Note B — An miinen Landsmann N. N.
Reading edition
Düsser Daage höölt ick auck es Eenen vor, dat he dach leewer bi'r Piipen af bi'n Präumken bliiwen scholl; man de mende, wat daar wual graut's up to seggen wööre: Met de Segarren harr he't faarts duwwelt, an'n eenen Ende 't Präumken un an 'n annern den Damp. Daar konn 'k dach nich tiigen an ... 'T is de Welt! Allens man duwwelt up, eewelt[D] geht't alldach nich mehr. —
Futikant! de 't bieter wietet, Un alldach den Taback friätet.