiæ orient.
37. Balanus terebratus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 285, Tab. 8, fig. 2.)
B. testâ albâ, costis longitudinalibus fortibus, margine basali in longos aculeos producto: basi concavâ non porosâ, lineis radiantibus fortiter costatâ; spatio intercostali foraminibus minutis rotundatis sæpe duplici serie, cribrosè perforato.
Hab.—(?)
38. Balanus vestitus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 286, Tab. 8, fig. 3.)
B. testâ subroseo-purpureâ aut albâ, membranâ aurantiacâ vestitâ: radiorum loco, meris fissuris: basi solidâ: scuto, cristâ adductoris acutâ curvatâ; musculi depressoris cristæ adsunt: tergi calcare brevi, truncato, 1/3 valvæ latitudine.
Hab.—In Australiâ et Novâ Zealandiâ.
39. Balanus imperator, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 288, Tab. 8, fig. 4.)
B. testâ internè imperatorio-purpureâ: parietibus crassis margine interno basali spinis et cristis irregularibus aspero: radiis angustis: basi admodùm tenui, solidâ: scuto cum musculorum depressorum rostralium et lateralium cristis: tergi calcare ad finem rotundato.
Hab.—In Australiâ.
40. Balanus flosculus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 290, Tab. 8, fig. 5.)
B. testâ purpureâ aut sordide-albâ, parietum margine basali spinis et cristis irregularibus asperâ: radiis angustis aut nullis: basi quam tenuissimâ, ad speciem nullâ: scuto cum musculi depressoris lateralis cristis: tergo admodùm angusto, calcare acuminato.
Hab.—In Americæ merid. littore occid.
41. Balanus bisulcatus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 293, Tab. 8, fig. 6.)
B. radiorum marginibus superioribus obliquis, lævibus; aciebus suturalibus lævibus: basi poris magnis perforatâ: scuto angusto, sulcis longitudinalibus 2 ad 4: tergi calcare brevissimo dimidiâ valvæ latitudine.
Foss. in Angliâ, et Galliâ et Belgio. “Miocenâ Formatione.”
42. Balanus dolosus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 295, Tab. 8, fig. 7.)
B. radiorum marginibus superioribus obliquis lævibus: aciebus suturalibus item lævibus: basi poris magnis perforatâ: tergi calcare non admodum brevi, 1/3 valvæ latitudine.
Foss. in Angliâ. “Pliocenâ, et miocenâ Formationibus.”
43. Balanus unguiformis, J. de C. Sowerby. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 296, Tab. 8, fig. 8.)
B. parietibus tenuibus, interdum poris perforatis: radiorum marginibus superioribus obliquis; aciebus suturalibus tenuissimè crenatis: basi solidâ: tergi calcare angusto, obtuso.
Foss. in Angliâ et Belgio. “Eocenâ Formatione.”
44. Balanus varians, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 298, Tab. 8, fig. 9.)
B. parietibus modicè crassis; radiorum marginibus superioribus perobliquis; aciebus suturalibus pæne lævibus aut tenuiter crenatis: basi tenuiter porosâ: tergi calcare, parvo, angusto, obtuso.
Foss. in Patagoniâ.
45. Balanus inclusus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 299, Tab. 8, fig. 10.)
B. testâ rufo-fuscâ: radiis latis, marginibus superioribus aut non obliquis aut modicè; aciebus suturalibus cum septis planè denticulatis: basi porosâ: scuto sine adductoris cristâ: tergi calcare subangusto.
Foss. in Angliâ et Germaniâ. “Miocenâ Formatione.”
2. Sub-Genus—ACASTA.
1. Acasta spongites, Poli. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 308, Tab. 9, fig. 1.)
A. parietibus carino-lateralibus ferè 1/6 parietum lateralium latitudine: superficie internâ parietum plerumque debiliter costatâ: scuti cristâ articulari ad extremitatem inferiorem abruptè præcisâ: tergi calcare truncato rotundato, ferè 1/3 valvæ latitudine.
Hab.—In Europâ et Africâ meridion.
2. Acasta sulcata, Lamarck. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 310, Tab. 9, fig. 2.)
A. parietibus carino-lateralibus ferè 1/6 parietum lateralium latitudine: parietum superficie internâ plerumque fortiter costatâ: basis acie fortiter crenatâ: testæ orificio sub-exiguo: tergi calcare plerumque truncato, pæne 1/2 valvæ latitudine.
Hab.—In Australiâ.
3. Acasta cyathus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 312, Tab. 9, fig. 3.)
A. parietibus carino-lateralibus ferè 1/4 parietum lateralium latitudine: radiis latioribus quam parietes: basi pæne planâ, exiguâ: tergi calcare truncato, 1/2 valvæ latitudine.
Hab.—In Madeirâ et Indiâ occid.
4. Acasta undulata, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 313, Tab. 9, fig. 4.)
A. testâ, ad speciem, ut in “A. spongites,” sed majore: scuto externe striis longitudinalibus, sæpe binis, signato, sulcis intermediis latioribus: tergi calcare, pæne 1/2 valvæ latitudine.
Foss. in Angliâ. “Miocenâ Formatione.”
5. Acasta glans, Lamarck. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 314, Tab. 9, fig. 5.)
A. parietibus internè per-lævibus, marginibus lateralibus uniuscujusque testæ valvæ intùs prominentibus: basis acie rarò crenatâ, sed 6 dentibus introrsùs prominentibus instructâ: scuto longitudinaliter fortiter striato.
Hab.—In Australiâ.
6. Acasta lævigata, J. E. Gray. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 315, Tab. 9, fig. 6.)
A. parietibus intùs per-lævibus, marginibus lateralibus uniuscujusque testæ valvæ internùs prominentibus: basis acie fortiter crenatâ, et 6 dentibus introrsùs prominentibus instructâ: scuto aut longitudinaliter tenuiter striato aut lævi.
Hab.—In Mari Rubro et Archipel. Philippino.
7. Acasta fenestrata, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 316, Tab. 9, fig. 7.)
A. testâ subrufâ, foraminibus magnis membranâ-tectis inter suturas suprà basin proximis, 6; parietibus carino-lateralibus 1/2 parietum lateralium latitudine: intùs, parietibus et basis acie lævibus: tergi cristâ articulari brevi prominente; calcare acuminato.
Hab.—In Archipel. Philippino.
8. Acasta purpurata, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 318, Tab. 9, fig. 8.)
A. testâ obscurè cæruleo-purpureâ, foraminibus parvis, membrana-tectis inter suturas suprà basin proximis, 6: tergi cristâ articulari per-brevi prominente; calcare admodum lato rotundato.
Hab.—In Sumatrâ et Archipel. Philippino.
9. Acasta sporillus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 319, Tab. 9, fig. 9.)
A. testâ purpureo-fuscâ, parietibus intùs fortiter costatis et reticulatis: testæ valvis carino-lateralibus angustissimis, ad basin non extendentibus.
Hab.—In Sooloo Insulis, in Archipelago Indico orient.
3. Genus—TETRACLITA.
1. Tetraclita porosa, Linn. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 328, Tab. 10, fig. 1.)
T. radiis (si qui rarò adsunt) angustis; etiam suturis sæpe nullis: testâ abruptè conicâ, superficie plerumque corrosâ, stalactitiferam speciem exhibente.
Hab.—In torridis et tepidis ubique maribus.
2. Tetraclita serrata, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 333, Tab. 10, fig. 2.)
T. testâ obscurè viridi-griseâ, costis longitudinalibus serratis angustis: radiis nullis: scuti cristis (articulari et adductoris) cavitatem usque ad apicem valvæ extendentem formantibus.
