Note 36 — KANT’S WAARNEMINGSLEER EN HAAR MODERNE REALISTIES-DOGMATIESE MISVATTING.

Hoeveel sneller bereikt zulk een geniale greep de idealiteit van tijd en ruimte, dan moeizame Kantiaanse transcendentale kritiek! Jammer, dat slechts hyper-dogmatiese geesten er genoegen mee nemen.—Op p. 226 worden dan zelfs de vragen: relatief of absoluut en ideëel of reëel t.a.v. beweging … eenvoudig verhaspeld36; beweging zou niet reëel, geen „wezenlijke verplaatsing” kunnen zijn, „wijl zij een systeem van vaste wereldassen insluit en deze laatste niet te fixeeren zijn.” Waartoe dus nog heel Kant’s kritiek en heel het onderzoek van immaterialisten als Heymans over het begrip „absolute beweging”?!