Note 395 — THEAETETUS.

ἐατέον δὲ καὶ σοὶ τὸ ῥῆμα περὶ τοῦ ἑτέρου. Deze woorden hebben veel onderzoek in de wereld gebragt. Ik geloof, dat zij niet goed verstaan zijn ten gevolge van eene onnaauwkeurigheid in Plato’s uitdrukking, daar hij τὸ ἕτερον, dat in deze redekaveling een kunstterm is, hier in de gewone beteekenis gebruikt heeft, om er het ééne geval mede aan te duiden, namelijk, dat de beide met elkaar verwisselde denkbeelden te gelijk voor den geest tegenwoordig zijn. τὸ ῥῆμα beteekent dan hier de uitdrukking ψευδῆ δοξάζειν. Het komt mij verder noodig voor, δὲ in δὴ te veranderen, daar hier geene tegenstelling tegen, maar veeleer eene gevolgtrekking uit het vorige voorkomt, tenzij deze plaats onder de plaatsen gerekend worde, waar δὲ in de beteekenis van δὴ gebruikt wordt. ↑