Hab.—In Africâ merid.
3. Tetraclita rosea, Krauss. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 335, Tab. 10, fig. 3.)
T. testâ sordidè albâ, subroseo tinctâ; parietibus è serie unicâ magnarum tubarum formatis: radiis plerumque angustis: tergi calcare sub-brevi, lato.
Hab.—In Australiâ, et Africâ meridion.
4. Tetraclita purpurascens, W. Wood. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 337, Tab. 11, fig. 1.)
T. testâ depressâ, pallidè purpureâ aut sordidè albâ, superficie longitudinaliter costatâ, aut corrosâ et granulatâ: radiis, aut etiam suturis, nullis, aut radiis planè formatis et latis, marginibus superioribus basi parallelibus: basi membranaceâ: scuto transversè elongato: tergo exiguo, calcare per-brevi, rotundato.
Hab.—In Australiâ.
5. Tetraclita costata, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 339, Tab. 11, fig. 2.)
T. testâ depressâ sub-albâ, plerumque costis longitudinalibus admodùm prominentibus, 10: radiis latis, marginibus superioribus basi parallelis: basi calcareâ: scuto externè longitudinaliter striato: tergi calcare brevi rotundato.
Hab.—In Archipel. Philippino.
6. Tetraclita vitiata, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 340, Tab. 11, fig. 3.)
T. testâ albâ, parte superiore plerumque roseo tinctâ; superficie irregulari; tubis parietalibus admodum irregularibus; radiis modicè latis, marginibus superioribus obliquis; alarum aciebus suturalibus percrassis crenatis: tergi calcare cum angulo basi-scutali non juncto; calcaris termino æquabiliter rotundato.
Hab.—In Australiâ septentr. et orient. et Archipel. Philippino.
7. Tetraclita cœrulescens, Spengler. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 342, Tab. 11, fig. 4.)
T. testæ parte superiore viridi-cæruleo tinctâ, longitudinaliter costatâ; radiis modice latis, marginibus superioribus obliquis: scuto adductoris cristâ exiguâ, articulari admodùm prominente; ambabus ita conjunctis ut cavitatem parvam subcylindricam efficiant: tergi calcare cum angulo basi-scutali non juncto.
Hab.—In Archipel. Philippino et Oceano Pacifico.
8. Tetraclita radiata, De Blainville. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 343, Tab. 11, fig. 5.)
T. testâ albâ costis longitudinalibus approximatis multis; radiis latis, marginibus superioribus leviter obliquis, intus porosis: tergi cristâ articulari suprà modum prominente; calcare cum angulo basi-scutali non juncto.
Hab.—In Indiâ occid. et Australiâ: sæpe navigiis suffixa.
4. Genus—ELMINIUS.
1. Elminius Kingii, J. E. Gray. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 348, Tab. 11, fig. 6.)
E. testâ lævi; griseâ aut sordidè albâ; radiis latis, marginibus et aciebus lævibus: scuto, sine adductoris cristâ: tergi calcare ab angulo basi-scutali distincto: scuto et tergo interdum inter se calcifactis.
Hab.—In Americâ merid.
2. Elminius modestus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 350, Tab. 12, fig. 1.)
E. testâ longitudinaliter plicatâ, subviridi aut albâ; radiis modicè latis, marginibus et aciebus lævibus: scuto sine adductoris cristâ: tergo angusto, calcare cum angulo basi-scutali confluente.
Hab.—In Australiâ.
3. Elminius plicatus, J. E. Gray. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 351, Tab. 12, fig. 2.)
E. testâ longitudinaliter profundè plicatâ, corrosâ, alicubi aurantiacâ; radiis per-angustis, aciebus sinuosis, leviter dentatis: scuto cum adductoris cristâ.
Hab.—In Novâ Zealandiâ.
4. Elminius simplex, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 353, Tab. 12, fig. 3.)
E. testâ longitudinaliter costatâ, sordidè albâ; radiis angustissimis, marginibus et aciebus lævibus: scuto cum adductoris cristâ.
Hab.—In Australiâ.
5. Genus—PYRGOMA.
1. Pyrgoma Anglicum, Leach. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 360, Tab. 12, fig. 4.)
P. testâ abruptè conicâ, purpureo-rubrâ; orificio ovato, angusto; basi porosâ, plerumque è coralio exsertâ: scuto et tergo subtriangularibus.
Hab.—In Magnâ Britanniâ et Europâ meridionali, et Insulis “Cape de Verde.”
2. Pyrgoma Stokesii, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 361, Tab. 12, fig. 6.)
P. testâ modicè conicâ, pallidè purpureo-rubrâ; orificio ovato; basi non-porosâ, in coralium profunde conditâ: scuto et tergo subtriangularibus.
Hab.—In Indiâ occid.
3. Pyrgoma cancellatum, Leach. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 362, Tab. 12, fig. 5.)
P. testâ circumferentiâ plerumque lobatâ: scuto elongato, adductoris cristâ longè infrà marginem basalem descendente, et ad rostralem finem in acumen quadratum producto: tergi calcare valvæ partem superiorem longitudine quadruplo superante.
Hab.—In Archip. Indico. orient. (?)
4. Pyrgoma conjugatum, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 364, Tab. 12, fig. 7.)
P. testâ pæne planâ, cristis approximatis radiantibus: scuto et tergo inter se sine suturâ calcifactis; scuto, adductoris cristâ infrà marginem basalem descendente, et ad terminum rostralem in acumen producto; tergi calcare superioris valvæ partis longitudinem ferè æquante.
Hab.—In Mari Rubro.
5. Pyrgoma grande, G. B. Sowerby, jun. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 365, Tab. 13, fig. 1.)
P. testâ modicè convexâ, pæne lævi: scuto et tergo inter se sine suturâ calcifactis; scuto limbo occludente parvo instructo, adductoris cristâ infrà marginem basalem descendente: tergo quadrato, calcare nullo.
Hab.—In Archip. Indico orient.
6. Pyrgoma milleporæ, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 367, Tab. 13, fig. 2.)
P. testæ orificio angustè-ovato; vaginâ obscurè purpureâ: scuto multùm elongato: tergo triangulo, convexo, calcare nullo.
Hab.—In Archip. Philippino.
7. Pyrgoma dentatum, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 369, Tab. 13, fig. 3.)
P. scuto multùm elongato, cum prominentiâ articulari dentiformi: tergo convexo, irregulariter triangulo, interdum cum calcare imperfecto, et in superficie internâ dente introrsùs prominente; scuto et tergo limbo occludente instructis.
Hab.—In Mari Rubro.
8. Pyrgoma crenatum, G. B. Sowerby. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 370. Tab. 13, fig. 4.)
P. scuto multùm elongato, adductoris cristâ infra marginem basalem reflexum descendente: tergi calcare lato depresso; scuto et tergo limbo occludente instructis.
Hab.—In Archip. Ind. orient et Philippino.
9. Pyrgoma monticulariæ, J. E. Gray. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 372. Tab. 13, fig. 5.)
P. testâ irregulari, margine exteriore aspero; orificio minuto rotundo: scuto et tergo multum elongatis, inter se sine suturâ calcifactis, limbo occludente lato instructis.
Hab.—In Archip. Indico orient.
6. Sub-Genus—CREUSIA.
1. Creusia spinulosa, Leach, (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 376, Tab. 13, fig. 6, et Tab. 14, fig. 6.)
Hab.—In Maribus torridis.
7. Genus—CHELONOBIA.
1. Chelonobia testudinaria, Linn. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 392, Tab. 14, fig. 1 et fig. 5, Tab. 15, fig. 1).
