Note 29 — KANT’S WAARNEMINGSLEER EN HAAR MODERNE REALISTIES-DOGMATIESE MISVATTING.

Zoveel zinnen, zoveel fouten. Voor de éne werkelike meetkunde, die met denkwetten evenmin iets te maken heeft als met bestaanswetten van Dinge an sich, maar èn syntheties, dus niet denkwettelik maar aanschouwelik, is èn a priori geldt ten aanzien van mogelike (immanente) ruimtedingen,29 treden bij Hartmann twee niet-bestaande „meetkundes”, twee ondingen in de plaats, de eerste een analytiese, immers uitvloeisel „unseres eigenen Denkvermogens”, ergo a priori geldig, en de tweede een synthetiese, a posteriori geldend t.a.v. het Transcendente.…. en die beide zijn dan weer.… „identisch”!.… een identiteit, die dan gekend wordt.… bij ervaring, „ervaring” t.a.v. Dinge an sich!