Note 118 — REIS DOOR NOORD AMERIKA. (continued 4)
Reading edition
De Koeyen waren hier ook uit Frankryk gebragt. Zy waren zo groot als onze Zweedschen. Men zeide dat het vee hier te lande kleinder wierd, en schreef het aan de koude der winters toe, gedurende den welken men ze zes maanden lang genoodzaakt is opgesloten te houden, en ze matiglyk te voeren, uit vrees van gebrek. De meesten hadden hoornen, enigen alleen uitgenomen. Dog in Pensylvanie was het ene ongehoorde zaak ene koe zonder hoorns te zien. Zoude de koude hier iets toe doen? Melk geven de koeyen hier zo veel als in Frankryk. Het ossen- en kalfsvleesch te Quebec wordt voor beter dan dat te Montreal gehouden, het welk sommigen aan de brakagtige weiden die hier leggen toeschryven. Dog dit kan alleen de reden niet zyn, want het minste vee dat te Quebec verkoft wordt heeft op biezengras118 geweid. In Kanada trokken de ossen met de hoorns; maar in de Engelsche volkplantingen met de schoften, gelyk de paarden doen. De koeyen waren hier van allerlei kleuren, dog de meesten egter zwart of ros.