Ch. testâ conicâ, depressâ, gravi; radiis subangustis, depressis plerumque utrinque scrobiculatis.
Hab.—In tepidis et torridis ubique Maribus; testudinibus affixa.
2. Chelonobia caretta, Spengler. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 394, Tab. 14, fig. 2.)
Ch. testâ globoso-convexâ, crassissimâ, gravissimâ; parte superiore tritâ, substriatâ; radiis aut non formatis aut admodum angustis; parietibus sine cavitatibus sursùm inter septa interrupta radiantia extendentibus.
Hab.—In Africâ occid. et Australiâ septent.; testudinibus affixa.
3. Chelonobia patula, Ranzani. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 396, Tab. 14, fig. 3).
Ch. testâ abruptè conicâ, admodum lævi et tenui; orificio magno, ferè dimidium diametri basalis testæ superante; radiis latis, lævibus, leviter depressis.
Hab.—Mediterraneo; Africâ occid.; Indiâ occid.; Australiâ Crustaceis et molluscarum testis lævibus affixa.
[Sectio ††.]
8. Genus—CORONULA.
1. Coronula balænaris, Linn. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 415, Tab. 15, fig. 2, Tab. 16, fig. 3 et 5.)
B. testâ multùm depressâ, costis longitudinalibus planatis, aciebus earum simplicibus; orificio hexagono-rotundato; radiis testæ ipsius crassitudinem pænè æquantibus; valvis opercularibus, 4.
Hab.—In Oceano meridionali.
2. Coronula diadema, Linn. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 417, Tab. 15, fig. 3.)
C. testâ coroniformi, costis longitudinalibus convexis, aciebus earum crenatis; orificio hexagono; radiis modicè crassis, admodum latis; tergis nullis aut rudimentariis.
Hab.—In Oceano septentrionali.
3. Coronula reginæ, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 419, Tab. 15, fig. 5.)
C. testâ globoso-conicâ aut depressâ, costis longitudinalibus multùm planatis, aciebus earum crenatis, superficie striatâ, granulatâ; orificio hexagono; radiis tenuibus 1/5 testæ valvæ crassitudinem non superantibus; tergis nullis.
Hab.—In Oceano Pacifico.
4. Coronula barbara, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 421, Tab. 15, fig. 6).
C. testâ (probabiliter) coroniformi, costis longitudinalibus convexis, aciebus earum crenatis, superficie internâ et externâ cristis transversis asperâ; radiis modicè crassis; spatio inter radios et alas solidè impleto.
Foss.—In Angliâ, “Red Crag Formatione.”
9. Genus—PLATYLEPAS.
1. Platylepas bissexlobata, De Blainville. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 428, Tab. 17, fig. 1.)
P. testâ lineis transversis incrementi conspicuis; parietibus porosis; vaginâ ad dimidium parietum vix descendente.
Hab.—In Mediterraneo; Africâ occid.; Indiâ occid.; Australiâ septentrionali.
2. Platylepas decorata, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 429, Tab. 17, fig. 2.)
P. testâ costis longitudinalibus tenuibus, parte earum inferiore globulis minutis decoratâ; parietibus non porosis; membranâ basali pari cum testâ convexitate.
Hab.—In Oceano Pacifico.
10. Genus—TUBICINELLA.
1. Tubicinella trachealis, Shaw. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 431, Tab. 17, fig. 3).
Hab.—In Oceano Pacifico meridionali.
11. Genus—XENOBALANUS.
1. Xenobalanus globicipitis, Steenstrup. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 440, Tab. 17, fig. 4.)
Hab.—In Oceano Atlantico septentrionali.
Sub-Fam. CHTHAMALINÆ.
12. Genus—CHTHAMALUS.
1. Chthamalus stellatus, Poli. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 455, Tab. 18, fig. 1.)
Ch. testâ albâ aut griseâ, plerumque multùm corrosâ et punctâ; radiis (si qui adsunt) angustis, aciebus suturalibus tenuissimè crenatis; tergo, musculi depressoris cristis infrà marginem basalem vix dependentibus.
Hab.—In Europâ; Americâ sept.; Braziliâ; Mari Rubro; Chinâ; Californiâ septent.
2. Chthamalus antennatus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 460, Tab. 18, fig. 2.)
Ch. testâ conicâ, plerumque lævi; nisi profundè corrosâ, pallidè sordidè carneâ; suturis semper distinctis; radiis, si qui adsunt, aciebus suturalibus per-lævibus.
Hab.—In Australiâ.
3. Chthamalus cirratus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 461, Tab. 18, fig. 4.)
Ch. testâ albâ aut griseâ; vaginâ et valvis opercularibus membranâ fimbriatâ plerumque vestitis; tergo, angulo basi-carinali dependente et acuminato.
Hab.—In Chiliâ, Peruviâ.
4. Chthamalus fissus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 462, Tab. 18, fig. 6.)
Ch. testâ subfuscâ, plicatâ; orificio longitudine duplo majore quam latitudo; tergo triangulo, æquilaterali, marginibus basalibus et carinalibus leviter prominentibus.
Hab.—In Californiâ.
5. Chthamalus dentatus, Krauss. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 463, Tab. 18, fig. 3).
Ch. testâ sordidè albâ, aut subfuscâ; suturis, dentibus inter se concurrentibus formatis; tergi margine carinali prominente.
Hab.—In Africâ.
6. Chthamalus Hembeli, Conrad. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 465, Tab. 18, fig. 5.)
Ch. testâ obscurè rubro-purpureâ; suturis aut obliteratis aut dentibus inter se concurrentibus formatis; basi interdum per parietum inflectionem calcareâ factâ; scuto, sulcis duobus vel tribus ad mediam valvam deorsùm extendentibus.
Hab.—In Californiâ.
7. Chthamalus intertextus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 467, Tab. 19, fig. 1.)
Ch. testâ (si benè conservetur) violaceo-purpureâ; suturis aut obliteratis aut ex interplicatis laminis obliquis formatis; basi membranaceâ, sed cingente projecturâ ex parietum marginibus basalibus inflexis formatâ: scuto et tergo inter se prorsus calcifactis.
Hab.—In Archip. Philippino.
8. Chthamalus scabrosus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 468, Tab. 19, fig. 2.)
Ch. testâ (si benè conservetur) obscurè purpureo-fuscâ; suturis ex interplicatis laminis obliquis (sed raro benè) formatis; tergo, cum musculi depressoris fossâ profundâ angustâ, ad angulum basi-carinalem.
Hab.—In Americæ merid. littore merid. et occid.
13. Genus—CHAMÆSIPHO.
1. Chamæsipho columna, Spengler. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 470, Tab. 19, fig. 3.)
Ch. suturis, nisi in recenter natis, plerumque et internè et externè obliteratis; tergo, cum depressoris musculi fossis parvis.
Hab.—In Australiâ.
2. Chamæsipho scutelliformis, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 472, Tab. 19, fig. 4.)
Ch. rostro per-exiguo, elongato, triangulo: testæ valvarum lateralium unâquæque cum foramine, et carinâ cum duobus similibus foraminibus; quæ 4 in columnas tubulares testaceas conducunt.
Hab.—In Chinâ (?)
14. Genus—PACHYLASMA.
1. Pachylasma giganteum, Philippi. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 477, Tab. 19, fig. 5.)
P. testâ et operculo sordide albis; testæ valvâ laterali et carino-laterali alis similibus instructâ.
Hab.—In Mari Mediterraneo.
2. Pachylasma aurantiacum, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 480, Tab. 20, fig. 1.)
P. testâ aurantiaco tinctâ; ad speciem externam, quasi è 4 solùm testæ valvis formatâ, ideò quòd laterales, et carino-laterales valvæ utrinque obscurâ fissurâ solùm separantur.
