Note 113 — van de AVONTURELIJKE REYSE van WILLEM YSBRANTSZ. BONTEKOE van HOORN.

Doe riepen wy het volck by een, en sy droegen ons water in die bamboesen en de top-enden vande palmeed-boomen tot fictualie, die wy vergadert hadden inde boot en staecken af; kreghen de goede wint, stelden de koers recht het glop in; s’ nachts op de sterren aen. Omtrent de middernacht sagen wy een vyer, dat wy in ’t eerst meenden het een schip was; maeckten daer een kraeck af113; maer daer by komende was ’t een kleyn eylantjen, dat in de Straet van Sunda leydt, genaemt Dwars-inde-wegh, en passeerden dat eylandtjen. Een wijl tijdts daer nae sagen wy noch een vyer aende ander zijd’, te weten aen stuerboort, passeerden dat oock, dochten my al goede tekens te wesen van visschers. ’s Morgens den dagh opkomende worden het stil; waren doen aende binnekant van ’t eylandt Java. Wy lieten een man aende mast klimmen, die sagh uyt en riep: „Ick sie schepen legghen!” Teldender tot 23 toe. Doen spronghen wy bykans op van blijdtschap. Wy stracx met de riemen te boord en roeyden daer nae toe, want het was (als verhaelt) stil.