Note 209 — INTRODUCCIÓN (continued 3)

Jupiter ambiguas hominum praediscere mentes, Ad terras Phoebum misit ab arce poli. Tunc duo diversis poscebant numina votis; Namque alter cupidus, invidus alter erat. His sese medium Titan; scrutatus utrumque, Obtulit, et precibus ut peteretur, ait: Praestabit facilis; nam quae speraverit unus, Protinus haec alter congeminata feret. Sed cui longa jecur nequeat satiare cupido, Distulit admotas in nova lucra preces: Spem sibi confidens alieno crescere voto, Seque ratus solum munera ferre duo. Ille ubi captantem socium sua praemia vidit, Supplicium proprii corporis optat ovans. Nam petit extincto ut lumine degeret uno, Alter ut, hoc duplicans, vivat utroque carens. Tunc sortem sapiens humanam risit Apollo, Invidiaeque malum rettulit inde Jovi. Quae dum proventis aliorum gaudet iniquis, Laetior infelix et sua damna cupit.