Note 139 — INTRODUCCIÓN X (continued 3)
Reading edition
Dice el Petrarca consolando á un amigo suyo en la muerte de su hermano:
«Et tamen, ut intelligas quorum ego te numeris adscribo, tantoque fretus comitatu haereas in incepto, quantum memoria complecti potuero... aliquot nobiliora exempla et omni copia vetustatis interseram. Æmilius Paulus, vir amplissimus et suae aetatis ac patriae summum decus, ex quatuor filiis praeclarissimae indolis, duos, extra familiam in adoptionem aliis dando, ipse sibi abstulit: duos reliquos intra septem dierum spatium mors rapuit». (Aquí Rojas trastrocó el sentido, pues lo que el Petrarca dice no es que á Paulo Emilio le quedasen dos hijos dados en adopción, sino al contrario, que los perdió para su familia por habérselos dado en adopción á extraños). «Ipse tamen orbitatem suam tam excelso animo pertulit, ut prodiret in publicum, ubi, audiente populo Romano, casum suum tam magnifice consolatus est, ut magis metuere ne quem dolor ille fregisset, quam ipse fractus esse, videretur... Pericles, Atheniensis dux, inter quatuor dies duobus filiis orbitus non solum non ingemuit, sed nec priorem frontis habitum mutavit... Xenophon, filii morte nuntiata, sacrificium cui tunc intererat, non omisit... Anaxagoras mortem filii nuncianti: Nihil inquit, novum aut inaxpectatum audio: ego enim, cum sim mortalis, sciebam ex me genitum esse mortalem.»
(Liber secundus. Epistola I. Philippo Episcopo Carallicensi.)
El caso de Lambas de Auria está referido en la carta siguiente á persona desconocida sobre el tema «Facilem sapienti iacturam esse sepulchri»:
«Unum de multis exemplum illustre non sileo. Lambas de Auria, vir acerrimus atque fortissimus, dux Januensium fuisse narratur eo maritimo praelio quod primum cum Venetis habuerunt, omnium memorabili, quae patrum nostrorum temporibus gesta sunt... Cumque in eo congressu filius illi unicus, florentissimus adolescens, qui paternae navis proram obtinebat, sagitta traiectus, primus omnium corruisset, ac circa iacentem luctus horrendus sublatus esset, accurrit pater, et Non gemendi, inquit, sed pugnandi tempus est. Deinde versus ad filium, postquam in eo nullam vitae spem videt: Tu vero, inquit, fili, nunquam tam pulchras habuisses sepulturam, si defunctus esses in patria. Haec dicens, armatus armatum tepentemque complexus, proiecit in medios fluctus, ipsa, ut mihi quidem videtur, calamitate felicissimus.»
(Libro II, epist. II, Ad ignotum.)
Francisci Petrarcae, Epistolae de rebus familiaribus et variae... studio et cura Josephi Fracasseti. Florentiae, typis Le Monnier, 1859.
(Tomo I, págs. 81, 82 y 85.)