Note 237 — van de AVONTURELIJKE REYSE van WILLEM YSBRANTSZ. BONTEKOE van HOORN.

Den 16. 17. 18. dito begon het soo stijf te waeyen, dat wy ’t voor een schoovers-fock met de blind op gheen 8 streecken konden gaende houwen237; vreesden dat wy ’s nachts van malkander souden raecken. En alsoo wy het vyer ’s nachts voerden238, soo liep ick by den commandeur in de cajuyt en ontboodt daer de scheeps-raedt; seyde teghen den commandeur, die (als verhaelt) heel sieck lagh: „Soo wy dus te nacht seylende blijven, soo vrees ick, dat wy morgen van malcander sullen wesen, want het volck konnen ’t op gheen 8 streecken gaende houden. Oordeel daerom best te wesen de seylen by daegh in te nemen en schieten onder zee239, want als onse mackers dat sien, sullen van ghelijcke doen; dan heb ick wel moet, dat wy malkander in dese nacht soo verde niet sullen ontdrijven, of wy sullen malkander morghen wel sien.” Daer op seyde den commandeur: „Dunckt u dat goedt te wesen, schipper, soo laet ons soo doen.” Het welck wy deden. Namen onse fock met de blind by daegh in, besloeghense wel dicht240, en schoten onder zee.