Note 1 — DE VALLEI DER SCHADUWEN DES DOODS.

Op zekeren nacht zocht Bets onder de boeken op haar tafeltje naar iets, dat haar de doodelijke vermoeidheid zou kunnen doen vergeten, die bijna even zwaar te dragen viel als pijn; zij doorbladerde haar ouden lieveling “De Reize naar de Eeuwigheid”1 en vond een stukje, papier door Jo bekrabbeld. Het opschrift trok haar aandacht, en de doorgeloopen letters deden haar zien, dat er tranen op gevallen waren.