Note 194 — Front matter (continued 3)

Γέρνεις, παιδάκι, 'ς τη μπασιά, και στέρνεις τη φωνή σου· Γροικώ σε, γλάρε, που ξερνάς φλούντσια στρειδιού 'ς το βράχο· Δουλειά χεις, γδυμνοσάλιγκα, και βλέπω τους αφρούς σου. Ξερνώντας τα φλουντσόστρειδα, γλάρε, βαρείς το βράχο. Γλάρε, στρειδόφλουντσα ξερνάς, πολύν αφρό, σαλίγκι. Κατακαμπίς ο κυνηγός λαγό δε να καπνίζη. Μακρυά λαγό σ' ο κυνηγός κατακαμπίς ν' αχνίζη Τώρα με την πανάγρια θωριά ταπεινωμένη Κυττά, και σφίγγει το σπαθί 'ς το λαβωμένο στήθος, Που μέσ' αγροίκα την ψυχή μεγάλη και τη θλίψη. Και τώρα Πάλε βαρώντας με το νου κατά το φως, και πάλε Κυττώντας, και τ' αράθυμο πάτημ' αργοπορώντας, Καταπλακώνει το σπαθί 'ςτο λαβωμένο στήθος, Π' αγροίκα μέσα την καρδιά μεγάλη και τη θλίψη. Κατά το κάστρο το μικρό, και με τα δυο του χέρια Σφίγγει σφιχτά τη σπάθη του κτλ.↩