Note 252 — Chapter IV · SKETCH OF THE HISTORY OF NORMANDY DURING THE TENTH CENTURY.[188]
Reading edition
Ademar, iii. 27. “Roso defuncto, filius ejus Willelmus loco ejus præfuit, a pueritia baptizatus, omnisque eorum Normannorum, qui juxta Frantiam inhabitaverant, multitudo fidem Christi suscepit, et gentilem linguam obmittens, Latino sermone assuefacta est.” So, in the same words, in the Chronicle of Saint Maxentius, Labbé, iii. 202. On the use of Latinus for French, instead of Romanus, see Appendix V.