Note 488 — INDEX.

Footnote 488: Domine Jesu Christe, qui es verus sponsus animæ meæ, verus Rex ac Dominus meus qui me ad Regni hujus gubernacula singulari tuâ providentiâ ac benignitate vocatam, cum antea essem derelicta et tanquam mulier ab adolescentiâ abjecta, eum virum in matrimonium et regni societatem expetere voluis ti, qui plus cæteris imaginem tuam quam in sanctitate et justitiâ mundo ostendisti in suis meisque actionibus dirigendis exprimeret, et expetitum dedisti, cujus nunc discessum mœrens defleo—quæso per illum pretiosissimum sanguinem quem pro me sponsâ tuâ proque illo et omnibus in arâ crucis effudisti, ut hunc meum dolorem ita lenias, ita purges, ita temperes, ut quoties ille sanctis suis consiliis mihi adest, quoties per litteras quæ ad salutem hujus populi tui pertinent commendat, toties illum præsentem esse, teque unicum consolatorem in medio nostro adesse sentiam, utque in illo te semper amem atque glorificem. Obsecro, Domine, ut in nobis tua imago sic indies per tuam gratiam renovetur in conspectu populi tui, quern nobis gubernandum commisisti, ut cum is justitiæ tuæ severitatem, in iis quæ amiserat dum hi regnarent qui a rectâ fide declinantes sanctitatem et justitiam expulerunt, jam pridem senserit, quæ nunc per tuam misericordiam recuperaverit sub illorum Regno quos nunquam a rectâ fide declinare es passus, cum gratiarum actione lætus intelligat ut uno ore tarn nos quam populus noster Deum patrem per te ejus unicum filium in unitate Spiritûs glorificemus, ad nostram ipsorum et piorum omnium salutem et consolationem. Amen.—Epist. Reg. Pol. vol. v.(Back to Main Text)