Note 26 — KANT’S WAARNEMINGSLEER EN HAAR MODERNE REALISTIES-DOGMATIESE MISVATTING.

Wiens Prämisse en wiens Schlüsse hier in jeder Beziehung unhaltbar zijn? Sapienti sat.—Alleen wil ik nog even aanstippen hoe Hartmann de heerlike gelegenheid tot misverstanden, die Kant’s „als unendliche Grösse gegeben vorgestellt” biedt, niet ongebruikt laat.—Ik zal daar niet verder op ingaan, alleen nog in ’t voorbijgaan opmerken, dat Hartmann zich genoodzaakt ziet, zijn „realen Raum”.… „begrifflich als jederzeit endlich zu supponiren, da er nicht weiter reicht als die materiellen Dinge an sich [!], deren Daseinsform [!] er ist”.26