Hab.—In Australiâ.
15. Genus—OCTOMERIS.
1. Octomeris angulosa, G. B. Sowerby. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 483, Tab. 20, fig. 2.)
O. testâ sordidè albâ, asperâ, solidâ; alis crassis, aciebus suturalibus obtusè crenatis.
Hab.—In Africâ merid.
2. Octomeris brunnea, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 484, Tab. 20, fig. 3.)
O. testâ rubro-fuscâ depressâ, tenui, longitudinaliter sulcis tenuibus signatâ; tergi margine basali leviter in angulum flexâ.
Hab.—In Archip. Philippino.
16. Genus—CATOPHRAGMUS.
1. Catophragmus polymerus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 487, Tab. 20, fig. 4.)
C. basi membranaceâ: sine appendicibus caudalibus.
Hab.—In Australiâ.
2. Catophragmus imbricatus, G. B. Sowerby. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 490.)
C. basi calcareâ: cum appendicibus caudalibus.
Hab.—In Indiâ occident.
2. Fam. VERRUCIDÆ.
1. Genus—VERRUCA.
1. Verruca Strömia, Müller. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 518, Tab. 21, fig. 1.)
V. scuto mobili, cristâ articulari inferiore dimidiam brevis cristæ articularis superioris latitudinem non æquante: testâ plerumque longitudinaliter sulcatâ.
Hab.—In Europâ; Mari Rubro.
2. Verruca lævigata, G. B. Sowerby. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 520, Tab. 21, fig. 3.)
V. scuto mobili, cristâ articulari inferiore latiore quam brevis crista articularis superior; tergo mobili, latitudine majore quam altitudo, cristâ articulari superiore in terminum subacutum producto.
Hab.—In Americâ merid.
3. Verruca Spengleri, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 521, Tab. 21, fig. 2.)
Scuto mobili, cum adductoris musculi cristâ acutâ, rectâ, mediali; scuto immobili non majore quam immobile tergum.
Hab.—In Insulâ Madeirâ.
4. Verruca nexa, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 522, Tab. 21, fig. 5.)
V. testâ sub-rubrâ; scuto mobili cum cristis externis longitudinalibus fortiter prominentibus, præter cristas articulares; scuto immobili majore quam carina, adductoris musculi cristâ vel laminâ distinctâ nullâ.
Hab.—In Indiâ occid.
5. Verruca prisca, Bosquet. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 525, Tab. 21, fig. 4.)
V. testâ lævi; scuti mobilis cristâ articulari inferiore aliquanto latiore quam superior.
Foss.—In Cretaceâ Formatione.
3. Fam. LEPADIDÆ.
1. Genus—LEPAS.
1. Lepas anatifera, Linn. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 73, Tab. 1, fig. 1, var.)
L. valvis aut lævibus aut delicate striatis; è duobus scutis, dextro solùm dente interno umbonali instructo; pedunculi parte superiore fuscâ.
Hab.—In Oceano, pæne ubique.
2. Lepas Hillii, Leach. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 77, Tab. 1, fig. 2.)
L. valvis lævibus; scutorum dentibus internis umbonalibus nullis; carinâ à cæteris valvis, furcâ etiam a scutorum basali margine, paululum distante; pedunculi parte superiore aut pallidâ aut aurantiacâ.
Hab.—In Oceano, pæne ubique.
3. Lepas anserifera, Linn. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 81, Tab. 1, fig. 4.)
L. valvis approximatis leviter sulcatis (tergis præcipuè); scuto dextro dente forti interno umbonali, lævo aut dente exiguo, aut merâ cristâ instructo; margine occludente arcuato, prominente; pedunculi parte superiore aurantiacâ.
Hab.—In Oceano, pæne ubique.
4. Lepas pectinata, Spengler. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 85, Tab. 1, fig. 3.)
L. valvis tenuibus, crassè sulcatis, sæpe pectinatis; scutorum cristâ prominente ab umbone ad apicem, juxta marginem occludentem, pertinente; furcæ carinalis cruribus inter angulos 135° et 180° divergentibus.
Hab.—In Oceano Atlantico, sept. et meridionali.
5. Lepas australis, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 89, Tab. 1, fig. 5.)
L. valvis glabris, tenuibus, fragilibus; scutorum dentibus umbonalibus utrinque internis; carinæ parte superiore latâ, planâ, suprà furcam valdè constrictâ; furcæ cruribus latis, planis, tenuibus, acuminatis, intermedio margine non reflexo.
Hab.—In Oceano meridionali.
6. Lepas fascicularis, Ellis. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 92, Tab. 1, fig. 6.)
L. valvis glabris, tenuibus, pellucidis; carinâ rectangulè flexâ, parte inferiore in discum planum oblongum expansâ.
Hab.—In Oceano torrido et tepido, pæne ubique.
2. Genus—PŒCILASMA.
1. Pœcilasma Kæmpferi, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 102, Tab. 2, fig. 1.)
P. valvis 5; carinæ basi truncatâ et cristatâ: scutorum dentibus internis umbonalibus fortibus: tergorum acumine basali truncato, margini occludenti pæne parallelo.
Hab. in Japaniâ.
2. Pœcilasma aurantia, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 105, Tab. 2, fig. 2.)
P. valvis 5; carinæ basi truncatâ: scutis ovatis, margine basali per-brevi, dentibus parvis, internis, umbonalibus instructo: tergorum acumine basali perobliquè truncato.
Hab.—In Insulâ Madeirâ.
3. Pœcilasma crassa, J. E. Gray. (Darwin ‘Lapadidæ,’ p. 107, Tab. 2, fig. 3.)
P. valvis 5; carinæ termino basali in discum parvum infossum producto: scutis convexis, dentibus internis umbonalibus nullis: tergis pæne rudimentalibus, vix carinâ latioribus.
Hab.—In Insulâ Madeirâ.
4. Pœcilasma fissa, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 109, Tab. 2, fig. 4.)
P. valvis 7; scuto utroque è duobus juxtapositis segmentis formato; segmento altero intus dentato: tergis brevibus, ter aut quater carinâ latioribus: carinæ termino basali in discum parvum angustum infossum producto.
Hab.—In Archipel. Philippino.
5. Pœcilasma eburnea, Hinds. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 112, Tab. 2, fig. 5.)
P. valvis 3; scutis acuminatis, ovatis; ad pedunculum pæne transversè spectantibus; dentibus internis umbonalibus fortibus: tergis nullis carinæ termino basali in discum amplum oblongum infossum producto.
Hab.—In Novâ Guineâ.
3. Genus—DICHELASPIS.
1. Dichelaspis Warwickii, J. E. Gray. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 120, Tab. 2, fig. 6.)
D. scutorum segmento basali duplo latiore quam segmentum occludens: tergorum parte inferiore paulò, latiore quam occludens scutorum segmentum.
Hab.—In Archipel. Indico orientali.
2. Dichelaspis Grayii, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 123, Tab. 2, fig. 9.)
D. scutorum segmento basali angustiore quam segmentum occludens; longitudine pæne dimidiâ: tergis bipenniformibus, margine crenato, spinâ posticâ, manubrio angustiore quam occludens scutorum segmentum.
Hab.—In Oceano torrido, aut Indico, aut Pacifico.
3. Dichelaspis pellucida, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 125, Tab. 2, fig. 7.)
D. valvarum singularum acuminibus superioribus et inferioribus vix intersecantibus: scutorum segmento basali multo angustiore quam segmentum occludens; longitudine ferè dimidia: tergis bipenniformibus, margine integro, manubrii acumine ad carinam flexo.
