Note I — An miinen Landsmann N. N. (continued 2)
Reading edition
Met Vergnöögen heww' ick e häärt, dat sick hier un daar up'n Lande Vereine bildet, de dr'up afgaaet, dat se in Platz van den dünnen kattuunen Tüüge faartan nicks anners as Drücksel van sülwest tüügeden Linnen driägen willt. Dat is recht un nütte to luawen un se schiölet auck baule to der Insicht kuomen, dat se'r bieter anne dooet; dann söckes wat hält teggenmal länger, mag ick wual seggen, un 'n Jeddereene kann 't sick je auck sau fiin spinnen un wuörken as he will un 'r Musters und K'löre ganz na siinen Gefallen, sau bunt as'n Distelfinke, van 'n Drücker upsetten lauten: Mochten söcke Vereine uäwerall tohaupe triäen. Alle Baate helpet; un wat kleed un rekummedeert aparte 'n junk Wicht wual bieter as dat, daar 't van seggen kann, dat heww' ick mi sülwent toreet. Dann kann uuse Linnen auck wier in'n Priis kuomen un wann se fiin Drücksel hebben willt un miötet, leeret he bito auck wual fiiner un glattfiämiger Gaaren spinnen.