Note 42 — Front matter (continued 2)
Reading edition
Α. Σ. Ζ. 1880. Ύστερ' από το στίχο «Πώς δεν έχει τα φτερά;» ακολουθούν τα εξής έξι τετράστιχα: Ότι είπα αυτά τα λόγια, Μου εφανήκανε ομπρός Άλλαις κόραις στολισμέναις Mε του φεγγαριού το φως. Εχορεύανε πιασμέναις Απ' τα χέρια τα λευκά, Κι' όλαις τους επολεμούσαν Να μου πάρουν την καρδιά. Τότε άκουσα το χείλι Το δικό σου να μου πη· «Πώς σου φαίνονται;» Και σού πα: «Είναι άσκημαις πολύ». Eσύ έκαμες ετότες Γέλιο τόσο αγγελικό Που μου φάνηκε πως είδα Ανοιχτό τον ουρανό. Και παράμερα σ' επήρα Eισέ μια τριανταφυλλιά Κ' έπεσά σου αγάλι αγάλι 'Στην ολόλευκη αγκαλιά. ↩