Note 5 — HOOFDSTUK I.—INLEIDING.

Dit is hèt „kritiese” probleem. En niets is verwonderliker dan de misvatting en miskenning, zowel van dit probleem als van Kant’s geniale oplossing, nog heden, een eeuw na zijn dood, in een tijd, die met recht en reden prat gaat op zijn Empirie. Toch heeft alleen een empiricus dit probleem kunnen stellen, deze oplossing kunnen wijzen. Immers, vertalen we de vraagstelling—herleiden we haar tot de eenvoudigste vorm, dan moet ze luiden: Hoe kunnen we meer weten, dan ons de ervaring, de inductie heeft kunnen leren, ja hoe is zelfs een conclusie uit inductie of enige inductieve wetenschap mogelik, d.w.z. logieserwijze mogelik?—Hume was de eerste geweest, die gemerkt had, dat de inductieve wetenschap zelf een probleem is, behoort te zijn voor een denkend empiricus.5