← Table of contents
Storia della città di Roma nel medio evo, vol. 2/8

Note 569 — LIBRO QUARTO. DAL PONTIFICATO DI GREGORIO II NELL’ANNO 715 ALLA INCORONAZIONE DI CARLO IMPERATORE NELL’ANNO 800. (continued 3)

Renato Manzato translation

Cod. Carol. Ep. XXXVI, nel Cenni XV. La successiva lettera XVI, spiega il significato di omnis senatus: salutant vos et cunctus procerum senatus, atque diversi populi congregatio. Nella Ep. XXVI (nel Cenni XL), Paolo distingue: universi Episcopi: presbyteri etiam et cunctus — clericorum ordo, cui corrisponde: procerum optimatum et universi populi — congregatio. Di questi paralleli havvene molti. Adriano scrive (Ep. LIX, nel Cenni 354): Cum cuncto clero, senatu et universo nostro populo; ma anche (Ep. LXIII, 368): pro cunctis Episcopis, diversis sacerdotibus, senatu et universo — populo Francorum. Inoltre, p. 369: cum nostris episcopis, sacerdotibus, clero atque senatu, et universo nostro populo. Di qui può darsi la spiegazione di quel passo della Vita Adriani, n. 339, in cui è detto che il Papa consecrò Capracorum cum cuncto suo, senatuque Romano. Nel Chron. Moissiacen. Ann. 804 è detto: Seu senatu Francorum, necnon et Romanorum coronam — imposuit. Così di Senatori franchi si parla nella Vita Walae II, 561 (Mon. Germ. II,); nella Domus Carolingiae genealogia (Mon. Germ. II, 308). I poeti franchi usano spesso il titolo di Senato; così nel Carmen Frodoardi de Stephano II, (in Dom. Bouguet, V, 440): Tum Rex cum regni Satrapis claroque Senatu etc. — oppure in Ermoldus Nigellus III (Mon. Germ. II, 500): Regibus et Francis coram, cunctoque senatu.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings