Note 125 — Front matter (continued 3)
Reading edition
Αλλά το φως του φεγγαριού, σαν να φυσούσε ανέμι, Στρογγυλό, μέγα, λαγαρό, κοντά 'ςτην κόρη τρέμει. Σαν νά θελε να φιληθή το αθάνατο ποδάρι, Έτρεμε, δίχως να φυσά, κοντά της το φεγγάρι. Κ' εκείνο, πώμεινε, απ' αυτή βλέπω και ξεκολλειέται, Και ησυχάζει ακίνητο αφού πολλή ώρα σειέται. Απλώθη, ανακατώθηκε, το λαγαρό φεγγάρι. Ανακατώθηκε πολύ το στρογγυλό φεγγάρι. Έτρεμε τ' ολοστρόγγυλο και λαγαρό φεγγάρι.↩