Note 151 — Journaal
Reading edition
Int laetste van ’t jaer sagen eerst een ende daernae twee sterren met staerten, d’eerste int Z.O. die wel twee maenden gesien worde, de ander int Z: Weste, met de staerten na malcanderen toe haer verthoonende151, twelcq sulcken verslagentheijt aen ’t hoff veroorsaeckten dat den Coninck alle zeehavens en oorloghs joncken wel liet versorgen, als mede alle vastigheden van victualie en ammonitie versien, de ruijters en soldaten daghelijcx oeffenen152, niet anders denckende, dan dat haer d’een of d’ander opden hals comen soude153, verboot mede bij avont geen licht ’t sij inde huijsen ofte op ’t land aande zeecant leggende te branden; den gemeenen man maeckten haer goetjen meest op, behielden meest soo veel om tot aenstaende rijs snijden te mogen leven, te meer door dien eer dat den Tarter het land innam, diergelijcke teekens aen den hemel hadden gesien154, gelijck mede doen den Japander met haer in oorlogh quam, ende daer nog bangh voor waren; d’grooten ende cleijne vraeghden ons gestadigh waer dat wij quamen, wat men seijde in ons land, als sulcx gesien worde, seijde daer op dat sulcx bij ons een teeken tot straffe vanden hemel gehouden wiert ende gemeenelijck wel oorlogh, dieren tijt en quade siecte beduijde twelcke sij met ons affi[r]meerden.155