Hab.—In Oceano Indico.
4. Dichelaspis Lowei, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 128. Tab. 2, fig. 8.)
D. scutorum segmento basali angustiore quam occludens segmentum, longitudine ferè 4/5: tergorum parte inferiori duplo latiore quam occludens scutorum segmentum.
Hab.—In Insulâ Madeirâ.
5. Dichelaspis orthogonia, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 130, Tab. 2, fig. 10.)
D. scutorum basali segmento angustiore quam occludens segmentum; longitudine ferè dimidiâ; duorum segmentorum junctione calcareâ: tergorum prominentiis marginalibus inæqualibus 5: carinâ deorsum in parvo calyce lunato terminatâ.
Hab.—(?)
4. Genus—OXYNASPIS.
1. Oxynaspis celata, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 134, Tab. 3, fig. 1.)
Hab.—Insulâ Madeirâ.
5. Genus—CONCHODERMA.
1. Conchoderma aurita, Linn. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 141, Tab. 3, fig. 4.)
C. capitulo duobus tubularibus quasi-auribus instructo, pone terga rudimentalia (sæpe nulla) positis: scutis bilobatis: carinâ nullâ, aut omnino rudimentali: pedunculo longo, a capitulo distincte separato.
Hab.—In Oceano, pænè ubique.
2. Conchoderma virgata, Spengler. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 146, Tab. 3, fig. 2.)
C. scutis trilobatis: tergis intùs concavis, apicibus introrsùm leviter curvatis: carinâ modicâ, leviter curvatâ: pedunculo in capitulum coalescente.
Hab.—In Oceano, pænè ubique.
3. Conchoderma Hunteri, Owen. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 153, Tab. 3, fig. 3.)
C. valvis angustis: scutis trilobatis, prominentiâ laterali non latiore quam inferior: tergorum parte superiore pæne rectangulè secundùm aperturæ marginem flexâ: carinâ valde arcuatâ: pedunculo brevi, in capitulum coalescente.
Hab.—In Oceano torrido, aut Indico, aut Pacifico.
6. Genus—ALEPAS.
1. Alepas minuta, Philippi. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 160, Tab. 3, fig. 5.)
A. aperturâ non prominente, capituli longitudinis vix tertiam partem æquante: scutis corneis, pæne absconditis: longitudine totâ ad quartam unciæ partem.
Hab.—In Mari Mediterraneo.
2. Alepas parasita, S. Rang. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 163.)
A. aperturâ non prominente, capituli longitudinis 2/3 æquante: scutis corneis: longitudine totâ ad 2 uncias.
Hab.—In Mari Mediterraneo et Oceano Atlantico septentrionale.
3. Alepas cornuta, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 165, Tab. 3, fig. 6.)
A. aperturâ parvâ, leviter prominente: scutis nullis: capitulo plerumque tribus, parvis, compressis eminentiis secundum carinalem marginem instructo.
Hab.—In Insulis Indicis occidentalibus.
4. Alepas tubulosa, Quoy et Gaimard. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 169.)
A. aperturâ parvâ prominente et tubulosâ: scutis et prominentiis secundùm marginem carinalem, nullis.
Hab.—In Novâ Zealandiâ.
7. Genus—ANELASMA.
1. Anelasma squalicola, Lovén. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 170, Tab. 5, fig. 1-7.)
Hab.—In Mari septentrionali, squalis affixa.
8. Genus—ALCIPPE.
1. Alcippe lampas, Hancock. (Darwin, ‘Balanidæ,’ p. 530, Tab. 22, et Tab. 23, fig. 16-19.)
Hab.—Littoribus Anglicis, molluscis condita.
9. Genus—IBLA.
1. Ibla Cumingii, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 183, Tab. 4, fig. 8.)
I. (fœm.) valvarum marginibus lateralibus, et superficie interiore, cæruleis; pedunculi spinis plerumque annulis cæruleo-fuscis.
Hab.—In Archipel. Philippino, et littore Burmah.
2. Ibla quadrivalvis, Cuvier. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 203, Tab. 4, fig. 9.)
I. (Herm.) valvis et pedunculi spinis sub-flavis; basali tergorum angulo, introrsùm spectanti, hebete, quia margo carinalis inferior longiùs quam mango scutalis prominet.
Hab.—In Australiâ meridionali.
10. Genus—SCALPELLUM.
Sectio † Carinæ umbone sub-centrali.
Sectio †† Carinæ umbone ad apicem posito.
[Sectio †.]
1. Scalpellum vulgare, Leach. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 222, Tab. 5, fig. 15.)
S. (Herm.) valvis 14, si rostrum pæne rudimentale includatur; sub-carinâ nullâ; lateribus superioribus inæqualiter ovatis.
Hab.—In maribus Europæ.
2. Scalpellum magnum, Darwin. (‘Lepadidæ Fossiles,’ p. 18, Tab. 1, fig. 1.)
S. valvis probabiliter 14, sub-carinâ nullâ; laterum carinalium et rostralium umbonibus liberè (sicut cornua) prominentibus, dimidiam seu tertiam partem longitudinis valvarum æquantibus.
Foss.—In “Coralline Crag Formatione,” Angliâ.
3. Scalpellum ornatum, J. E. Gray. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 244, Tab. 6, fig. 1.)
S. (Fœm.) valvis 14, sub-rufis; sub-carinâ nullâ; lateribus superioribus quadranti-formibus, arcu crenâ profundâ notato.
Hab.—In Africâ meridionali.
4. Scalpellum rostratum, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 259, Tab. 6, fig. 7.)
S. (Herm.) valvis 15; rostro per-magno; sub-carinâ præsente; laterum paribus quatuor; pari superiore pentagono.
Hab.—In Archipel. Philippino.
5. Scalpellum Peronii, J. E. Gray. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 264, Tab. 6, fig. 6.)
S. (Herm.) valvis 13; sub-carinâ præsente; laterum paribus tribus; pari superiore multùm elongato; pedunculi squamis calcareis nullis.
Hab.—In Australiâ.
6. Scalpellum Darwinianum, Bosquet. (‘Monograph. Crust. Foss. de Limbourg,’ Tab. 4, fig. 1-5.)
S. carinâ ad angulum 115° flexâ, umbone centrali, costis tenuibus ab umbone utrinque radiantibus; carinæ tectis et superioris et inferioris partis rectis, planis, lævibus.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione.
7. Scalpellum Hagenovianum, Bosquet. (Idem, Tab. 4, fig. 13-16.)
S. carinæ umbone ad 1/6 totius ab apice longitudinis posito; carinæ tecto plano, utrinque sulcato; parietum et intra-parietum confluentium parte superiore solummodò cristis instructo ab umbone radiantibus.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione.
8. Scalpellum radiatum, Bosquet.[158] (Idem, Tab. 4, fig. 17-18.)
S. scuti superficie cristis tectâ, inter se aliquantùm distantibus, ab umbone radiantibus; scuti umbone propè medium marginis occludentis posito; termino superiore truncato, lato, non acuminato.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione.
[Sectio ††.]
9. Scalpellum rutilum, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 253, Tab. 6, fig. 2.)
S. (Fœm. an Herm.) valvis 14 sub-rufis; sub-carinâ nullâ; carinæ tecto plano, utrinque cristâ rotundatâ instructo, margine basali truncato. Lateribus superioribus latitudine duplo longioribus.
Hab.—(?)
10. Scalpellum villosum, Leach. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 274, Tab. 6, fig. 8.)
S. (Herm.) valvis 14; sub-rostro et sub-carinâ præsentibus; carinâ pæne rectâ; laterum paribus tribus, pari superiore triangulo.
