Note 117 — Front matter (continued 3)
Reading edition
Μα τα μυστήρια τ' άχραντα οπού τα μνέω και τρέμω, Μα την ημέρα τη στερνή . . . . . . . . . Όταν θ' αντιβοήσουν οι νέοι αντίλαλοι, όχι πλέον οι παλαιοί που έμαθαν τη βλαστήμια και τη ψευτιά . . . Από του ανθρώπου τη μιλιά, που ναι πνοή του Πλάστη.↩