Note 90 — INTRODUCCIÓN X (continued 2)
Reading edition
«Amicus.—In domo cujusdam lenonis habitationem elegit, qui tenello amore illam colit; nec frustra: nam omni die non modica illi pecunia ab ejus amatoribus adducitur.
«Abraham.—A Mariae amatoribus?
«Amicus.—Ab ipsis.
«Abraham.—Qui sunt ejus amatores?
«Amicus.—Perplures». (Abrahamus, sc. IV.) .......................................................... «Stabularius.—Fortunata Maria, laetare, quia non solum ut hactenus tui coaevi, sed etiam senio jam confecti te adeunt, te ad amandum confluunt.
«Maria.—Quicumque me diligunt aequalem amoris vicem a me recipiunt.
«Abraham.—Accede, María, et da mihi osculum.
«Maria.—Non solum dulcia oscula libabo sed etiam crebris senile collum amplexibus mulcebo». (Ib., sc. VI.) .......................................................... «Maria.—Ecce triclinium ad inhabitandum nobis aptum; ecce lectus haud vilibus stramentis compositus. Sede ut tibi detraham calciamenta, ne tu ipse fatigeris discalciando...». (Abrahamus, sc. VII.) .......................................................... «Paphnutius.—Tu isthaec intro, Thais, quam quaero?
«Thais.—Quis hic qui loquitur ignotus?
«Paphn.—Amator tuus.
«Thais.—Quicumque me amore colit, aequam vicem amoris a me recipit.
«Paphn.—O Thais, Thais, quanta gravissimi itineris currebam spatia, quo mihi daretur copia tecum fandi, tuique faciem contemplandi.
«Thais.—Nec aspectum subtraho, nec colloquium denego.
«Paphn.—Secretum nostrae confabulationis desiderat solitudinem loci secretioris.
«Thais.—Ecce cubile bene stratum et delectabile ad inhabitandum». (Paphnutius, sc. III.)
No deja de ser una de las curiosas ironías que suele ofrecer la historia el que las primeras escenas lupanarias del teatro moderno hayan sido trazadas por la pluma castísima de una religiosa que en su mismo atrevimiento revela la pureza de su alma y la rectitud de su intención.