Note 57 — Front matter (continued 2)
Reading edition
Στρ. 23. Που είν' σημείο της κεφαλής του, Σημείον έλεου σωτηριάς, Που δεν τό χανε οι γονείς του, Και το λάβανε από μας Εις ταις έρμαις τους αγκάλαις, Που ελατρεύαν για θεούς Αστραπαίς, ανεμοζάλαις, Και βρονταίς, και ποταμούς. Στρ. 24. Ότι επρόβαλες την όψη, Πίσω σου ήρθαν στρυμωχτά Όσα τέκνα σου είχαν κόψη, Όταν ήσουν 'ς την ερμιά. (Αθώα τέκνα αραχνιασμένα Που άνθρωπος δεν τα μετρά) Και με χέρια τσακισμένα Σε εσπρώξανε ομπροστά.↩