Note 46 — RESULTATEN. DE VERHOUDING VAN GEEST EN NATUUR, LICHAAM EN ZIEL.

Ook dit hele boekdeel is weerlegd, door de opmerking, dat Busse volkomen gelijk heeft omdat en zolang hij zich tegen de realistiese duiding van het parallelisme richt, die hij begrijpt en kent—en volkomen ongelijk tegenover het idealisties parallelisme, behalve tegenover dat van een Spinozist zonder materie-realisme als Riehl, wiens „kritischer Monismus”, de leer, dat het psychiese evenzeer slechts phaenomeen is en wel van hetzelfde causale reale als waarvan de natuur het is, „wezenlik” faalt en „wezenlik” falen moet in zijn pogingen, het geestelike, de zielse reeks, toch causaal te maken ten aanzien van de natuur-reeks, van bewegingen, al noemt hij het nog zo zeer „wesentlich” ’t zij voor het reale ’t zij voor de beweging, dus b.v. „Vorstellung und Wille an der Bewegung, d.i. [?] an dem Vorgang, der den objectiven Sinnen als Bewegung erscheint, wesentlich betheiligt” (K. III, p. 183).46 Hier heeft Busse gelijk (p. 265): „Empfindung und Vorstellung aber haben an der Hervorbringung des realen Vorganges, der uns als Bewegung erscheint, keinen Anteil, da sie ja [volgens Riehl] nur Erscheinungen sind und Erscheinungen doch nicht Dinge an sich produzieren können.” Maar op deze grond heeft dan ook Heymans reeds „Die Lehre vom unbekannten Anderen” in zijn „Einführung” bestreden. En Busse’s gelijk is hiermee uitgeput. Dat zullen wij nu zien: