Note 112 — Front matter (continued 3)
Reading edition
Το δέντρο σπρώχνει ανάερα πολλαίς κλαδιά χιλιάδες. Κ' εδώ πουλί να μη ζητάς, να μη γυρεύης χλόη. Φύλλα πολλά 'ς κάθε κλαδί, και 'ς κάθε φύλλο πνεύμα. Κ' ηχολογούσε κι' άστραφτε το μέγα δέντρο, κ' είχε Όλους της τέχνης τους ηχούς και τ' ουρανού τα φώτα. Σαστίζ' η γη κ' η θάλασσα κι ο ουρανός το θαύμα,↩