Note 30 — HOOFDSTUK I.—INLEIDING.

Niet aan z’n kritiek, z’n Bathos der „Ervaring”30, maar aan z’n dogma, z’n Pathos der „Ideeën”, zijn „Praktiese Postulaten”, zijn „Primaat” der „Praktiese Rede” waardoor en de zedeleer en het theoreties geweten, vooral in Duitsland, nu reeds een eeuw lang bezoedeld en vergiftigd zijn. O wondere ironie der waarheid! Het was Kant inderdaad eigenlik niet om de rechtvaardiging der synthetiese oordelen a priori in de wetenschappen te doen, maar om die biezondere synthetiese oordelen a priori, welke de dogmatiese zgn. Metaphysica, „het Geloof”, vergt … welke nodig zijn om de alle ervaringsmogelikheid overschrijdende (dus aprioriese) oordelen over „God, vrijheid en onsterfelikheid”… te „redden”.—Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu.