Note 3 — KANT’S WAARNEMINGSLEER EN HAAR MODERNE REALISTIES-DOGMATIESE MISVATTING.

Deze éne objectieve (coeno-subjectieve) ruimte is dus volstrekt niet een dier „vele wonderen”, die een „harmonia praestabilita” ter „verklaring” behoeven. Hier als elders is zulk een harmonia praestabilita slechts een dogmaties antwoord op slechts dogmatiese probleemstelling. Men make zich de zaak niet moeiliker dan zij is. De éne objectieve ruimte staat tot de vele individuele ruimtelike gewaarwordingen en ruimtevoorstellingen en -begrippen precies zo als één bepaald objekt, b.v. een knikker met z’n éne kleur en z’n éne bolvorm, tot de vele individuele knikkergewaarwordingen en -voorstellingen of -begrippen.—Voor elk dogmaties realisme nl. als transcendente oorzaak tot gevolg, voor de kritiek met haar objectimmanentie als ’t zij schema voor, ’t zij systeem van, universeel mogelike gewaarwordingsinhouden tot werkelike gewaarwording van ’n individueel subjekt, als abstrakt geheel van mogelikheden tot concrete gedeeltelike verwezenliking. ↑