Note 747 — VIII (continued 3)

Per prata felix quæ rigat virentia Guadalaviar, fluviûm parens, Vectigal undarum inferens ponto suum, Terrasque ditans ubere, Galatea, fastuosa quod mori suo Amore Lycium cerneret, Ibat superba, littus ubi vicinia Eluitur allapsi maris. Lectura, pictos nunc lapillorum globos, Conchasque arenarum è sinu: Nunc voce cautes delicatâ personans, Vicario undarum sono: Modo ingruentis agmen expectans aquæ, Sedebat ad littus vagum. Fluctu reverso præpete aufugiens gradu, Sed tacta sæpe album pedem. Formosa nimpha, non ego te viderim Cum fluctibus colludere. Licet voluptas ista videatur tibi, Fuge pontum, io, pontum fuge, Galatea, Lycium ut efferâ fugis fugâ; Parce, ô puella, his lusibus. Nostri doloris hisce succrescit furor, Nolis malum addere hoc meis. Pelago propinquam te videns, Neptuno ego Invideo, ne te amaverit... ............................................................ Relinque siccum littus, algas horrido Infructuosas gramine. Cave, marina ne qua bellua evolans, Fœdo ore vulnus inferat. ............................................................ Exsultim adire littus adspicio? subit Europa memoriam mihi, Quam candidus bos insidentem per mares A vexit in mœchi torum. Subit deinde Hyppolitus, ut fastu tumens Spretor novercæ, perierit. Viso ille monstro, raptus in mille, æquoris Frustrà pudicus, fragmina est. ........................................................... Ades hanc amœnam mecum, iò, sub silvulam Umbrosa in ista compita, Et prata florum mille odora generibus, Meridies ipsa hîc tepet! Si capit aquarum te fluor, videas ibi Fontem scatere limpidum. Is inter omnes primus, expectat modô In eo lavêre bella tu. In siccâ arenâ hac, vela non suffecerint, Nulla umbra faciem contegat, Quin sole aprico denigrere candidam, Sic forma perierit decens. Nullæ Camœnæ hic mulceant, sed turbidi Atrox tumultus marmoris. Ventorum inane per furentium tumor Aquæque fundo prorutæ, Inaudiuntur; visui nil gratius Obfertur, ac fracto maris Furore tandem, naufragas ponto procul Tabulas videre vertier. At, ô, sub istud mî comes veni nemus, Natura quod comit bonis. Meridianum blanda quo sidus movet, Sole ardido friguscula. Huc crebra pastorum ingruunt collegia. Veris potita gaudiis. Fuge ô superbi vim maris; dulces veni Audire voces Carminum. Hîc, cura quicquid ardua ingerit, procul Removemus, ac suspendimus...