Front matter (continued 2)

ΟΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΑΔΟΧΟΝ.

Εις την Θεσσαλονίκην που διέμενε πλείστοι όσοι προσήρχοντο από τα διάφορα ελευθερωθέντα μέρη και του υπέβαλον τα σέβη των και του εζήτουν να τους διευκολύνη εις μερικά ζητήματα.

Ο μετριόφρων Βασιλεύς ενθουσιασμένος εκ των θριάμβων του υιού του έλεγε.

— Να ζητήτε τα περισσότερα από τον Διάδοχον. Εκείνος είνε νοικοκύρης εδώ, αφού εις εκείνον οφείλετε την ελευθερίαν.

Η ΔΙΚΗ ΔΙΑ ΤΟ ΤΖΑΜΙ.

Ότε μετέβη κάποτε εις τας Πάτρας, διέμεινεν εις τον οίκον ενός προύχοντος. Μίαν ημέραν ο Βασιλεύς εχάραξεν εις το τζάμι της οικίας με το διαμάντι του δακτυλιδιού του την υπογραφήν του.

Ο φιλοξενών τον Βασιλέα, αφήρεσεν αμέσως το τζάμι και το έθεσεν εις μίαν κορνίζαν, εις την θέσιν δε του τζαμιού ετοποθέτησεν άλλο.

Ο ιδιοκτήτης όμως του σπητιού ήγειρεν αξιώσεις επί του τζαμιού, λέγων ότι κακώς έπραξεν ο ενοικιαστής να το αφαιρέση.

Ο ενοικιαστής όμως έλεγεν ότι ο Βασιλεύς δι' αυτόν εχάραξε το όνομά του επί του τζαμιού.

Η υπόθεσις έφθασεν εις τα δικαστήρια, ακόμη δε εξακολουθεί να απασχολή την δικαιοσύνην.

Η ΑΠΛΟΪΚΗ ΓΥΝΑΙΚΟΥΛΑ.

Ότε επέστρεφεν από το Αιξ Λε Μπαιν εις το Παρίσι, εις ένα σταθμόν εζήτησε να μείνη μόνος αποστείλας τους συνοδούς του να του αγοράσουν βιβλία και εφημερίδας.

Έξαφνα μία γυναικούλα του λαού ευρισκομένη εις ένα βαγόνι της 3ης θέσεως του εκτύπησε την θύραν του βαγονίου και του λέγει.

— Ε κύριε, έλα να μου ανοίξης. Αυτή η παλληόπορτα έκλεισε και δεν εννοεί ν' ανοίξη. Κουνήσου γρήγορα γιατί θέλω να αλλάξω τραίνο.

Ο Βασιλεύς έσπευσε και ήνοιξε την θύραν. Η γυναικούλα τότε του λέγει.

— Βάστηξέ μου σε παρακαλώ μια στιγμή αυτό το πανιέρι και τον μπόγο, και βοήθησέ με να καταβώ.

Ο Βασιλεύς υπήκουσε προθύμως.

Την στιγμήν εκείνην οι συνοδοί του επιστρέψαντες τον ανεζήτουν δεξιά και αριστερά, οπότε τον είδον να κρατή το πανιέρι και τον μπόγο, και να βοηθή την γυναικούλα διά να κατέλθη του τραίνου.

Ο Βασιλεύς όμως δεν περιωρίσθη έως εδώ. Έσπευσεν ευθύς αμέσως να αγοράση διά την απλοϊκήν ταξειδιώτισσαν έν εισιτήριον το οποίον της τω έδωκε μη δεχθείς αντίτιμον.

ΣΥΜΦΩΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ

Ο Βασιλεύς Γεώργιος ήτο λαϊκώτατος εις τας σχέσεις του προς τους υπηκόους του.

Εξήρχετο εις περίπατον ενδυόμενος απλούστατα.

Εις το παλάτι όμως ήτο τυπικότατος εις όλα.

Εις τα γεύματα εκάθητο πάντοτε με φράκο, έστω και αν δεν είχεν επισήμους συνδαιτυμόνας.

Τον κανόνα αυτόν τον ετήρει απαρεγκλίτως.

Μάλιστα ένα βράδυ ένας των υπουργών μετέβη εις το παλάτι, όλως εκτάκτως. Ο Βασιλεύς έσπευσε να εγερθή της τραπέζης με το φράκο και να σπεύση προς υποδοχήν του υπουργού του.

ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ.

Εις τας Πάτρας παρά τα υψηλά Αλώνια ο Βασιλεύς είχεν ένα περιβόλι το οποίον του εδώρησεν ο δήμος Πατρέων.

Οσάκις διήρχετο εκ Πατρών, επήγαινε πάντοτε εκεί και έβλεπε τα άνθη του και τα δένδρα του. Συγχρόνως δε ηστεΐζετο και με τον περιβολάρην του ένα ιδιόρρυθμον τύπον Ζακυνθίου.

Κάποτε ο Βασιλεύς παρετήρησεν ότι ο περιβολάρης του είχεν ένα κλουβί γεμάτο πουλιά.

— Πού τα εύρες αυτά τα πουλιά; τον ηρώτησε.

— Μου τα έστειλαν από την Ζάκυνθον, μεγαλειότατε.

