Note 113 — THEAETETUS.
D. (Dionijs) Burger translation · Edition 2
Deze periode verklaar ik aldus: Πάντα τὰ τῶν φρενῶν ἐξητακότες ziet op het vorige: ἡ δὲ φρὴν οὐκ ἀνέλεγκτος. Het perfectum ἐξητακότες beteekent dan hetgeen volmaakt verleden en dus afgedaan is, waar dus niet meer naar onderzocht wordt. βουλησόμεθα—διανοούμεθα. Dit is eigentlijk voluit: βουλησόμεθα θεάσασθαι ἐκεῖνα ἃ διανοούμεθα αὐτὰ πρὸς αὑτὰ τί ποτ’ ἐστὶν. Verder is ἡμῖν de dativus ethicus, en ἀλλήλοις behoort niet bij ἡμῖν, maar ziet op ἃ διανοούμεθα en hangt af van ξυμφωνεῖ. ↑