Hab.—In maribus orientalibus.
11. Scalpellum quadratum, Dixon. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 22, Tab. 1, fig. 3.)
S. tecto parietibusque carinæ planis, lævibus, simplicibus, margine basali fere rotundato. Lateribus superioribus quinque-lateralibus, lævibus.
Foss.—In “Eocenâ Formatione” Anglicâ.
12. Scalpellum fossula, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 24, Tab. 1, fig. 4.)
S. carinâ intra-parietibus instructâ; tecto utrinque costis magnis, tumidis, superne planatis, marginato; margine basali obtusè acuminato. Lateribus superioribus quinque-lateralibus, costis duabus modicis ab apice ad marginem basalem continuatis.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione.
13. Scalpellum maximum, J. Sowerby. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 26, Tab. 2, fig. 1-10.)
S. carinâ intra-parietibus instructâ; tecto subangulari vel subcarinato; margine basali rectangulariter acuto; totâ valvâ plus minusve introrsùm arcuatâ, sed margine interno ferè-recto; tecto transversè plus minusve convexo; superficie pænè lævi, striis paucis obsoletis longitudinalibus elevatis; tectum, parietes, et intra-parietes inter se costis plus minusve prominentibus separantur.
Var. typicum, (Tab. 2, fig. 1, 4, 5, 8.)
S. carinâ introrsùm leviter arcuatâ, latitudine valvæ altitudinem superante; tecto transversè leniter arcuato; parietibus intra-parietibusque angustis, superficie pæne lævi.
Var. cylindraceum, (Tab. 2, fig. 2.)
S. parte superiore carinæ liberè prominente, parte interiore intra-parietibus rotundatis, inflexis, itâ repletâ, ut pæne cylindrica fiat; superficie externâ lævi, tecto parietibusque pæne confluentibus.
Var. sulcatum, (Tab. 2, fig. 3.)
S. carinâ introrsùm valde arcuatâ, sub-carinatâ; valvæ latitudine circà dimidium altitudinis æquante, tecto transversè præruptè arcuato; parietibus intra-parietibusque latiusculis. Apice solidè repleto, liberè paululùm prominente; superficie externâ striis paucis, rotundatis, ad alterum vel utrumque latus costarum duarum tectum et parietes separantium.
Foss.—In Cretaceâ a superiore Formatione.
14. Scapellum lineatum, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 35, Tab. 2, fig. 11, 12.)
S. superficie totâ carinæ lineis tenuibus, rotundatis, longitudinalibus, proximis, microscopicis obtectâ; cristæ centralis costâ crassiore; costis duabus vel tribus tectum et parietes separantibus; latitudine valvæ circa dimidium altitudinis æquante; intra-parietibus latiusculis, nullâ costâ conspicuâ a parietibus separatis; apice solidè repleto, aliquantulum liberè prominente.
Foss.—In Cretaceâ inferiore Formatione.
15. Scapellum hastatum, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 37, Tab. 2, fig. 13.)
S. carinâ intra-parietibus, intrà paululùm positis, instructâ; valvâ totâ introrsùm valdè arcuatâ, margine interno non recto; margine basali acuto, lanceolato; valvâ tenui, lævi, tecto transversè leniter arcuato; parietibus à tecto vix disjunctis.
Foss.—In “Grey Chalk, Dover.”
16. Scalpellum angustum, Dixon. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 37, Tab. 1, fig. 2.)
S. carinâ angustâ, introrsùm valdè arcuatâ; tecto à parietibus rectangulè inflexis costâ, (ut videtur) disjuncto; intra-parietibus usque ad dimidium valvæ pertinentibus, deinde obliquè et abruptè truncatis; margine basali acutè cuspidato.
Foss.—In Cretaceâ Formatione.
17. Scalpellum quadricarinatum, Reuss. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 38.)
S. carinâ intra-parietibus latis (ut videtur) instructâ; tecto transversè plano, lævi, costâ prominente utrinque marginato; margine basali abruptè truncato.
Foss.—In “Untern Pläner-Kalke, Bohemia.”
18. Scalpellum trilineatum, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 38, Tab. 1, fig. 5.)
S. carinæ tecto transversè leniter arcuato, subcarinato, costâ centrali et costis duabus lateralibus, rotundatis, tumidis; parietibus angustis leviter concavis, rectangulè inflexis.
Foss.—In “Grey Chalk, Dover.”
19. Scalpellum simplex, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 39, Tab. 1, fig. 9.)
S. carinâ lævi; parietibus angustissimis, rectangulè inflexis; tecto subcarinato, transversè mediocriter arcuato; margine basali rectangulè acuminato.
Foss.—In “Lower Greensand.”
20. Scapellum arcuatum, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 40, Tab. 1, fig. 7.)
S. valvarum lineis angustis elevatis ab apice radiantibus: carinæ tecto transversè leniter arcuato, et parietibus rectangulè inflexis, leniter concavis, lævibus.
Foss.—In “Gault.”
21. Scalpellum solidulum, Steenstrup. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 42, Tab. 1, fig. 8.)
S. valvarum lineis latiusculis elevatis ab apice radiantibus. Carinæ parte superiori liberè prominente, et cristâ centrali, internâ, longitudinali instructâ.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione; Scaniâ.
22. Scalpellum tuberculatum, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 43, Tab. 1, fig. 10.)
S. valvarum lineis tenuibus, tuberculatis, elevatis, ab apice radiantibus: carinæ tecto transversè leniter arcuato, et parietibus striatis: scuti umbone prope in medio marginis occludentis posito, costis duobus ab umbone ad angulum basi-lateralem, et ad basalis marginis medium decurrentibus.
Foss.—In Cretaceâ Formatione.
23. Scalpellum semiporcatum, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 44, Tab. 1, fig. 6.)
S. carinâ ignotâ: scuti costis duobus ab umbone ad angulum basi-lateralem et ad marginis basalis medium decurrentibus; superficie inter hanc costam et marginem occludentem lineis tenuibus, longitudinalibus, elevatis instructâ.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione; Scaniâ.
24. Scalpellum (?) cretæ, Steenstrup. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 45, Tab. 1, fig. 11.)
S. valvis lævibus tenuissimis: scuti umbone propè medium marginis occludentis posito; costis tribus obscuris ab umbone ad angulos tergo-lateralem et basi-lateralem, et ad medium marginis basalis decurrentibus: carinæ apice et margine basali acutis; distincti parietes absunt.
Foss.—In Cretaceâ Formatione.
11. Genus—POLLICIPES.
†. Scuta, aut lævia aut lineis incrementi tenuibus solùm notata.
A. Scuta, costâ ab apice ad centrum marginis basalis non decurrente.
B. Scuta, costâ, nonnunquam subobsoletâ, ab apice ad centrum marginis basalis decurrente.
††. Scuta, aut longitudinaliter aut transversè (i. e. secundum lineas incrementi) costata.
[Sectio †, A.]
1. Pollicipes cornucopia, Leach. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 298, Tab. 7, fig. 1.)
P. capitulo, valvarum duobus aut pluribus sub rostro verticillis instructo: valvis albis, aut glaucis: pedunculo, squamarum densis verticillis symmetricè dispositis.
Hab.—In Europâ.
2. Pollicipes elegans, Lesson. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 304.)
P. capitulo, valvarum duobus aut pluribus sub rostro verticillis instructo: valvis et pedunculi squamis rufo-aurantiacis: squamarum verticillis densis symmetricè dispositis.
Hab.—In Peruviâ et Mexico.
3. Pollicipes polymerus, G. B. Sowerby. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 307, Tab. 7, fig. 2.)
P. capitulo, valvarum duobus, tribus, aut pluribus sub rostro verticillis instructo; valvis sub-fuscis; lateribus à supremo ad infimum gradatim quoad magnitudinem positis; carinæ margine basali (introrsùm spectanti) ad medium excavato; pedunculi squamarum verticillis densis, symmetricè dispositis.
Hab.—In Californiâ et Oceano Pacifico meridionali.
4. Pollicipes spinosus, Quoy. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 324, Tab. 7, fig. 4.)
P. capitulo valvarum uno aut pluribus sub rostro verticillis instructo: laterum pari superiore vix inferioribus longiore: membranâ valvas tegente (post desiccationem) subfuscâ flavescente: pedunculi squamis inæqualibus, non symmetricis: verticillis longiusculè distantibus.
Hab.—Novâ Zealandiâ.
5. Pollicipes sertus, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 327, Tab. 7, fig. 5.)
P. capitulo valvarum uno aut pluribus sub rostro verticillis instructo: laterum pari superiore vix inferioribus longiore: membranâ valvas tegente (post desiccationem) fusco rufescente obscuro: rostro dimidiam carinæ longitudinem æquante, superficiei internæ altitudine latitudinem plus duplo superante: pedunculi squamis inæqualibus, non symmetricis: verticillis longiusculè distantibus.
Hab.—Novâ Zealandiâ.
6. Pollicipes concinnus, J. Morris. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 50, Tab. 3, fig. 1.)
P. scutis pæne quadratis, margine basali propè rostrum subconcavo, segmento tergo-laterali, è lineis incrementi, ut videtur, reflexis formato, lato, rotundato et prominente: tergis latis, pæne quadratis: carinæ margine basali, ut videtur, acuto.
Foss.—In ‘Oxford Clay.’
7. Pollicipes ooliticus, Buckman. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 51, Tab. 3, fig. 2.)
P. scutis triangulis; superficie undulatâ; margine basali rectangulè ad marginem rectum tergo-lateralem posito; segmentum tergo-laterale è lineis reflexis incrementi formatum deest. Carinâ pæne rectâ, semi-cylindricâ, margine basali quadrato.
Foss.—In ‘Stonesfield Slate.’
8. Pollicipes Nilssonii, Steenstrup. (Darwin, ‘Lepad.’ Foss. p. 52, Tab. 3, fig. 11.)
P. scutis triangulis, planis: margine basali cum margine occludente angulum pæne rectum, cum margine recto tergo-laterali, angulum aliquanto minorem formante: deest segmentum tergo-laterale, è lineis incrementi reflexis formatum. Carinâ introrsùs admodùm arcuatâ, crassâ; marginis basalis mucrone obtuso.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione; Scaniâ.
9. Pollicipes Hausmanni, Koch. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 53, Tab. 3, fig. 3.)
P. scutis subtriangulis, angulo basi-laterali valde rotundato; apice producto; margine basali cum margine occludente angulum pæne rectum formante; internâ apicis superficie prominente, margineque tergali sulcato.
Foss.—In ‘Hilsthon,’ Germaniâ.
10. Pollicipes politus, Darwin. (‘Lepad.’ Foss. p. 54, Tab. 3, fig. 4.)
P. scutis ferè rhombicis, lævissimis; margine basali cum margine occludente angulum recto majorem formante; margine occludente projecturâ parietali, lineari, minutâ instructo; internâ apicis superficie concavâ.
Foss.—In ‘Gault.’ (?)
11. Pollicipes elongatus, Steenstrup. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 55, Tab. 3, fig. 5.)
P. scutis pæne quadratis; margine occludente et parte inferiori marginis tergo-lateralis rectangulè ad marginem basalem positis; apice obtuso.
Foss.—In Cretaceâ Formatione albâ. Daniâ.
12. Pollicipes acuminatus, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 56, Tab. 3, fig. 6.)
P. scutis elongatis, triangulis; margine basali cum margine occludente angulum recto longè minorem formante; internâ apicis superficie concavâ.
Foss.—In Cretaceâ Formatione.
13. Pollicipes Angelini, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 56, Tab. 3, fig. 7.)
P. scutis elongatis, triangulis, margine basali propè angulum rostralem in prominentiam obliquè rotundatam producto; internâ apicis superficie prominente, margine occludente sulcato.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione.
14. Pollicipes reflexus, J. Sowerby. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 58, Tab. 3, fig. 8.)
P. scutis tenuibus, subovalibus; margine basali cum margine occludente angulum recto longè majorem formante; costâ obsoletâ rotundatâ ab apice ad angulum basi-lateralem decurrente, valvam in duas ferè æquales partes separante. Carinâ lineari, transversè abruptè arcuatâ; margine basali multum producto, apice truncato. Lateribus superioribus sub-pentagonis.
Foss.—In Angliâ: ‘Eocenâ Formatione.’
[Sectio †, B.]
15. Pollicipes carinatus, Philippi. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 60, Tab. 3, fig. 9.)
P. scutis crassiusculis ad formam trianguli æquianguli accedentibus; margine occludente externè costâ, humili firmato; costâ firmâ ab apice ad centrum marginis basalis decurrente; margine basali recto; angulo basi-laterali truncato, brevi; segmentum tergo-laterale ex lineis incrementi reflexis formatum, deest. Carinâ externè valdè carinatâ cum sulco laterali ad utrumque latus.
Foss.—In Form. Tertiariâ, Siciliâ.
16. Pollicipes glaber, Roemer. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 61, Tab. 3, fig. 10.)
P. scutis subtenuibus, latiusculis, ad formam trianguli æquianguli accedentibus; margine basali non prorsus recto; tergo-laterali segmento e zonis incrementi reflexis formato, ubi (latissimum), reliquæ valvæ dimidium æquante: margine tergali apicis intùs sulcato. Carinæ margine basali obtusè acuminato. Lateribus superioribus triangulis, tertiam partem longitudinis tergorum æquantibus. Lateribus anticis inferioribus singulis costâ propè terminum marginis basalis decurrente.
Foss.—In Cretaceâ, super. et inferiore Formatione.
17. Pollicipes unguis, J. Sowerby. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 64, Tab. 4, fig. 1.)
P. scutis incognitis, verisimiliter ut in P. glabro. Margine basali carinæ obtusè acuminato, sub-rotundato. Lateribus superioribus elongatis triangularibus, dimidium longitudinis tergorum superantibus. Lateribus anticis inferioribus costâ subcentrali instructis.
Foss.—In ‘Gault.’
18. Pollicipes validus, Steenstrup. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 68, Tab. 4, figs. 2 and 3.)
P. scutis crassis, angustis; margine occludente externè costâ rotundatâ forti firmato; intus prominentiâ rostrali infra marginem rectum basalam dependente; costâ ab apice ad marginem basalem propiùs ad rostralem quam ad basi-lateralem angulum accedente. Carinâ lævissimâ, transversè semicylindricâ; parte superiori liberè prominente, internè aut planâ aut cristâ centrali instructâ.
Foss.—In Cretaceâ sup. Formatione, Scaniâ et Maestricht.
19. Pollicipes Darwinianus, Bosquet. (Monographie Crust. Foss. de Limbourg, Tab. 1, fig. 8-16.)
P. scuti marginibus basali et occludente angulum solum 35° formantibus; intùs prominentiâ rostrali infra marginem basalem dependente; costâ ab apice ad marginem basalam propemodùm ad angulum rostralem accedente. Tergo pæne pentagono, intùs prominentiâ à medio marginis scutalis surgente.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione.
