Note 71 — Chapter V
Reading edition
Chron. Petrib. 1093. “Da þa Dunecan Melcolmes cynges sunu þis eall gehyrde þus gefaren, se on þæs cynges hyrede W. wæs, swa swa his fæder hine ures cynges fæder ær to gisle geseald hæfde, and her swa syððan belaf, he to þam cynge com, and swilce getrywða dyde, swa se cyng æt him habban wolde.” So Florence; “Quibus auditis, filius regis Malcolmi, Dunechan, regem Willelmum, cui tunc militavit, ut ei regnum sui patris concederet petiit, et impetravit, illique fidelitatem juravit.” William of Malmesbury (v. 400) perhaps goes a step too far in saying that William “Duncanum … regem Scottorum mortuo patre constituit.” Fordun (v. 24) takes care to leave out the homage; Duncan is “ejus [Willelmi] auxilio suffultus;” that is all.