Note 5 — DE DOGMATIESE VERDUBBELING VAN DE GEWAARWORDINGSVORM.

Men verwarre niet de zuiver phaenomenalistiese locaalteken-theorie, te weten, dat de geest eenvoudig de niet-ruimtelike gegevens als locaalteken leert gebruiken, d.w.z. op de gegevens van een oorspronkelik ruimtestellende zin zonder transcendente ruimte betrekt, met de koddige realistiese „locaalteken”-wijsheid van Hartmann, die ons uit onruimtelike „tekens” met verstand en fantasie de „subjectiven Gesammtraum” laat afleiden …, die nu … een „adaequaat Repräsentant” is van de … onafhankelik van de geest … bestaande ruimte! De transcendente „kleuren” veroorzaken kleurloze „kleurtekens” in onze geest, die daaruit de psychiese kleuren afleidt … welke nu … „adaequate Repräsentanten” zijn van de transcendente kleuren!! Ziedaar in beeld Hartmann’s ruimte-kennisleer, Hartmann’s „transcendentaal-(ruimte-)realisme”, bedoeld als Kant-verbetering!—Ware Philosophie des Unbewussten! Zie Hartm., Grundproblem, p. 106–107. (24) ↑