Note 35 — I. INDIANEN-BEVOLKING VAN WEST-INDIË. (continued 2)

Eens op een dag ging een Arowak op de jacht en nam zijn vrouw meê35. Toen hij haar op een morgen in de banab* achterliet, waarschuwde hij haar, alvorens te vertrekken, dat, wanneer een Jawahoe voorbij kwam en deze als een vogel begon te fluiten, zij nalaten moest, te probeeren het geluid na te bootsen, want dat anders haar beide voeten onmiddellijk in een scherpen steen zouden veranderen. Toen zij zich echter daar zoo eenzaam begon te voelen, dacht zij, toen zij een vogel hoorde fluiten: „Wacht, ik zal hem roepen.” Maar nauwelijks had zij het geluid nagebootst, of de Jawahoe—want de vogel was een Boschgeest—werd razend en veranderde oogenblikkelijk elk harer voeten in een puntigen steen. Ook haar hart veranderde hij in steen36. Hierdoor kwam het, dat de vrouw woest en hard werd jegens haar man, en dat zij hem, toen hij ’s avonds van de jacht terugkeerde, onmiddellijk wilde dooden.