Note 422 — THEAETETUS.

Dit geheele door Socrates gesprokene stuk is zoo deerlijk verward van constructie, dat het schier onmogelijk is, dien chaos te ontwarren. Vooreerst staat προθέμενον σκοπεῖν in den tusschenzin, die zich uitstrekt van λέγω tot δοξάσαι, terwijl het in den hoofdzin te huis behoort. Verder begint na den tusschenzin eene andere constructie dan vóór denzelven, hetgeen trouwens veel voorkomt, en door sommige geleerden zelfs als sieraad in den stijl wordt aangemerkt. Daarenboven begint de zin onmiddellijk achter den tusschenzin met εἴ, hetgeen zou doen vermoeden, dat wij hier eene protasis hebben, wier apodosis nog volgen zal. Die apodosis blijft echter weg, en in plaats daarvan gaat de constructie op eene vraag over. Dit prijze wie wil en noeme het los, het komt mij voor, dat het eene al te gezochte en daardoor stijve losheid is. ↑