Note 71 — van de AVONTURELIJKE REYSE van WILLEM YSBRANTSZ. BONTEKOE van HOORN.

Ick stonde doen ’t aengingh by de groote hals boven op ’t schip en ontrent 60 persoonen stonden recht voor de groote mast, die ’t water overnamen71; die worden al te samen wegh genomen en aan hutspot gheslaghen, datmen niet en wist waer een stuck bleef, als oock van alle de anderen. En ick, Willem Ysbrantsz. Bontekoe, doe ter tijdt schipper, vloogh mede inde lucht; wiste niet beter of ick most daer mede sterven. Ick stack mijn handen en armen nae den Hemel en riep: „Daer vaer ick heen, o Heer! weest my arme sondaer genadigh!” Meende daermede mijn eynde te hebben; doch hadde evenwel in ’t op-vlieghen mijn volle verstant, en bemerckte een licht in mijn herte dat noch met eenige vrolijckheydt vermenght was, soo ’t scheen, en quam alsoo wederom neer in ’t water, manck de stucken en borden van ’t schip, dat heel aan stucken was72. In ’t water leggende kreegh ick sulcke nieuwe couragie gelijck of ick een nieu mensch hadde gheweest. Toe siende soo lagh de groote mast aen mijn eene zijd’ en de focke-mast aen mijn ander zijd’; ick klom op de groote mast en gingh daer op leggen en sagh het werck eens over, en seyd’: „O Godt! hoe is dit schoone schip vergaen, gelijck Sodoma en Gomorra.”