20. Pollicipes dorsatus, Steenstrup. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 69, Tab. 4, fig. 4.)
P. scutis crassis; ad formam trianguli æquianguli accedentibus; margine occludente externè costâ rotundatâ firmato; angulo basi-laterali latè truncato, dimidium longitudinis marginis basalis veri, æquante; tergo-laterali segmento ex lineis incrementi reflexis formato, angustissimo. Tergorum costâ rectâ, latâ, proclivi, ab apice ad angulum basalem decurrente; angulo basali scutum versùs, obliquè truncato.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione, Daniâ.
[Sectio ††.]
21. Pollicipes mitella, Linn. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 316, Tab. 7, fig. 3.)
P. capitulo valvarum unico sub rostro verticillo instructo: laterum pari superiore (introrsum spectanti) inferiorum magnitudinem ter aut quater superante: lateribus inferioribus utrinque obtegentibus: pedunculi squamarum verticillis densis, symmetricè dispositis.
Hab.—In Insulis Indicis orientalibus.
22. Pollicipes striatus, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 70, Tab. 4, fig. 5.)
P. valvis longitudinaliter striatis: scutis sub-triangulis, margine tergo-laterali valdè arcuato et prominente; costâ obscurâ, rotundatâ, ab apice ad angulum basi-lateralem decurrente; internâ apicis superficie solidè repletâ, sine sulco manifesto.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione, Angliâ.
23. Pollicipes semilatus, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 72, Tab. 4, fig. 6.)
P. valvis longitudinaliter et transversè costatis: scutorum margine basali brevi, recto, cum margine occludente angulum rectum formante; costâ parietali tenuissimâ ab apice, ad angulum prominentem basi-lateralem decurrente; hæc valvam in duas partes inæquales dividit, è quibus portio tergo-lateralis latior est.
Foss.—In Cretaceâ Formatione.
24. Pollicipes rigidus, J. Sowerby. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 73, Tab. 4, fig. 7.)
P. valvis transversè costatis: scutorum margine basali recto, cum margine occludente angulum recto majorem formante; costâ angustissimâ, parietali, ab apice ad angulum basi-lateralem decurrente: tergis, costâ curvâ, parietali, ad angulum basalem decurrente instructis; apice basali in prominentiam parvam terminante, lateribus prominentiæ parallelis.
Foss.—In ‘Gault.’
25. Pollicipes fallax, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 75, Tab. 4, fig. 8.)
P. valvis transversè costatis: scutis margine basali non recto, angulum pæne rectum cum margine occludente formante; costâ, parietibus obliquis, ab apice ad angulum basi-lateralem decurrente: tergis, costâ curvatâ, parietibus obliquis, ad angulum basalem latum, rotundatum, decurrente.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione, Angliâ, Scaniâ, Hanoveriâ.
26. Pollicipes elegans, Darwin. (‘Lepad. Foss.’ p. 76, Tab. 4, fig. 9.)
P. valvis longitudinaliter et transversè striatis: scutorum margine basali recto, cum margine occludente angulum recto paulo majorem formante; costâ parietali, latiore quam pro solitâ incrementorum linearum latitudine, ab apice ad angulum basi-lateralem decurrente: tergorum costâ parietali, rectâ, ad apicem basalem, acuminatum decurrente.
Foss.—In Cretaceâ superiore Formatione, Scaniâ, Daniâ.
[Species aliquot quas, scutis incognitis, auctores a valvis insignibus nominârunt, hìc pro tempore solummodo iterum describuntur.]
27. Pollicipes Bronnii, F. Roemer. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 77, Tab. 4, fig. 10.)
P. carinâ lævi, subcarinatâ, margine basali arcuato et turgido; totâ valvâ vel extrorsùm arcuatâ vel pæne rectâ; internè, costis duabus elevatis ad utrumque latus partis superioris liberè prominentis.
Foss.—In ‘Upper Greensand,’ et ‘Hils-conglomerat.’
28. Pollicipes planulatus, J. Morris. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 27, Tab. 4, fig. 11.)
P. tergis subrhombicis, latis, lævibus, apice basali latè truncato, latitudine dimidium longitudinis marginis occludentis æquante; apice basali truncato angulum rectum cum margine scutali formante; parte superiori marginis scutalis cuspidem latam, rotundatam, leviter prominentem formante.
Foss.—In ‘Oxford Clay.’
12. Genus—LITHOTRYA.
1. Lithotrya dorsalis, G. B. Sowerby. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 351, Tab. 8, fig. 1 a′.)
L. scutis terga angustè obtegentibus: carinâ intùs concavâ; rostro, duorum aut trium squamarum subjacentium latitudinem æquante: lateribus, squamarum quinque subjacentium longitudinem æquantibus, superficie internâ angustè ellipticâ: pedunculi squamis superioribus verticillum secundum minus duplo superantibus.
Hab.—Insulis Indicis occidentalibus.
2. Lithotrya cauta, Darwin. (‘Lepadidæ,’ p. 356, Tab. 8, fig. 3.)
L. scutis terga amplè obtegentibus: carinâ intus concavâ: rostro, squamarum subjacentium latitudinem vix æquante: lateribus, squamas subjacentes sesquitertio superantibus, superficie internâ latè ellipticâ: pedunculi squamis superioribus verticillum secundum pæne quadruplo superantibus.
Hab.—In Australiâ.
3. Lithotrya Nicobarica, Reinhardt. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 359, Tab. 8, fig. 2.)
L. scutis terga angustè obtegentibus: carinæ cristâ internâ tenui in parte superiore positâ: rostro conspicuo, squamarum sex subjacentium latitudinem æquante: lateribus, superficie internâ triangulâ squamarum septem subjacentium latitudinem æquantibus.
Hab.—In Insulis Nicobaricis et Timor.
4. Lithotrya rhodiopus, J. E. Gray. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 363, Tab. 8, fig. 4.)
L. scutis terga amplè obtegentibus: carinæ cristâ internâ tenui, in parte superiore positâ: lateribus, superficie internâ symmetricè et latè ovatâ, carinæ latitudinis plus quam tertiam partem æquantibus: tergorum basali apice tenui, et angulo carinali producto: rostro et pedunculo ignotis.
Hab.—(?)
5. Lithotrya truncata, Quoy. (Darwin, ‘Lepadidæ,’ p. 366, Tab. 9, fig. 1.)
L. scutis in profundam tergorum plicam insertis: carinæ cristâ centrali prominente et rotundatâ in parte superiore: rostro et lateribus rudimentalibus, carinæ latitudinis quindecimam fere partem æquantibus.
Hab.—In Arch. Philippino et Mari Pacifico.
6. Lithotrya Valentiana, J. E. Gray. (Darwin ‘Lepadidæ,’ p. 371, Tab. 8. fig. 5.)
L. scutis in profundam tergorum plicam insertis: tergorum opposito superiore margine, plicâ alterâ æquè profundâ instructo: carinæ cristâ prominente centrali, marginibus quadratis, in parte superiore: rostro rudimentali: lateribus et pedunculo ignotis.
Hab.—In Mari Rubro.
13. Genus—LORICULA.
1. Loricula pulchella, G. B. Sowerby, jun. (Darwin, ‘Lepad. Foss.’ p. 81, Tab. 5.)
Foss.—In Cretaceâ inferiore Formatione.
ORDO II. ABDOMINALIA.
1. Genus—CRYPTOPHIALUS.
1. Cryptophialus minutus, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 566, Tab. 23 et 24.)
Hab.—In littore occidentali Americæ meridionalis.
ORDO III. APODA.
1. Genus—PROTEOLEPAS.
1. Proteolepas bivincta, Darwin. (‘Balanidæ,’ p. 589, Tab. 24 et 25.)
Hab.—In insulis Indicis occidentalibus.