Note 2 — KANT’S WAARNEMINGSLEER EN HAAR MODERNE REALISTIES-DOGMATIESE MISVATTING.

Het zij hier dan nog, tegenover zulke bergen van wanbegrip, nadrukkelik geconstateerd, dat ook voor Kant slechts éne objectieve oneindige Ruimte bestaat, gelijk er slechts éne Erfahrung is, m.a.w., dat Kant er nimmer de onmogelike, zonderlinge mening op na heeft gehouden, als zou van de éne ruimte der wiskunde of der natuurkunde, of van het éne ruimtelike Heelal … enig individu het subjekt, het bewustzijnsbetrekkingspunt zijn, een misverstand waarvan wij straks (opm. 39) bij Paul Rée de koddige consequenties zullen behandelen. Het spreekt van zelf, dat het ’t éne Universalsubject aller mogelike gewaarwordingen (en voor de „innere Erfahrung” tevens aller mogelike andere belevenissen) is, dat als prius moet worden gedacht van de wereld der Erfahrung, van de natuur2.—„Die Bedingungen a priori einer möglichen Erfahrung überhaupt sind zugleich Bedingungen der Möglichkeit der Gegenstände der Erfahrung.” (K. d. r. V. p. 124, cf. p. 156), vertaald: Het éne Subjekt en Prius der Natuurwetenschap is tevens het Subject en Prius der Natuur.