Note 51 — In en over Amsterdam. (continued 4)

Val er den goeden sinjeur Uilenburg niet te hard om, lieve lezer! hij spreekt alleen het gevoelen uit, dat toen, dat vijftig jaar vroeger, dat vijftig jaar later, nog het algemeen heerschende was. In 1714 zal men voor een landschap van Ruisdael ƒ 17, in 1734 voor een kapitaal dito, gestoffeerd door Adriaan van de Velde, ƒ 20 geven,—dat is, omstreeks evenveel penningen als het later guldens zal opbrengen.—En wat Rembrandt betreft, bij zijn leven werd hij onder de kunstenaars van den derden rang gesteld; en schier al wat men, eene eeuw na zijn dood, bij Wagenaar51 aangaande hem leest, is eene aanhaling uit het „gebruik en misbruik des tooneels” van Pels, voornamelijk strekkende om hem in een ongunstig, ja bespottelijk daglicht te stellen.—Dat echter ten dezen Griftier niet volmondig instemt met het oordeel, door Uilenburg geveld, bewijst de trek van wrevel en minachting, die zich even op zijne omgekrulde lip vertoont; doch hij houdt zich als had hij niets gehoord en gaat rustig voort met zijn verhaal.