Note 196 — Front matter (continued 3)
Reading edition
Ενώ ξανθ' ωραιότατα νερά χαριτωμένα Πέφτουνε μέσ' 'ς την άβυσσο . . . Και χαίρονται το μόσχο της και δίνουν τη δροσιά τους, Μ' όλα τα πλουσιοπάροχα καλά της νερομάννας. Και τα νερά σπουδάζουνε και κάνουν σαν αηδόνια. Και παίρνουνε το μόσχο της για τη δροσιά π' αφίνουν. Νεράκι, π' αηδονολαλείς, και ρες με σπούδα 'ς τ' άνθη, Σου δίνουνε το μόσχο τους για τη δροσιά π' αφίνεις.↩