— Και τι τα έχεις εκεί μέσα; Δεν τα αφίνεις ελεύθερα;

— Μα θα φύγουν, μεγαλειότατε.

— Και πού θα πάνε. Πιστεύεις ότι θα πάνε πουθενά αλλού από την Ζάκυνθον; Εγώ δεν το πιστεύω.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ

Τοιούτος εν αγαθότητι ψυχής και εν απλότητι ήθους ο αείμνηστος Βασιλεύς ημών Γεώργιος ο Α'.

Επέπρωτο δυστυχώς να μας εγκαταλείψη κατά τας ωραιοτέρας εθνικάς πανηγύρεις, μη επιζήσας να ίδη τον δεύτερον θρίαμβον, όστις παρέδωκε το όνομα της Ελλάδος του αθάνατον εις τον κόσμον.

Την απογευματινήν της 5ης Μαρτίου 1913 ημέραν Τρίτην ο αγαθώτερος των ηγεμόνων έπιπτεν υπό την σφαίραν απαισίου δολοφόνου, επί της ελευθέρας μητροπόλεως της Θεσσαλονίκης ης ετάχθη φρουρός και χάριν της οποίας έπεσεν ως στρατιώτης επί των επάλξεων.

Η ημέρα εκείνη απέμεινεν ως θλιβερά ανάμνησις εις τας καρδίας των Ελλήνων.

Ο νεκρός του Βασιλέως μετεφέρθη εις Αθήνας, και ετάφη εις το εν Δεκελεία προσφιλές κτήμα του κατ' επιθυμίαν εκφρασθείσαν πολλάκις υπ' αυτού του ιδίου.

Εκηδεύθη την 20 Μαρτίου 1913 ημέραν Τετάρτην.

ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ ΒΑΣΙΛΕΥ.

Ότε ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος δαφνοστεφής και πλήρης θριάμβων επανήλθεν εις Αθήνας μετά τον Βουλγαρικόν πόλεμον έσπευσεν ευθύς να επισκεφθή τον τάφον του πατρός του.

Αφού δε επί τινας στιγμάς έμεινεν άφωνος και δακρύων κατόπιν ανέκραξε·

— Νενικήκαμεν και πάλιν, βασιλεύ.

ΤΕΛΟΣ

ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ΣΑΛΙΒΕΡΟΥ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ

ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ

Η Κυρία με τας Καμελίας. Η Μοσχομάγκα των Παρισίων. Βίος του Ιησού Χριστού. Βίος της Κασιανής. Μάρκος Βότσαρης. Ήρωες της Ελληνικής Επαναστάσεως της 25 Μαρτίου. Βίος του Αθανασίου Διάκου. Βιογραφία του Κανάρη. Αθανάσιος Διάκος τραγωδία. Αρματωλοί και Κλέφται. Θυσία του Αβραάμ. Τελευταίαι στιγμαί του Μεγάλου Ναπολέοντος. Ιστορία Μεγ. Αλεξάνδρου. Η Πατρίς μας. Ιστορία του Ελληνοτουρκικού πολέμου. Ιστορία του Κολοκοτρώνη. Κατσαντώνης υπό Ράμφου. Το Καλόν και το Κακόν. Τα [;;] νέα Παραμύθια. Τα 45 Παραμύθια του Λαού. Τα 50 Παραμύθια. Τα 52 Παραμύθια. Βίος του Μπερτόλδου. Βίος του Μπερτολδίνου. Βίος του Κακασένου. Βίος του Αισώπου. Μύθοι του Αισώπου. Η Γενοβέφα. Το Φρικτόν Λάθος. Μάγκα του Ωρολογιού. Τα Μυστήρια του Μπόσκου. Πνευματικός Καθρέπτης. Βαβυλωνία κωμωδία. Οδοιπόρος, Π. Σούτσου. Το Καναρίνι Νικολάρα. Ο Φιάκας κωμωδία. Άβαξ πρακτικ. υπολογισμός Αφροδίτη η φιλομειδής. Τα Λιανοτράγουδα. Ο Σεβνταλής Τραγουδιστής. Ο Νέος Τραγουδιστής. Τραγούδια του Μαΐου. Κωνσταντ. Παλαιολόγος. Μικρός Ονειροκρίτης. Αγαθαγγέλου χρησμοί. Διηγήματα του Ποδογύρου. Διηγήματα υπό Πολυβίου Δημητρακοπούλου. Οικιακή Μαγειρική. Βιογραφία του Πετμεζά. Παιδικοί Διάλογοι. Ο Ροβινσών. Ο Κύριος Κρομύδας. Ναστραδίν Χότζας. Σεβάχ Θαλασσινός. Συντίπα μυθολογικόν. Ο Νέος Κόσμος. Ερωτική Επιστολογραφία. Λαϊκή Αστρονομία.

Τιμάται λεπτά 30

Λόγω των γεγονότων, η εφημερίδα Εμπρός, Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 1901,αναφέρει μεταξύ άλλων ότι ο ευρωπαϊκός Τύπος χαρακτηρίζει την Ελλάδα "ανάξια μέλλοντος, στενοκέφαλη, απειθή και σοφιστική".

Για περισσότερες πληροφορίες, διαβάστε την υποσημείωση στο PG 31802, το εν λόγω βιβλίω που είναι ήδη ανεβασμένο στο Gutenberg↩