← Table of contents
The Stoics, Epicureans and Sceptics

Note 30 — Chapter X · ETHICS. THE GENERAL PRINCIPLES OF THE STOIC ETHICS. ABSTRACT THEORY OF MORALITY.

Oswald J. (Oswald Joseph) Reichel translation

Diog. 94: Virtue is a good; ἐπιγεννήματα δὲ τήν τε χαρὰν καὶ τὴν εὐφροσύνην καὶ τὰ παραπλήσια. Sen. Benef. iv. 2, 3: It is a question utrum virtus summi boni causa sit, an ipsa summum bonum. Seneca, of course, says the latter. Conf. De Vit. Be. 4, 5: The wise man takes pleasure in peace of mind and cheerfulness, non ut bonis, sed ut ex bono suo ortis. Ibid. 9, 1: Non, si voluptatem præstatura virtus est, ideo propter hanc petitur … voluptas non est merces nec causa virtutis, sed accessio, nec quia delectat placet, sed si placet et delectat. The highest good consists only in mental perfection and health, in ipso judicio et habitu optimæ mentis, in the sanitas et libertas animi, which desires nothing but virtue; ipsa pretium sui. Ibid. 15, 2: Ne gaudium quidem, quod ex virtute oritur, quamvis bonum sit, absoluti tamen boni pars est, non magis quam lætitia et tranquillitas … sunt enim ista bona, sed consequentia summum bonum, non consummantia. Here, too, belongs the statement in Stob. ii. 184, 188 (conf. M. Aurel. vii. 74): πάντα τὸν ὁντινοῦν ὠφελοῦντα ἴσην ὠφέλειαν ἀπολαμβάνειν παρ’ αὐτὸ τοῦτο, for the reasons stated, p. 230, 1. ↑

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings