Note 9 — ER DAAGT EEN ONVERWACHTE BONDGENOOT OP.

Na dezen berg overgeklommen en aan de andere zijde naar een dicht woud te zijn afgedaald, beraadslaagde Evan Dhu een oogenblik met zijn Hooglandsche satellieten. Als een gevolg hiervan werd Eduard’s begaadje van de schouders des jachtopzichters op die van een der gillies overgebracht, en de eerste met den anderen Hooglander in een andere richting, dan die der drie overige reizigers, heen gezonden. Toen Waverley naar het doel van deze scheiding vroeg, gaf men hem ten antwoord, dat de Laaglander den nacht in een, omtrent drie mijlen van daar gelegen, gehucht moest gaan doorbrengen; want, indien het geen heel bijzondere vriend was, dan was Donald Bean Lean, de waardige man, dien zij veronderstelden in het bezit van het vee te zijn, er niet zeer opgesteld, dat vreemdelingen zijn schuilplaats naderden. Deze reden scheen allezins billijk, en stilde in Eduard’s hart de opwelling van achterdocht, toen hij zich, op zulk een plaats en zulk een uur, van zijn eenigen Laaglandschen medgezel beroofd zag. En Evan voegde er onmiddellijk daarna bij, „dat het inderdaad best zou wezen, indien hij zelf vooruitging, en Bean Lean hunne nadering aankondigde, daar de komst van een sidier roy (rooden soldaat9) voor hem anders een onaangename verrassing zou zijn.” En zonder op antwoord te wachten, liep hij heen, en wel op een drafje, terwijl hij in éen oogenblik uit het gezicht was.