Note 193 — Front matter (continued 3)
Reading edition
. . . . . . . . . . . . . τα παλληκάρια 'Σ τον ήσκιο της απείραχτης και . . . σημαίας, Και, μ' όλα τ' άρματα βροντούν τυφλά, του κόπου χάμου, Και χάμου μ' όλα τ' άρματα βροντούν τυφλά του κόπου. Κ' ευφραίνονται τα μάτια τους, κ' ευτύχησαν κυττώντας Ταις κορασιαίς να τραγουδούν, και τα παιδιά να παίζουν. Αλλ' ήλιος μέγας κι' άσβυστος, αιθέρας κοσμοφόρος Αλλ' ήλιος, αλλ' αμέτρητος αιθέρας κτλ. Αλλ' ήλιος, αλλ' ακλόνιστος κτλ. Αλλ' ήλιος, αλλ' ατάραχος κτλ. Που μουρμουρίζει, και μιλεί, και το Σταυρό τεντώνει Σ τον όμορφο κι' ατάραχον ελευθεριάς αέρα. Σ ταις όμορφαις, κ' ελεύθεραις, κ' ευτυχισμέναις αύραις. Κι' ο Ουρανός τη βλόγουνε, κ' η γη τη χαιρετούσε. . . . ανθρώπινη μιλιά, και σε στεφάνι πλέκει Τα πλούσια και τρισεύγενα του πόθου λουλουδάκια. . . . . η πρόθυμη γλυκειά φωνή σε κράζει, Σκορπώντας τα τρισεύγενα τ'ς αγάπης λουλουδάκια. Ανίκητή σαι, κι' όμορφη, και σεβαστή, κι' αγία. ↩