Note 191 — Front matter (continued 3)
Reading edition
Το μίσος όμως έβγαλε την έχθρα της ψυχής του· «Ψαρού, το δίχτυ π' άφησες, να πας αλλού να ρήξης.» Κι' ο φθόνος είδε κ' έρρηξε της αδικιάς το μίσος. Καλά καμες, περήφανη, 'ς εσέ να στέρξ' ο κόσμος. Να ιδή το δίχτυ π' άφησες πως πας αλλού να ρήξης.» Κι' ο φθόνος εσαΐττεψε την αδικιά του μίσους· Δίχτυ, ψαρού περήφανη, να πας αλλού να ρήξης.»↩